эй зи карами чорагар корҳо

ای ز کرم چاره گر کارها

Марҳами роҳат на озорҳо

مرهم راحت نه آزارها

Равшании дидаи бинандагон

روشنی دیده بینندگان

Пардагии пардаи ншинндгон

پردگی پرده نشینندگان

Уқдаи гушоянда ҳар мушкилӣ

عقده گشاینده هر مشکلی

Қиблаи намоянда ҳар мқблӣ

قبله نماینده هر مقبلی

Тӯша на гӯша нишинон пок

توشه نه گوشه نشینان پاک

Хӯшаи даҳ дона фишонон хок

خوشه ده دانه فشانان خاک

Бозуии таъӣди ҳунарпешагон

بازوی تأیید هنرپیشگان

Қиблаи тавҳиди як андешагон

قبله توحید یک اندیشگان

Шонаи зани зулфи арӯси баҳор

شانه زن زلف عروس بهار

Мурсалаи банди гулӯии шохсор

مرسله بند گلوی شاخسار

Аз нами Лутфӣ ки ҳавои рехта

از نم لطفی که هوا ریخته

Ақд дар аз гӯши гули овехта

عقد در از گوش گل آویخته

Дар дили муҳаррами зи ҷамолати чароғ

در دل محرم ز جمالت چراغ

Сияҳи маҳрӯми зи ту доғи доғ

سیه محروم ز تو داغ داغ

Тоъати ту нағзтарин пеша Эй

طاعت تو نغزترین پیشه ای

Фикрати ту мағз ҳар андеша Эй

فکرت تو مغز هر اندیشه ای

Пои талаби роҳи гузор аз ту ёфт

پای طلب راه گذار از تو یافت

Дасти тавон қӯти кор аз ту ёфт

دست توان قوت کار از تو یافت

Балки туе коргари ростин

بلکه تویی کارگر راستین

Дасти ҳамаи дасти туро остин

دست همه دست تو را آستین

То накунӣ ту натавонем мо

تا نکنی تو نتوانیم ما

Гар надиҳӣ ту чаҳ ситонем мо

گر ندهی تو چه ستانیم ما

Нест дарин коргоҳи гиру дор

نیست درین کارگاه گیر و دار

Ҷузи ту касе коед азуи ҳеҷ кор

جز تو کسی کاید ازو هیچ کار

Рӯй ибодат ба ту орему бас

روی عبادت به تو آریم و بس

Чашми анояти з ту дорему бас

چشم عنایت ز تو داریم و بس

Дар кафи мо машъали тавфиқ на

در کف ما مشعل توفیق نه

Раҳ ба нҳонхонаҳи таҳқиқи даҳ

ره به نهانخانه تحقیق ده

Аҳли дил аз назм чу маҳфил ниҳанд

اهل دل از نظم چو محفل نهند

Бодаи роз аз қадаҳ дил диҳанд

باده راز از قدح دل دهند

Ршҳӣ азон бода ба ҷомии расон

رشحی ازان باده به جامی رسان

Равнақи назмаш ба Низомии расон

رونق نظمش به نظامی رسان

Паст чу хокаст бирез аз нӯш

پست چو خاکست بریز از نوش

Ҷуръае аз бзмгаҳи хусраваш

جرعه ای از بزمگه خسروش

Қофияи онҷо ки Низомӣ навост

قافیه آنجا که نظامی نواست

Бар гузари қофия ҷомӣ сазост

بر گذر قافیه جامی سزاست

Бар сари хусрав ки баланд афсар аст

بر سر خسرو که بلند افسر است

Аз кафи дарвеши гулӣ дар хур аст

از کف درویش گلی در خور است

Ин нафас аз ҳиммати дун ман аст

این نفس از همت دون من است

Венаи ҳавас аз табъи забун ман аст

وین هوس از طبع زبون من است

Варна аз онҷо ки карам ҳои туаст

ورنه از آنجا که کرم های توست

Кӣ будам риштаи умеди суст

کی بودم رشته امید سست

Сад чу Низомӣ ва чу хусрави ҳазор

صد چو نظامی و چو خسرو هزار

Шоядам аз ҷоми сухани ҷуръаи хор

شایدم از جام سخن جرعه خوار

Бар ҳама дар шеър баландем бахш

بر همه در شعر بلندیم بخش

Мартаба шаръ писандем бахш

مرتبه شرع پسندیم بخش

Пояи назмами з ҳама бигузарон

پایه نظمم ز همه بگذران

Хосса ба наъти сари пайғамбарон

خاصه به نعت سر پیغمبران