Ҳасани он сибти набии сар вале

حسن آن سبط نبی سر ولی

Талъаташи матлаъи анвори ҷлӣ

طلعتش مطلع انوار جلی

Рафт дар хонаи он тозаи ҷавон

رفت در خانه آن تازه جوان

Дар раҳи аҳли дил аз гарми равон

در ره اهل دل از گرم روان

Дид бар халқи худо дар баста

دید بر خلق خدا در بسته

Вази ҳамаи халқ ҷудо бинишаста

وز همه خلق جدا بنشسته

Гуфт коми ту з яктое чист

گفت کام تو ز یکتایی چیست

Мӯниси ҷонат ба танҳоӣ кист

مونس جانت به تنهایی کیست

Гуфт он кас ки муқӣм дилам ӯст

گفت آن کس که مقیم دلم اوست

Тухми дили кушта дар об ва гулам ӯст

تخم دل کشته در آب و گلم اوست

Ман ва ӯйем дарин танҳоӣ

من و اوییم درین تنهایی

Нест касро ба миёни гнҷоиӣ

نیست کس را به میان گنجایی

Бози гуфто ки дарин кошона

باز گفتا که درین کاشانه

Мари туро чист матоъи хона

مر تو را چیست متاع خانه

Гуфт чизе ки дарин хона марост

گفت چیزی که درین خانه مراست

Трскории дил аз қаҳр худост

ترسکاری دل از قهر خداست

Гирди ин хона чу дар ме нагарм

گرد این خانه چو در می نگرم

Ғайр азин нест матоъ дигарам

غیر ازین نیست متاع دگرم

Бози гуфто ки диҳад давру дароз

باز گفتا که دهد دور و دراز

Маҷлиси хуши ҳасани басарии соз

مجلس خوش حسن بصری ساز

Ваъз ӯ пардаи ғифлати бадарад

وعظ او پرده غفلت بدرد

Коҳилиро зи ҷабалати бабрад

کاهلی را ز جبلت ببرد

Чун сӯии маҷлис ӯ ме нарӯй

چون سوی مجلس او می نروی

То азуи нуктаи ҳикмати шинавӣ

تا ازو نکته حکمت شنوی

Гуфт ноед биҷуз аз бе хабарон

گفت ناید بجز از بی خبران

Ҳақи парастӣ ба ҳадиси дгарон

حق پرستی به حدیث دگران

эй бади он банда ки дар роҳи худоӣ

ای بد آن بنده که در راه خدای

Панд носеҳ диҳадаш қӯти пой

پند ناصح دهدش قوت پای

Ман ба бедории худ дар корам

من به بیداری خود در کارم

Гӯ макун мурғи саҳари бедорам

گو مکن مرغ سحر بیدارم