эй дар раҳмати ту бар ҳамаи боз

ای در رحمت تو بر همه باز

Ғарқаи неъмати ту шебу фароз

غرقه نعمت تو شیب و فراز

Ъшқбозон ба таманнои ту банд

عشقبازان به تمنای تو بند

Зҳдўрзон ба хаёлат хурсанд

زهدورزان به خیالت خرسند

Гар на бо бути з ту бошад номӣ

گر نه با بت ز تو باشد نامی

Каси сӯй бткдаҳ наниҳад гомӣ

کس سوی بتکده ننهد گامی

Гарна бӯеи з ту ояд ба димоғ

گرنه بویی ز تو آید به دماغ

Каси набавӣади гули хушбӯӣ ба боғ

کس نبوید گل خوشبوی به باغ

Доғи ту боғи дили ҷомии бас

داغ تو باغ دل جامی بس

Бошад аз боғи ту буияши ҳавас

باشد از باغ تو بوییش هوس

Бӯе аз боғи худаш рӯзӣ кун

بویی از باغ خودش روزی کن

Лиззат аз доғи худаш рӯзӣ кун

لذت از داغ خودش روزی کن

Манеҳ аз доми ҳавоҳо бандаш

منه از دام هواها بندش

Бугсал аз ҳар ҳавасии пайвандаш

بگسل از هر هوسی پیوندش

Бар дилаши нақши ғами хеш нигор

بر دلش نقش غم خویش نگار

Хотираши баста ба ҳар нақши мадор

خاطرش بسته به هر نقش مدار

Бахяи Фқрзнш бар жанда

بخیه فقرزنش بر ژنده

Созиш аз завқи фано дил зада

سازش از ذوق فنا دل زده

То чу сар бар занад аз жандаи фақр

تا چو سر بر زند از ژنده فقر

Мурдаи худ буду зиндаи фақр

مرده خود بود و زنده فقر