эй раҳои даҳ ҳар беҳӯшӣ

ای رهایی ده هر بیهوشی

Меҳр бар лаб на ҳар хомӯшӣ

مهر بر لب نه هر خاموشی

Ба ҳавои ту сухан кӯшӣ мо

به هوای تو سخن کوشی ما

Ба таманнои ту хомӯшии мо

به تمنای تو خاموشی ما

Гар ту дар ҳарфи тиҳии лутфи шигарф

گر تو در حرف تهی لطف شگرف

Лаҷа жарф шавад чашмаи ҳарф

لجه ژرف شود چشمه حرف

Вар бар офоқи зании ҳамлаи бим

ور بر آفاق زنی حمله بیم

Қоф то қоф шавад ҳалқа мем

قاف تا قاف شود حلقه میم

Баъд туаст асли ҳамаи танагӣ ҳо

بعد توست اصل همه تنگی ها

Қурби ту мояи икрнгӣ ҳо

قرب تو مایه یکرنگی ها

Дили ҷомӣ ки буд танг аз ту

دل جامی که بود تنگ از تو

Ъндлибисти ғами оҳанг аз ту

عندلیبیست غم آهنگ از تو

Боли парвозаши азин танагии даҳ

بال پروازش ازین تنگی ده

Накҳаташ аз гули икрнгии даҳ

نکهتش از گل یکرنگی ده

Дуз аз тори фанои далқ ӯ ро

دوز از تار فنا دلق او را

Бурҳон аз худ ва аз халқ ӯ ро

برهان از خود و از خلق او را

Айбаш аз бе ҳунарони сози ниҳон

عیبش از بی هنران ساز نهان

Вази гумони ҳунараш боз Раҳон

وز گمان هنرش باز رهان

То зи айбу ҳунари худ озод

تا ز عیب و هنر خود آزاد

Зайди андари кнФи фазли ту шод

زید اندر کنف فضل تو شاد