Як шабӣ аз субҳи дили афрӯзтар
یک شبی از صبح دل افروزتر
Вази шабу рӯзи ҳамаи фирӯзтар
وز شب و روز همه فیروزتر
Турра ӯ нофаи давлати гушой
طره او نافه دولت گشای
Ғарра ӯ нур саодат физой
غره او نور سعادت فزای
Борақаи лутфи дроФшон дар ӯ
بارقه لطف درافشان در او
Абри анояти гуҳари афшон дар ӯ
ابر عنایت گهر افشان در او
Хоҷа ки омад ду ҷаҳони банда аш
خواجه که آمد دو جهان بنده اش
Кард мадади давлати поянда аш
کرد مدد دولت پاینده اش
Ишқи раг ҷонаш кашӣдан гирифт
عشق رگ جانش کشیدن گرفت
Дили паии ҷононаш тпидн гирифт
دل پی جانانش طپیدن گرفت
Бар мижа аз ашки раҳ хоб зад
بر مژه از اشک ره خواب زد
Роҳи талаб аз зи сиришк об зад
راه طلب از ز سرشک آب زد
Чун нами он абри каромати нисор
چون نم آن ابر کرامت نثار
Бози нишонд аз раҳи мақсади ғубор
باز نشاند از ره مقصد غبار
Қосидӣ аз кишвари нӯронӣон
قاصدی از کشور نورانیان
Поки зи олоиши злмонён
پاک ز آلایش ظلمانیان
Омад ва оварад барроқӣ чу барқ
آمد و آورد براقی چو برق
Пайкарӣ аз нури қадам то ба фарқ
پیکری از نور قدم تا به فرق
Авҷи сипари ҳамчуи шаҳоби ашҳбӣ
اوج سپر همچو شهاب اشهبی
Чархи ммри ҳамчуи қамари кавкабӣ
چرخ ممر همچو قمر کوکبی
Рафтан ӯ ҷустани тир аз камон
رفتن او جستن تیر از کمان
Ҷустан ӯ ҳуҷҷати таии макон
جستن او حجت طی مکان
Пеш нарафта назар аз гом ӯ
پیش نرفته نظر از گام او
Буд ба ҳам ҷунбишу ором ӯ
بود به هم جنبش و آرام او
Гуфт ки эй соқии Аброри хез
گفت که ای ساقی ابرار خیز
Ҷуръа бар ин гунбади даввори рез
جرعه بر این گنبد دوار ریز
Сохтае арши барин фарш ро
ساخته ای عرش برین فرش را
Фарш қадам кун чу замини арш ро
فرش قدم کن چو زمین عرش را
Роҳрави рострў « моғўӣ »
راهرو راسترو «ماغوی »
Раҳбари равшани назар « мотғӣ »
رهبر روشن نظر «ماطغی »
Халъати асрӣ ба барандохта
خلعت اسری به برانداخته
Ҷомаи шаб рафтан азон сохта
جامه شب رفتن ازان ساخته
Пои даровард ба пушти барроқ
پای درآورد به پشت براق
Хонд бар офоқ ки ҳозои фироқ
خواند بر آفاق که هذا فراق
Тофт зи байти алҳрм ӯро лагом
تافت ز بیت الحرم او را لگام
Зад ба тавофи ҳарами қудси гом
زد به طواف حرم قدس گام
Буд азуи гом ниҳодан ҳамон
بود ازو گام نهادن همان
Дар ҳарами қудси стодни ҳамон
در حرم قدس ستادن همان
Боз аз онҷои камари азми ҷуст
باز از آنجا کمر عزم جست
Рӯй сафар кард ба қасри нахуст
روی سفر کرد به قصر نخست
Шуд ба дар хонаи моҳи офтоб
شد به در خانه ماه آفتاب
Ёфт ба як ҳалқа задани фатҳи боб
یافت به یک حلقه زدن فتح باب
Рафт дар он хона ба сад ъзу ноз
رفت در آن خانه به صد عز و ناز
Хона нишинон ба ҳазорон ниёз
خانه نشینان به هزاران نیاز
Саҷдаи кунони бӯса ба поиш заданд
سجده کنان بوسه به پایش زدند
Табли дуои кӯс санояш заданд
طبل دعا کوس ثنایش زدند
К-эй ба дарат малику малики млтҷӣ
