эй муроди дил танҳо шудагон

ای مراد دل تنها شدگان

Мӯниси ваҳдати якто шудагон

مونس وحدت یکتا شدگان

Мояи суҳбати ту танҳоӣ

مایه صحبت تو تنهایی

Сояи ваҳдати ту яктое

سایه وحدت تو یکتایی

Фаррухи он кас ки ба танҳои сохт

فرخ آن کس که به تنهایی ساخت

Рахш дар олами яктоеи тохт

رخش در عالم یکتایی تاخت

Дидаро кӯҳли шуҳуд ту кашид

دیده را کحل شهود تو کشید

Чун туро дид дигар ҳеҷ надид

چون تو را دید دگر هیچ ندید

Ҷузи ту мақсӯд надонад кас ро

جز تو مقصود نداند کس را

Балки мавҷӯд нахонд кас ро

بلکه موجود نخواند کس را

Гар бихоҳад з дарат хоҳаду бас

گر بخواهد ز درت خواهد و بس

Вар бакоҳад зи ғамати коҳаду бас

ور بکاهد ز غمت کاهد و بس

Аз висоли ту буд болаш ӯ

از وصال تو بود بالش او

Вази фироқ ту сазад нолш ӯ

وز فراق تو سزد نالش او

Ҳоли ҷомяти накӯ маълум аст

حال جامیت نکو معلوم است

Зончаҳ шуд гуфта аҷаб маҳрӯм аст

زانچه شد گفته عجب محروم است

Бигушо чашми анояти сӯяш

بگشا چشم عنایت سویش

Вази ҳама халқ бигардон рӯйиш

وز همه خلق بگردان رویش

То ба маҳрӯмии худ пардозад

تا به محرومی خود پردازد

Ба насиҳатгарӣ худ созад

به نصیحتگری خود سازد