эй ба паҳлавии ту дил дар парда

ای به پهلوی تو دل در پرده

Сари азин парда бурун новарда

سر ازین پرده برون ناورده

Дил ки ҳар сар буд оварда ӯ

دل که هر سر بود آورده او

Дил дар парда буд парда ӯ

دل در پرده بود پرده او

Икдм аз пардаи ғифлати бадари ой

یکدم از پرده غفلت بدر آی

Бошад ин роз шавад пардаи гушой

باشد این راز شود پرده گشای

Нест ин пайкари махрӯтии дил

نیست این پیکر مخروطی دل

Балки ҳаст ин қафасу тӯтии дил

بلکه هست این قفس و طوطی دل

Гар ту тӯтии з қафас нашиносӣ

گر تو طوطی ز قفس نشناسی

Ба худои носи Неи нсносӣ

به خدا ناس نیی نسناسی

Дили шаҳ харгаҳӣаст ин харгоҳ

دل شه خرگهی است این خرگاه

Ном харгаҳ наниҳад кас бар шоҳ

نام خرگه ننهد کس بر شاه

Шаҳ дигар бошаду харгоҳ дигар

شه دگر باشد و خرگاه دگر

Тарк харгаҳ кун ва дар шоҳи нигар

ترک خرگه کن و در شاه نگر

Гулбуни ҷон чу нишонданд ба гул

گلبن جان چو نشاندند به گل

Буд мақсӯди азали ғунчаи дил

بود مقصود ازل غنچه دل

Ғунчаи дил чу шукуфтан гирад

غنچه دل چو شکفتن گیرد

Дар ваии офоқ нуҳуфтан гирад

در وی آفاق نهفتن گیرد

Оламу оламён дар ваии гум

عالم و عالمیان در وی گم

Ҳамчуи як қатраи нам дар қулзум

همچو یک قطره نم در قلزم

Чархи як ғунчаи зи бустон дил аст

چرخ یک غنچه ز بستان دل است

Нутқи як нағмаи зи дастон дил аст

نطق یک نغمه ز دستان دل است

Унсури нози зи боғаши вирдӣ

عنصر ناز ز باغش وردی

Тӯдаи хоки зи роҳаши гардӣ

توده خاک ز راهش گردی

Як нафаси ворҳўо аз саҳараш

یک نفس وارهوا از سحرش

Ҳафт дарёи садафи як гуҳараш

هفت دریا صدف یک گهرش

На фалаки пеш дараш даҳлезӣ

نه فلک پیش درش دهلیزی

Пеши чизяши ҳҳони ночизе

پیش چیزیش حهان ناچیزی

Зеби дасти адабаши хотами дайн

زیب دست ادبش خاتم دین

Осмони кутубаши нақши нигин

آسمان کتبش نقش نگین

Ганҷи пинҳони азалро ганҷур

گنج پنهان ازل را گنجور

Нашри эҳсони абадро маншур

نشر احسان ابد را منشور

Миваи зори карамаши номақтӯъ

میوه زار کرمش نامقطوع

Миваи хори ҳарамаши номамнӯъ

میوه خوار حرمش ناممنوع

Гӯй ӯ дастхуши мо ва ту нест

گوی او دستخوش ما و تو نیست

Риштааш муҳраи каши мо ва ту нест

رشته اش مهره کش ما و تو نیست

Балки мо дар каф ӯ дастхушем

بلکه ما در کف او دستخوشیم

Бастаи ришта ӯ муҳраи вшим

بسته رشته او مهره وشیم

ӯст чун боди сабои мо чу ғубор

اوست چون باد صبا ما چو غبار

ӯст чун абри чамани мо чу баҳор

اوست چون ابر چمن ما چو بهار

Гирди мискини зи замин чун хезад

گرد مسکین ز زمین چون خیزد

Гар на дар домани боди овезад

گر نه در دامن باد آویزد

Кӣ кашад сабзаи сар аз хоки чаман

کی کشد سبزه سر از خاک چمن

Риштаи абри ниФкндаҳи расан

رشته ابر نیفکنده رسن

Ҳаст азуи бахшишу бахшоиши мо

هست ازو بخشش و بخشایش ما

Ҳаст азуи коҳишу афзоиши мо

هست ازو کاهش و افزایش ما

Тан ба ҷони зиндау ҷони зинда ба дил

تن به جان زنده و جان زنده به دل

Нест ҳар ҷонвари арзанда ба дил

نیست هر جانور ارزنده به دل

Зинда бӯдан ба дил аз муҳаррамӣ аст

زنده بودن به دل از محرمی است

Ин ҳунари хосият одамӣ аст

این هنر خاصیت آدمی است

Бе дили зинда чаҳ мурдор чаҳ ту

بی دل زنده چه مردار چه تو

Зини шарафи монда чаҳ девор чаҳ ту

زین شرف مانده چه دیوار چه تو

Дил ба тадбир хирад натавон ёфт

دل به تدبیر خرد نتوان یافت

Бигузар аз худ ки ба худ натавон ёфт

بگذر از خود که به خود نتوان یافت

Ин ки дар паҳлавии чап май бинӣ

این که در پهلوی چپ می بینی

Ба агар паҳлу аз ӯ дрчинӣ

به اگر پهلو از او درچینی

Ростии ҷӯй ки дар паҳлуяш

راستی جوی که در پهلویش

Дилу ҷон зинда шавад аз бӯяш

دل و جان زنده شود از بویش

Солҳо хӯни ҷигар бояд хӯрд

سالها خون جگر باید خورد

Хоки раҳи кӯҳли басар бояд кард

خاک ره کحل بصر باید کرد

Бӯ ки аз зиндаи дилии ёбии буи

بو که از زنده دلی یابی بوی

Ба раҳи зиндаи дилии оре рӯй

به ره زنده دلی آری روی

Дил шавад зиндаи зи бихўиштнӣ

دل شود زنده ز بیخویشتنی

На зи пари илмӣ ва бисёр фаннӣ

نه ز پر علمی و بسیار فنی

Ба агар ҳосили худро сӯзӣ

به اگر حاصل خود را سوزی

Ки ба таҳсили чароғи афрӯзӣ

که به تحصیل چراغ افروزی

Раҳ ба бехештанӣ овардан

ره به بی خویشتنی آوردن

Беҳтар аз дӯди чароғат хӯрдан

بهتر از دود چراغت خوردن

Гар ту аз худ нанишинӣ ба фироқ

گر تو از خود ننشینی به فراغ

Равшанои надиҳади дӯди чароғ

روشنایی ندهد دود چراغ

Ба чароғӣ чаҳ шӯй рӯй ба роҳ

به چراغی چه شوی روی به راه

Ки кунад дӯд ваят хонаи сиёҳ

که کند دود ویت خانه سیاه

Ҷӯи чароғӣ ки набошад дӯдаш

جو چراغی که نباشد دودش

Раҳнамои сози сӯии мақсӯдаш

رهنما ساز سوی مقصودش

Партави нури дил пераст он

پرتو نور دل پیر است آن

Ки чу хуршед ҷаҳонгираст он

که چو خورشید جهانگیر است آن

Дида мапаснд азон нури фароз

دیده مپسند ازان نور فراز

Ҳастӣ хеш дар он нур бибоз

هستی خویش در آن نور بباز

Ҳамчуи хургар ба худ оташ назанӣ

همچو خور گر به خود آتش نزنی

Гар шӯии субҳи дам хуш назанӣ

گر شوی صبح دم خوش نزنی