کای به درت ملک و ملک ملتجی
Ҷӣти алиноу лнъми алмҷӣ
جئت الینا و لنعم المجی
Омадӣ ва омаданати бас хуш аст
آمدی و آمدنت بس خوش است
Дидан рӯй ту аҷаб дилкаш аст
دیدن روی تو عجب دلکش است
Хоки раҳат бар сари мо тоҷи бод
خاک رهت بر سر ما تاج باد
Ҳар шаби умрати шаби миъроҷи бод
هر شب عمرت شب معراج باد
Хона ба хона ба ҳамин расму роҳ
خانه به خانه به همین رسم و راه
Соя тӯбо шудаш оромгоҳ
سایه طوبی شدش آرامگاه
Бози броФрохт аз онҷои ливо
باز برافراخت از آنجا لوا
Рӯ ба саропарда « сами астўӣ »
رو به سراپرده «ثم استوی »
ҲмнФсш зад нафас « луи днўт »
همنفسش زد نفس «لو دنوت »
Зу шарафи ҳмнФсии гашти фӯт
زو شرف همنفسی گشت فوت
Пой азон пояи фаротари ниҳод
پای ازان پایه فراتر نهاد
Арш ба зери қадамаши сари ниҳод
عرش به زیر قدمش سر نهاد
Хирқаи танро зи тан ҷон фиканд
خرقه تن را ز تن جان فکند
Бар китфаши халъат эҳсон фиканд
بر کتفش خلعت احسان فکند
Он ки азин хирқаи муҷаррад шуда
آن که ازین خرقه مجرد شده
Ҷозибаи шавқи яке сад шуда
جاذبه شوق یکی صد شده
Хайма бурун зад зи ҳудӯду ҷаҳот
خیمه برون زد ز حدود و جهات
Парда ӯ шуд ттқи нури зот
پرده او شد تتق نور ذات
Тирагӣ ҳаст азуи даври гашт
تیرگی هست ازو دور گشت
Пардагии пардаи он нури гашт
پردگی پرده آن نور گشت
Кист казон парда шавад пардаи соз
کیست کزان پرده شود پرده ساز
Замзама Эй гуяд азон пардаи боз
زمزمه ای گوید ازان پرده باز
Ҳаст зи пардаи бадар ин гуфту гӯй
هست ز پرده بدر این گفت و گوی
Ба ки шавад мухтасар ин гуфту гӯй
به که شود مختصر این گفت و گوی
Хоҷа дар он парда чу дид ончӣ дид
خواجه در آن پرده چو دید آنچه دید
Вончаҳ наёяд ба забон ҳам шунид
وانچه نیاید به زبان هم شنید
Ёфт иҷозат ки зи иқлӣми роз
یافت اجازت که ز اقلیم راز
Роҳила ронад ба ҳарими муҷоз
راحله راند به حریم مجاز
Кард гузар бар сафи афлокён
کرد گذر بر صف افلاکیان
Шуд зи тавозуъи шарафи хокён
شد ز تواضع شرف خاکیان
Омад ва бар реги ҳарами бистараш
آمد و بر ریگ حرم بسترش
Гарм ҳануз аз тани ҷони парвариш
گرم هنوز از تن جان پرورش
Чун талабиданад азон ганҷи пок
چون طلبیدند ازان گنج پاک
Баҳраи худ хонаи харобони хок
بهره خود خانه خرابان خاک
Дар дил ҳар хонаи харобӣ ки хост
در دل هر خانه خرابی که خواست
Рехти насибӣ ба нассобӣ ки хост
ریخت نصیبی به نصابی که خواست
Буд ба як лаҳза дар он нимаи шаб
بود به یک لحظه در آن نیمه شب
Омадан ва рафтан ӯ эй аҷаб
آمدن و رفتن او ای عجب
Буд балии нури замину осмон
بود بلی نور زمین و آسمان
Дар сафар нур нагунҷад замон
در سفر نور نگنجد زمان
Олам азон нур буд мстнир
عالم ازان نور بود مستنیر
Даст бизан ҷомӣу домонаши гир
دست بزن جامی و دامانش گیر
Бӯ ки аз онҷо ба зёиии рисӣ
بو که از آنجا به ضیایی رسی
Роҳ биёбӣ ва ба ҷое рисӣ
راه بیابی و به جایی رسی