Анмои аллоҳи илоҳи воҳид
انما الله اله واحد
Фҳўи алмнъму ҳўолҳомд
فهو المنعم و هوالحامد
Май наад шукри неъмат ба даҳон
می نهد شکر نعمت به دهان
намекунад шукри гузорӣ ба забон
می کند شکر گزاری به زبان
Шукри фазлаш чу атоӣ дигар аст
شکر فضلش چو عطای دگر است
Боиси шукру саноӣ дигар аст
باعث شکر و ثنای دگر است
Кӣ шавад дар назари хурдаи шинос
کی شود در نظر خرده شناس
Мунтаҳии силсилаи шукру сипос
منتهی سلسله شکر و سپاس
Ҳар ки ҷонӣ будаш дар баданӣ
هر که جانی بودش در بدنی
Гар шавад ҳар сари мӯяши даҳанӣ
گر شود هر سر مویش دهنی
Бошад аз ҳар даҳанӣ гашта забон
باشد از هر دهنی گشته زبان
Ҳар сари мӯӣ ба сад нутқу баён
هر سر موی به صد نطق و بیان
Абадулдаҳри сухан соз кунанд
ابدالدهر سخن ساز کنند
Парда аз навайу куҳан боз кунанд
پرده از نوی و کهن باز کنند
Натавонанд ки оранди биҷой
نتوانند که آرند بجای
Шукри мӯеи зи карамҳои худоӣ
شکر مویی ز کرم های خدای
Он ба таърихи қадам аз ҳамаи пеш
آن به تاریخ قدم از همه پیش
Ваон ба тўқиъи карам аз ҳамаи пеш
وان به توقیع کرم از همه پیش
Он ки белавҳ ва қалам карда рақам
آن که بی لوح و قلم کرده رقم
Бар сари лавҳи адами ҳарфи қалам
بر سر لوح عدم حرف قلم
Чашмаи қофи қалам то накушод
چشمه قاف قلم تا نگشاد
Мавҷи файз аз дил дарё накушод
موج فیض از دل دریا نگشاد
На фалак бо ҳамаи ахтар ки дар ӯст
نه فلک با همه اختر که در اوست
На садаф бо ҳамаи гавҳар ки дар ӯст
نه صدف با همه گوهر که در اوست
Ҳама зон ҷунбиши ҷӯади афтодаи сет
همه زان جنبش جود افتاده ست
Ки ба саҳрои вуҷӯди афтодаи сет
که به صحرای وجود افتاده ست
Нилгуни чарх ба пушт ба хамаш
نیلگون چرخ به پشت به خمش
Як ҳубобаст зи нили карамаш
یک حباب است ز نیل کرمش
Ранги нилӣ ҳубобаст далел
رنگ نیلی حباب است دلیل
Ки падеди омада аз лаҷаи нил
که پدید آمده از لجه نیل
Зончаҳ дар коргаҳи буқаламун
زانچه در کارگه بوقلمون
Аз шикоф қалам оварад бурун
از شکاف قلم آورد برون
Турфаи нўнисти нигуни чархи барин
طرفه نونیست نگون چرخ برین
Нуқтаи ҳалқаи он гӯии замин
نقطه حلقه آن گوی زمین
Ҳар ки паии барда ба ин хуш рақам аст
هر که پی برده به این خوش رقم است
Орифи нукта « навен волқлм » аст
عارف نکته «نون والقلم » است
Марди роҳаш ки равад пай зада гум
مرد راهش که رود پی زده گم
Рахш ӯ рости фалаки косаи сам
رخش او راست فلک کاسه سم
Инак инак бингар шоҳиди ҳол
اینک اینک بنگر شاهد حال
Мех анҷум задау наъли ҳилол
میخ انجم زده و نعل هلال
То дарин табъи фарибандаи сарой
تا درین طبع فریبنده سرای
Наниҳад ҳодисаи зилзилаи пой
ننهد حادثه زلزله پای
Баҳри сари кӯбяш аз санги ҷибол
بهر سر کوبیش از سنگ جبال
Карда домони замини моломол
کرده دامان زمین مالامال
Баҳри ҷўдш ки фалак фалак омад
بحر جودش که فلک فلک آمد
Бонги мавҷаш « лмни алмалик » омад
بانگ موجش «لمن الملک » آمد
Гӯши моҳяш чу ин ҳарф шунид
گوش ماهیش چو این حرف شنید
Бо хамӯшӣ зи сухан чора надид
با خموشی ز سخن چاره ندید
Аз забон гарчи тиҳӣ дошт даҳон
از زبان گرچه تهی داشت دهان
