Фозилии водии бурҳони паймоӣ

فاضلی وادی برهان پیمای

Дар биёбони ҷадали ҷони Фрсоӣ

در بیابان جدل جان فرسای

Умр дар баҳсу ҷадал тай карда

عمر در بحث و جدل طی کرده

Пои икрони амал пай карда

پای یکران عمل پی کرده

На дилашро зи тариқати нурӣ

نه دلش را ز طریقت نوری

На сарашро зи ҳақиқати шурӣ

نه سرش را ز حقیقت شوری

Суфе дид зи олоиши пок

صوفیی دید ز آلایش پاک

Зада дар чеҳраи осоиши хок

زده در چهره آسایش خاک

зи риёзат шуда чун мӯии таниш

ز ریاضت شده چون موی تنش

Сари мӯе на сари хештанаш

سر مویی نه سر خویشتنش

Зон тақобул ки миёни шабу рӯз

زان تقابل که میان شب و روز

Ҳаст бо баради дайу ҳури тамӯз

هست با برد دی و حر تموز

Шуд ба ҷанговаряши шери масоф

شد به جنگاوریش شیر مصاف

Захми зани гашт ба шамшери хилоф

زخم زن گشت به شمشیر خلاف

Гуфт к-эй рӯй ту чун хуии дурушт

گفت کای روی تو چون خوی درشت

Карда бар суҳбати доноёни пушт

کرده بر صحبت دانایان پشت

Бо шиносои худ сохта Эй

با شناسایی خود ساخته ای

Гӯи худоро ба чаҳ бишнохта Эй

گو خدا را به چه بشناخته ای

Гуфт азон файз ки ҳар лаҳзаи зи ғайб

گفت ازان فیض که هر لحظه ز غیب

Риздм бар дилу ҷони поки зи айб

ریزدم بر دل و جان پاک ز عیب

Гарчи шуд мавҷи занами хотир азон

گرچه شد موج زنم خاطر ازان

Ҳаст гуфтори забони қосир азон

هست گفتار زبان قاصر ازان

Фозилаш гуфт бад-ӣни кашфи ниҳон

فاضلش گفت بدین کشف نهان

Чун шӯии қоиди кӯрони ҷаҳон

چون شوی قاید کوران جهان

Гуфт ман ғарқи шносоўрим

گفت من غرق شناساوریم

Нест корӣ ба шносогрим

نیست کاری به شناساگریم

Ҳар ки пай бар паии ман бишитобад

هر که پی بر پی من بشتابد

Ҳар чаҳ ман ёфтам ӯ ҳам ёбад

هر چه من یافتم او هم یابد

Кор ман нест ки касро ба ҷидол

کار من نیست که کس را به جدال

Раҳи намоям ба худои мутаъол

ره نمایم به خدای متعال