эй гиронмоятарин гавҳари пок

ای گرانمایه ترین گوهر پاک

Ваии сабки соятарин пайкари хок

وی سبک سایه ترین پیکر خاک

Пайкари хок тилисмаст ва ту ганҷ

پیکر خاک طلسم است و تو گنج

Ганҷӣ аз баҳри азали гавҳари санҷ

گنجی از بحر ازل گوهر سنج

Ҳаст ганҷи ту з ҳар ганҷи фара

هست گنج تو ز هر گنج فره

Гавҳари фақр дар ӯ аз ҳама ба

گوهر فقر در او از همه به

Ин гуҳарро чу шӯии қадршинос

این گهر را چو شوی قدرشناس

Барраии зи офати умеду ҳарос

برهی ز آفت امید و هراس

Хирқа каз вай на дилат хушнӯд аст

خرقه کز وی نه دلت خشنود است

Чашмаи чашмаи зи раҳ Довӯд аст

چشمه چشمه ز ره داوود است

Бошад аз новак ҳастят паноҳ

باشد از ناوک هستیت پناه

Дорадат аз хулаши аҷаби нигоҳ

داردت از خلش عجب نگاه

Чун бар он хирқаи зании бахяи мадор

چون بر آن خرقه زنی بخیه مدار

Чашм бар риштаи каси сӯзани вор

چشم بر رشته کس سوزن وار

Дар ғзоҳот ки бо нафаси рдист

در غزاهات که با نفس ردیست

Худ фурқати калла тарк худӣаст

خود فرقت کله ترک خودیست

намезанад бар маҳаки огаҳят

می زند بر محک آگهیت

Гӯаи зарди зари даҳ даҳят

گوه زرد زر ده دهیت

Бас буд ваҷҳи ту ин зардӣ рӯй

بس بود وجه تو این زردی روی

Срхрўиии зи зари хоҷаи ҷӯй

سرخرویی ز زر خواجه جوی

Хушки ноне ки шаб аз дарюза

خشک نانی که شب از دریوزه

Ба кафи оре ки гушойии рӯза

به کف آری که گشایی روزه

Чарбад аз моидаҳ карда хамир

چربد از مایده کرده خمیر

Бар сар хон шаҳ аз шукру сайр

بر سر خوان شه از شکر و سیر

Пот бе кафши з фақрасту фано

پات بی کفش ز فقر است و فنا

Кафш гӯйӣ зада бар фарқи Гана

کفش گویی زده بر فرق غنا

Баҳри кафш аз чаҳ кашии миннати кас

بهر کفش از چه کشی منت کس

Кафши ту ҷилди қадамҳои ту бас

کفش تو جلد قدم های تو بس

Аз шикоф ар қидмат музтариб аст

از شکاف ار قدمت مضطرب است

Сад дар фатҳаш аз он дар ақаб аст

صد در فتحش از آن در عقب است

Ваии жулида гирд олудат

وی ژولیده گرد آلودت

Хуши кмндисти сӯии мақсӯдат

خوش کمندیست سوی مقصودت

Шаби даии хонаи ту гулхани гарм

شب دی خانه تو گلخن گرم

Маҳди санҷоби ту хокистари нарм

مهد سنجاب تو خاکستر نرم

Рӯзи серумот ба болои ъабо

روز سرمات به بالای عبا

Партави хур шудаи зарбафти қабо

پرتو خور شده زربفت قبا

Лаби ту шарҳи тътши гӯйон

لب تو شرح تعطش گویان

Шарбат аз ҷоми сқоҳми ҷӯён

شربت از جام سقاهم جویان

Бар танати пӯсти з кам хории хушк

بر تنت پوست ز کم خواری خشک

Нафаст атри даҳ аз нофаи машк

نفست عطر ده از نافه مشک

Чун бунафшаи қади худ сохтаи хам

چون بنفشه قد خود ساخته خم

Гар сари афкандаи нишинӣу дижам

گر سر افکنده نشینی و دژم

Ба ки уфтӣ чу гул аз ханда ба пушт

به که افتی چو گل از خنده به پشت

Ғофил аз сарзаниши хори дурушт

غافل از سرزنش خار درشت

Дасти холии зи дирам ё динор

دست خالی ز درم یا دینار

Гар сарафрози шӯии ҳамчуи чанор

گر سرافراز شوی همچو چنار

Ба ки бо хору хаси оеи ҳамсар

به که با خار و خس آیی همسر

Мушт чун ғунчаи пар аз хурдаи зар

مشت چون غنچه پر از خرده زر

Шаби осоишат аз калаки ҳасир

شب آسایشت از کلک حصیر

Гар буд сафҳаи тани нақш пазир

گر بود صفحه تن نقش پذیر

Дони зи дебои мунаққаши беҳтар

دان ز دیبای منقش بهتر

Кат буд дар таҳи паҳлуи бистар

کت بود در ته پهلو بستر

Куҳнаи абриқи суфолят ба даст

کهنه ابریق سفالیت به دست

Дастау ноижаҳаш дидаи шикаст

دسته و نایژه اش دیده شکست

Дар қиёмат ба тарозуии ҳисоб

در قیامت به ترازوی حساب

Чарбад аз машрабаҳои зари ноб

چربد از مشربه های زر ناب

Аз ғам бе заряти чеҳра чу зар

از غم بی زریت چهره چو زر

Срхрўиӣ диҳадат дар маҳшар

سرخرویی دهدت در محشر

Бас буд баста ба хизмати камарат

بس بود بسته به خدمت کمرت

Гӯи мирси даст ба ҳамёни зарат

گو مرس دست به همیان زرت

Ақди ҳамён ба камаргоҳи лӣим

عقد همیان به کمرگاه لئیم

Аждҳоиисти даруни пари зару сим

اژدهاییست درون پر زر و سیم

Чун ту бар дида наҳй динорӣ

چون تو بر دیده نهی دیناری

Пеш мақсӯд шавад деворӣ

پیش مقصود شود دیواری

Ҳар чаҳ маҳҷӯби пас девор аст

هر چه محجوب پس دیوار است

Дидаро дидан ӯ душвор аст

دیده را دیدن او دشوار است

То зи мақсӯди шӯии бархӯрдор

تا ز مقصود شوی برخوردار

Бикун аз пеши назари ин девор

بکن از پیش نظر این دیوار

Парда бар чашми ҷаҳон байн мапаснд

پرده بر چشم جهان بین مپسند

Ҳар чаҳ пардаи сет азон дида бабанд

هر چه پرده ست ازان دیده ببند

Ҳайф бошад ки буд аз ту ниҳон

حیف باشد که بود از تو نهان

Он ки пар бошад азуи ҷумлаи ҷаҳон

آن که پر باشد ازو جمله جهان

Ҳар чаҳ рӯят ба сӯй худ карда сет

هر چه رویت به سوی خود کرده ست

Гар ҳамаи ҷон ту бошад пардаи сет

گر همه جان تو باشد پرده ست

Касби асбоб буд парда гарӣ

کسب اسباب بود پرده گری

Шеваи фақру фанои пардаи дарӣ

شیوه فقر و فنا پرده دری

Марде кун ҳамаро иксў на

مردیی کن همه را یکسو نه

Вар на дар фақру фанои зани зи ту ба

ور نه در فقر و فنا زن ز تو به