« ллаҳи алвоҳад » ш омад ба забон
«لله الواحد» ش آمد به زبان
Воҳидаст ӯу зи моҳӣ то моҳ
واحد است او و ز ماهی تا ماه
Ҳама бар ваҳдат ӯйанд гувоҳ
همه بر وحدت اویند گواه
Нест дар риштаи ваҳдати хаму печ
نیست در رشته وحدت خم و پیچ
Ҳама ӯ омаду боқии ҳамаи ҳеҷ
همه او آمد و باقی همه هیچ
Ҳаст дар доираи лайл ва наҳор
هست در دایره لیل و نهار
Бобӣ аз раҳмат ӯ фасли баҳор
بابی از رحمت او فصل بهار
Боғи пари зеби зи снътўриш
باغ پر زیب ز صنعتوریش
Оби ойӣнаи зи равшангаряш
آب آیینه ز روشنگریش
Боди азуи ғолия сое андӯз
باد ازو غالیه سایی اندوز
Мурғи азуи нағма сарое омӯз
مرغ ازو نغمه سرایی آموز
Басти ҷайби саман аз ғунчаи гиреҳ
بست جیب سمن از غنچه گره
Бофти гирди чаман аз сабзаи гиреҳ
بافت گرد چمن از سبزه گره
Зуаст мҳрўс ба фонӯси сипеҳр
زوست محروس به فانوس سپهر
Аз дами ҳодисаи шамъи мау меҳр
از دم حادثه شمع مه و مهر
Ба аввалии аҷнҳаҳи мурғони фасеҳ
به اولی اجنحه مرغان فصیح
Дода донаи паии қӯт аз тасбеҳ
داده دانه پی قوت از تسبیح
Дасти сунъаши гули одам чу сиришт
دست صنعش گل آدم چو سرشت
Ба хлоФтгриш ном навишт
به خلافتگریش نام نوشت
Тоҷи такрими ниҳод аз карамаш
تاج تکریم نهاد از کرمش
Дод аз « илми одам » илмаш
داد از «علم آدم » علمش
Ба сари маснад таълим нишаст
به سر مسند تعلیم نشست
Тоънонро даҳан аз таън бибаст
طاعنان را دهن از طعن ببست
Ҳамаро кард тарашшӯҳи зи ано
همه را کرد ترشح ز انا
Ршҳ « сбҳонки лои илми лно »
رشح «سبحانک لا علم لنا»
Сохт миҳроби млоики рӯйиш
ساخت محراب ملایک رویش
Саҷдаи бурданди якояки сӯяш
سجده بردند یکایک سویش
Биҷузи он оташии деви нажод
بجز آن آتشی دیو نژاد
Ки ба масҷудӣ ӯ сар наниҳод
که به مسجودی او سر ننهاد
Кӯри дил буд ба майли анои хайр
کور دل بود به میل انا خیر
Дида накушод ба хайряти ғайр
دیده نگشاد به خیریت غیر
Чун на гардан наҳй омад фан ӯ
چون نه گردن نهی آمد فن او
Лаън шуд тавқ на гардан ӯ
لعن شد طوق نه گردن او
Пушт дар кӣнаи варӣ муҳкам кард
پشت در کینه وری محکم کرد
Рӯй дар васваса одам кард
روی در وسوسه آدم کرد
Донаро дар назараш тазйин дод
دانه را در نظرش تزیین داد
Раҳ ба доми хатараш талқин дод
ره به دام خطرش تلقین داد
Сӯии донаи зи тамаъи гоми ниҳод
سوی دانه ز طمع گام نهاد
Донааш дар даҳани доми ниҳод
دانه اش در دهن دام نهاد
Гирди исёнаш ба рухсора нишаст
گرد عصیانش به رخساره نشست
Пушти аҳдаши зи ъсии хиради шикаст
پشت عهدش ز عصی خرد شکست
Злтши пардаи зулмати афрошт
زلتش پرده ظلمت افراشت
Тавбааш бонг « злмно » бардошт
توبه اش بانگ «ظلمنا» برداشت
Тобиши машъала « тоби алайҳ »
تابش مشعله «تاب علیه »
Рехти анвори ҳудои байни идиаҳ
ریخت انوار هدی بین یدیه
Мо ки дар зулмат ҳар машғала ем
ما که در ظلمت هر مشغله ایم
Толиби нур азон машъала ем
طالب نور ازان مشعله ایم
Хези ҷомӣ ки муноҷот кунем
خیز جامی که مناجات کنیم
Рӯй дар қибла ҳоҷот кунем
روی در قبله حاجات کنیم
Бӯ каз он машъала нурӣ бирасад
بو کز آن مشعله نوری برسد
Ҷони зи нураш ба сарварӣ бирасад
جان ز نورش به سروری برسد