эй дили аҳли иродат ба ту шод

ای دل اهل ارادت به تو شاد

Ба ту нозам ки мурӣдӣу мурод

به تو نازم که مریدی و مراد

Марди тлўини туро тамкин нест

مرد تلوین تو را تمکین نیست

Шавқи мискини туро таскин нест

شوق مسکین تو را تسکین نیست

Хоҳиш аз ҷониб мо нест дуруст

خواهش از جانب ما نیست درست

Ҳар чаҳ ҳаст аз тараф туаст нахуст

هر چه هست از طرف توست نخست

То ба нохости диҳии коҳиши мо

تا به ناخواست دهی کاهش ما

Ҳеҷ судии надиҳади хоҳиши мо

هیچ سودی ندهد خواهش ما

Вар ба мо хоҳиши ту рост шавад

ور به ما خواهش تو راست شود

Мӯ ба мӯ бар тани мо хост шавад

مو به مو بر تن ما خواست شود

Давлати неки саранҷомӣ ро

دولت نیک سرانجامی را

Гарм кун зи оташи худ ҷомӣ ро

گرم کن ز آتش خود جامی را

Дар дилаш аз туфи он шуъла фурӯз

در دلش از تف آن شعله فروز

Ҳар чаҳ ғайри ту буд ҷумла бисӯз

هر چه غیر تو بود جمله بسوز

Бӯ ки бе дарди сари хомӣ чанд

بو که بی درد سر خامی چند

Пои з сар карда равад гомӣ чанд

پا ز سر کرده رود گامی چند

Раҳ ба сари манзили мақсӯди барад

ره به سر منزل مقصود برد

Пай ба байғӯлаи нобӯди барад

پی به بیغوله نابود برد

Вар занад оташ ҳастӣ тобӣ

ور زند آتش هستی تابی

Резад аз тавба бар оташи обӣ

ریزد از توبه بر آتش آبی