Миваҳо тоза ватар шох ба шох
میوه ها تازه و تر شاخ به شاخ
Рӯзии боғ равон карда фарох
روزی باغ روان کرده فراخ
Себу амрўд ба ҳам мушт зада
سیب و امرود به هم مشت زده
Фундуқ аз хуррамӣ ангушт зада
فندق از خرمی انگشت زده
Нори пистони санамии шохи анор
نار پستان صنمی شاخ انار
Саркаш аз бӯсау обии зи канор
سرکش از بوسه و آبی ز کنار
Ток ҳо карда дар ӯ пари поя
تاک ها کرده در او پر پایه
Ҳамчуи олии гуҳарони пари моя
همچو عالی گهران پر مایه
Нахшабиҳои вай аз гавҳари пок
نخشبی های وی از گوهر پاک
Карда ёқӯттар овезаи ток
کرده یاقوت تر آویزه تاک
Ҳар ки аз фахрӣ ӯ гуфта сифот
هر که از فخری او گفته صفات
Даҳанаш карда пар аз ҳуби набот
دهنش کرده پر از حب نبات
Шаҳрии алқсаҳ чу он боғ бидид
شهری القصه چو آن باغ بدید
Гови нафасаш ба чарогоҳ расед
گاو نفسش به چراگاه رسید
наменакард аз пас ва аз пеши нигоҳ
می نکرد از پس و از پیش نگاه
Ҳамчуи гиреҳгӣ ки фитад дар рамаи гоҳ
همچو گرگی که فتد در رمه گاه
Ҳамчуи бодӣ ки з дашт ояд сахт
همچو بادی که ز دشت آید سخت
Мива бо шохи шикастии зи дарахт
میوه با شاخ شکستی ز درخت
Кундии онсони зи дарахтии себӣ
کندی آنسان ز درختی سیبی
Ки расонадӣ ба дарахти осебӣ
که رساندی به درخت آسیبی
Вар бар он себ на дасташ будӣ
ور بر آن سیب نه دستش بودی
Кардӣ аз санги кулӯхи амрўдӣ
کردی از سنگ کلوخ امرودی
Ба сӯии нор чу даст оварадӣ
به سوی نار چو دست آوردی
Ҳуққаи лаъл шикаст оварадӣ
حقه لعل شکست آوردی
Вари яке хӯшаи зи токи афкандӣ
ور یکی خوشه ز تاک افکندی
Токро поя ба хоки афкандӣ
تاک را پایه به خاک افکندی
Бихўдиҳош чу деҳқон ме дид
بیخودیهاش چو دهقان می دید
Бар худ аз ғуссаи он май печид
بر خود از غصه آن می پیچید
Шаҳряш гуфт зи ман ин таку пўӣ
شهریش گفت ز من این تک و پوی
Гар на бар вифқ мурод аст бигӯӣ
گر نه بر وفق مراد است بگوی
Гуфт ман бо ту чаҳ гӯям охир
گفت من با تو چه گویم آخر
Вази ту инсоф чаҳ ҷӯям охир
وز تو انصاف چه جویم آخر
На яке дона ба гули кошта Эй
نه یکی دانه به گل کاشته ای
На ниҳолии зи гули афрошта Эй
نه نهالی ز گل افراشته ای
На заминии зи ту оростаи гашт
نه زمینی ز تو آراسته گشت
На дарахтии зи ту перостаи гашт
نه درختی ز تو پیراسته گشت
Нашуд аз бели кафати обилаи дор
نشد از بیل کفت آبله دار
Нашудӣ ғарқа ба хӯни обилаи вор
نشدی غرقه به خون آبله وار
Обёрӣати шабии хоби набард
آبیاریت شبی خواب نبرد
Роҳати хоби туро оби набард
راحت خواب تو را آب نبرد
Дар дилат нест ҷузи ин андеша
در دلت نیست جز این اندیشه
Кин ба худ руста чу кӯҳу беша
کین به خود رسته چو کوه و بیشه
Кӣ з ранҷам шавад огаҳи дили ту
کی ز رنجم شود آگه دل تو
Нест ҷуз бе хабарии ҳосили ту
نیست جز بی خبری حاصل تو
Ранҷи ҳамдард ки донад ҳамдард
رنج همدرد که داند همدرد
Шарҳ он ҳаст ба бидрдони сард
شرح آن هست به بیدردان سرد
Шаҳре шуд зи раҳи дашт ба даҳ
شهریی شد ز ره دشت به ده
То кушояди зи дилаши гашти гиреҳ
تا گشاید ز دلش گشت گره
Дид аз абнои диҳиши деҳқонӣ
دید از ابنای دهش دهقانی
Барадаш аз роҳи сӯии бастоне
بردش از راه سوی بستانی
Боғии ороста чун боғи биҳишт
باغی آراسته چون باغ بهشت
Бал каз оростагии доғи биҳишт
بل کز آراستگی داغ بهشت