Ахтари бурҷи шарафи коинот
اختر برج شرف کاینات
Гавҳари дарҷи садафи коинот
گوهر درج صدف کاینات
Ҷунбиши аввали зи муҳӣти қадам
جنبش اول ز محیط قدم
Силсилаи ҷунбони вуҷӯд аз адам
سلسله جنبان وجود از عدم
Калаки аноят чу рақам соз кард
کلک عنایت چو رقم ساز کرد
Аз ҳамаи пеши ин рақам оғоз кард
از همه پیش این رقم آغاز کرد
Матлаъи дебочаи ин абҷад аст
مطلع دیباچه این ابجد است
Пештарин ҳарф ки дар Аҳмад аст
پیشترین حرف که در احمد است
Нуқтаи ваҳдат чу қади афрохта
نقطه وحدت چو قد افراخته
Аз паии Аҳмади алифии сохта
از پی احمد الفی ساخته
Карда чу Қатари он алифи мустақӣм
کرده چو قطر آن الف مستقیم
Доираи ғайби ҳувияти ду ним
دایره غیب هویت دو نیم
Нимӣ аз он қавси ҷаҳони қадам
نیمی از آن قوس جهان قدم
Қавс дигар мумкини рӯ дар адам
قوس دگر ممکن رو در عدم
Бар ҳадаф андохта аз дасти пок
بر هدف انداخته از دست پاک
Зини ду камони тири зиҳии шасти пок
زین دو کمان تیر زهی شست پاک
Садрнишин ӯст дарин пешгоҳ
صدرنشین اوست درین پیشگاه
Кант набиё буд онро гувоҳ
کنت نبیا بود آن را گواه
Буд зи рухи шамъ набувват фурӯз
بود ز رخ شمع نبوت فروز
Оби надидаи гули одам ҳануз
آب ندیده گل آدم هنوز
Рифъати азуи минбари афлок ро
رفعت ازو منبر افلاک را
Равнақи азуи хутбаи лўлок ро
رونق ازو خطبه لولاک را
Ҷузи паии он шоҳи рисолати моб
جز پی آن شاه رسالت مآب
Чарх назд хаймаи заррини таноб
چرخ نزد خیمه زرین طناب
Ҷузи паии он шамъи ҳидояти паноҳ
جز پی آن شمع هدایت پناه
Моҳ нашуд қуббаи ин боргоҳ
ماه نشد قبه این بارگاه
То на фурӯғ аз Рахш андӯхтанд
تا نه فروغ از رخش اندوختند
Машъалаи меҳри ниФрўхтнд
مشعله مهر نیفروختند
То на назар бар қадаш андохтанд
تا نه نظر بر قدش انداختند
Қоимаи арши ниФрохтнд
قایمه عرش نیفراختند
Ханда ӯ ҷон ба ҷаҳон дар дамид
خنده او جان به جهان در دمید
Мансаби эҳё ба масеҳо расед
منصب احیا به مسیحا رسید
Барқи вай аз водӣ Мӯсо биҷуст
برق وی از وادی موسی بجست
Лмъаҳ нур омад аз онаш ба даст
لمعه نور آمد از آنش به دست
Қомати тӯбои зи қадаши сояи ист
قامت طوبی ز قدش سایه ایست
Сидраи зи кохи шарафаши пояи ист
سدره ز کاخ شرفش پایه ایست
Ршҳаҳи ҷоми карамаши слсбил
رشحه جام کرمش سلسبیل
Мурғи ҳавои ҳарамаши Ҷабраил
مرغ هوای حرمش جبرئیل
Нури мубини носиаҳи пок ӯ
نور مبین ناصیه پاک او
Ҳабли матини ҳалқаи фитрок ӯ
حبل متین حلقه فتراک او
То занадаш дар хами фитроки даст
تا زندش در خم فتراک دست
Арши барин бар сар курсӣ нишаст
عرش برین بر سر کرسی نشست
ӯ чаҳ хур ва субҳ вайаст офтоб
او چه خور و صبح ویست آفتاب
Субҳи зи хуршед буд нур ёб
صبح ز خورشید بود نور یاب
Гар на фурӯғии з Рахш тофтӣ
گر نه فروغی ز رخش تافتی
Субҳи ваии ин нур куҷо ёфтӣ
صبح وی این نور کجا یافتی
Ҳаст дарин доираи расмии дуруст
هست درین دایره رسمی درست
Тобиши меҳр аз пасу субҳ аз нахуст
تابش مهر از پس و صبح از نخست
Нуровашон ӯст чаҳ пеш ва чаҳ пас
نورفشان اوست چه پیش و چه پس
Манбаи анвор ҳамин ӯст бас
منبع انوار همین اوست بس
Ҷомӣ аз олоиши худ давр бош
جامی از آلایش خود دور باش
Зарраи сифати ғарқаи ин нур бош
ذره صفت غرقه این نور باش