Адли Нӯшервон чу ёфт камол

عدل نوشیروان چو یافت کمال

Маликаш аз моштаҳи адли ҷамол

ملکش از ماشطه عدل جمال

Хости тафтиши ғаму шодии малик

خواست تفتیش غم و شادی ملک

Ба хбргирӣ аз ободии малик

به خبرگیری از آبادی ملک

Хешро шуҳра ба бемории сохт

خویش را شهره به بیماری ساخت

Вонгаҳи овоз ба ҳар шаҳри андохт

وانگه آواز به هر شهر انداخت

Коўрндши сӯии дорухона

کاورندش سوی داروخانه

Куҳнаи хиштии зи яке вайрона

کهنه خشتی ز یکی ویرانه

Кони ҳакямон ки з кор огоҳанд

کان حکیمان که ز کار آگاهند

Баҳри дармони вай ин ме хоҳанд

بهر درمان وی این می خواهند

Кард халқии з хирад ёфта баҳр

کرد خلقی ز خرد یافته بهر

Хишти ҷӯи даҳ ба даҳу шаҳр ба шаҳр

خشت جو ده به ده و شهر به شهر

Ҳеҷ ҷо ёфт нашуд вайронӣ

هیچ جا یافت نشد ویرانی

Куҳнаи кохӣу хароби айвонӣ

کهنه کاخی و خراب ایوانی

То ба ҷони дории он поки сиришт

تا به جان داری آن پاک سرشت

Ба кафи оранди яке қолаби хишт

به کف آرند یکی قالب خشت

Бозгаштанд ҳамаи дасти тиҳӣ

بازگشتند همه دست تهی

Шоҳро дар садади арзаи диҳӣ

شاه را در صدد عرضه دهی

Ки зи меъмории адлат ба ҷаҳон

که ز معماری عدلت به جهان

Нест вайрона на пайдо на ниҳон

نیست ویرانه نه پیدا نه نهان

Хишт бар хишти замин маъмур аст

خشت بر خشت زمین معمور است

Аз ваии осори харобӣ давр аст

از وی آثار خرابی دور است

Ҷғд дар кишвар ту ҳаст ба ранҷ

جغد در کشور تو هست به رنج

Ки харобӣ шуда ноёб чу ганҷ

که خرابی شده نایاب چو گنج

Шаҳ чу дастур иморат бишунид

شه چو دستور عمارت بشنید

Рахти неъмат ба дар шукр кашид

رخت نعمت به در شکر کشید

Гуфт алмнти ллаҳ ки худоӣ

گفت المنت لله که خدای

Шуд сӯии адли марои роҳнамоӣ

شد سوی عدل مرا راهنمای

Сохт обод ба ман олам ро

ساخت آباد به من عالم را

Вази ғами озод банӣ одам ро

وز غم آزاد بنی آدم را

Қолаби ман на халали ойин буд

قالب من نه خلل آیین بود

Қасди ман аз талаби хишти ин буд

قصد من از طلب خشت این بود

Варна ҳаргиз накунад ҳеҷ устод

ورنه هرگز نکند هیچ استاد

Хонаи тан ба гулу хишти обод

خانه تن به گل و خشت آباد