эй дарин домгаҳи ваҳму хаёл

ای درین دامگه وهم و خیال

Монда дар рбқаҳи одати ҳамаи сол

مانده در ربقه عادت همه سال

Ҳақ ки маншур саодат дода сет

حق که منشور سعادت داده ست

Дар хилоф омад одат дода сет

در خلاف آمد عادت داده ست

Чанд сар дар раҳ одат бошӣ

چند سر در ره عادت باشی

Тораки тоҷ саодат бошӣ

تارک تاج سعادت باشی

Кардае одату хуи пардаи хеш

کرده ای عادت و خو پرده خویش

Боз кун хуии з ху карда хеш

باز کن خوی ز خو کرده خویش

Дида каз баҳр саноеъ бошад

دیده کز بهر صنایع باشد

То далели раҳ сонеъ бошад

تا دلیل ره صانع باشد

Манзари шоҳиди раъно созӣ

منظر شاهد رعنا سازی

Бо Рахш нарад тамошои бозӣ

با رخش نرد تماشا بازی

Гӯши комади паии қуръони шинавӣ

گوش کامد پی قرآن شنوی

То ба фармӯдаи яздони гаравӣ

تا به فرموده یزدان گروی

Равзани бонги не ва чанг кунӣ

روزن بانگ نی و چنگ کنی

Ба самоъи ғазал оҳанг кунӣ

به سماع غزل آهنگ کنی

Даст доданд ки беранҷу малол

دست دادند که بی رنج و ملال

Созяши обила аз касби ҳалол

سازیش آبله از کسب حلال

На ки аз ҷоми шӯии бода гусор

نه که از جام شوی باده گسار

Доряш бар кафи дасти обилаи вор

داریش بر کف دست آبله وار

Пот доданд ки аз роҳи вафо

پات دادند که از راه وفا

Оварӣ рӯ ба сафи аҳли сафо

آوری رو به صف اهل صفا

На ки дайн дар раҳ офот наҳй

نه که دین در ره آفات نهی

По ба майдон харобот наҳй

پا به میدان خرابات نهی

Лабу дандон ва забонат доданд

لب و دندان و زبانت دادند

Қӯти нутқ ва баёнат доданд

قوت نطق و بیانت دادند

То шӯй бар наҳҷи сидқу савоб

تا شوی بر نهج صدق و صواب

Мутакаллим ба асолиби хитоб

متکلم به اسالیب خطاب

На ки беҳудаи сухани санҷи шӯй

نه که بیهوده سخن سنج شوی

Халқро мояи сад ранҷи шӯй

خلق را مایه صد رنج شوی

Ончӣ гуфтам ҳамаи одот бад аст

آنچه گفتم همه عادات بد است

Ки на шоистаи дайн ва хирад аст

که نه شایسته دین و خرد است

Ба каз инҳо ҳамаи пайванди гушой

به کز اینها همه پیوند گشای

Оварӣ рӯй иродат ба худоӣ

آوری روی ارادت به خدای

Ҳаст иродат бар ҳар озода

هست ارادت بر هر آزاده

Тарки мо кони алайҳи улода

ترک ما کان علیه العاده

эй хуши он вақт ки бефикру назар

ای خوش آن وقت که بی فکر و نظر

Бар занад хостӣ аз ҷони ту сар

بر زند خواستی از جان تو سر

Кӯҳ агар бар ту кашад теғ ба ҷанг

کوه اگر بر تو کشد تیغ به جنگ

Бо мурассаъи камар аз дами паланг

با مرصع کمر از دم پلنگ

Дасти худ дар камари оре бо кӯҳ

دست خود در کمر آری با کوه

Дар дилат ноед азуи ҳеҷ шиква

در دلت ناید ازو هیچ شکوه

Ҳамчуи хуршед ки набӯд меғаш

همچو خورشید که نبود میغش

Хешро ъўри занӣ бар теғаш

خویش را عور زنی بر تیغش

Хӯни лаъл аз ҷигараш бигушое

خون لعل از جگرش بگشایی

Нақди кон аз камараши брбоиӣ

نقد کان از کمرش بربایی

Балки чун Кебек наҳй по ба сараш

بلکه چون کبک نهی پا به سرش

Ваз лагадкӯб кунӣ паии сипараш

وز لگدکوب کنی پی سپرش

Вар расад бодияи жарф ба пеш

ور رسد بادیه ژرف به پیش

Фсҳти он зи дили ориф беш

فسحت آن ز دل عارف بیش

Гирдбодаш ба фалаки судаи кулоҳ

گردبادش به فلک سوده کلاه

Гашта гӯии каллааши қуббаи моҳ

گشته گوی کلهش قبه ماه

Хори он дашнаи бедодгарон

خار آن دشنه بیدادگران

Хоки он ташнаи хунини ҷгарон

خاک آن تشنه خونین جگران

Кӯҳ бо сарсари он рег намой

کوه با صرصر آن ریگ نمای

Рег чун ахгари сӯзони таҳи пой

ریگ چون اخگر سوزان ته پای

Ба ҳавояш чу кунад мурғи гузар

به هوایش چو کند مرغ گذر

Ҳамчу парвона фитад сӯхтаи пар

همچو پروانه فتد سوخته پر

Бигузарӣ аз сари он ҳамчуи саҳоб

بگذری از سر آن همچو سحاب

Аз мижа бар туфи он резони об

از مژه بر تف آن ریزان آب

Вар бигирад раҳи ту дарёӣ

ور بگیرد ره تو دریایی

Қуллаи мавҷ ба гардуни сое

قله موج به گردون سایی

Ҷурми сайёра чу гавҳар дар вай

جرم سیاره چو گوهر در وی

Моҳии чархи шиновар дар вай

ماهی چرخ شناور در وی

Ғўки он панҷаи занон бо харчанг

غوک آن پنجه زنان با خرچنگ

Гоми аввали зи вайу коми наҳанг

گام اول ز وی و کام نهنگ

Зон кунӣ ҳамчуи сабои зуди гузор

زان کنی همچو صبا زود گذار

Накунӣ лабтар азон киштии вор

نکنی لب تر ازان کشتی وار

Ҳар чаҳ алқсаҳ шавад банди раҳат

هر چه القصه شود بند رهت

Рӯй бартобад азин қиблаи гуҳат

روی برتابد ازین قبله گهت

Як ба якро з миён бурдорӣ

یک به یک را ز میان برداری

Қадами сидқ ба ҷон бурдорӣ

قدم صدق به جان برداری

То наҳй базм ба хлўтгаҳи роз

تا نهی بزم به خلوتگه راز

Чанги ваҳдат з навой ту ба соз

چنگ وحدت ز نوای تو به ساز

Вар буд тори иродати зи ту суст

ور بود تار ارادت ز تو سست

Созиши андари қадами пери дуруст

سازش اندر قدم پیر درست

Боз дар хоҳиш ӯ хоҳиши хеш

باز در خواهش او خواهش خویش

Рӯз дар афзӯняш аз коҳиши хеш

روز در افزونیش از کاهش خویش

Бош пеши Рахши ойӣнаи соф

باش پیش رخش آیینه صاف

Бар тарош аз дили худ занги хилоф

بر تراش از دل خود زنگ خلاف

Шӯи самандар чу фурӯзад оташ

شو سمندر چو فروزد آتش

Бош дар оташ ӯ хурраму хуш

باش در آتش او خرم و خوش