эй сбксортр аз хушки гё

ای سبکسارتر از خشک گیا

Ки шавад паии сипари боди сабо

که شود پی سپر باد صبا

Бесаботӣ ба раҳи сидқу савоб

بی ثباتی به ره صدق و صواب

Чун гиреҳ бар нафасу нақш бар об

چون گره بر نفس و نقش بر آب

Ҳар дам аз ҷо чаҳ рӯй киштии вор

هر دم از جا چه روی کشتی وار

Кӯҳи шӯи лангари худ сангини дор

کوه شو لنگر خود سنگین دار

Шоҳбозӣ магушо пои зи банд

شاهبازی مگشا پای ز بند

Баси туро соиди шаҳи шохи баланд

بس تو را ساعد شه شاخ بلند

То ба кӣ гӯии сифат бесару пой

تا به کی گوی صفت بی سر و پای

Май ҷҳӣ аз хами чавгони қазо

می جهی از خم چوگان قضا

Ҳамчуи гӯгар бҷҳии сад майдон

همچو گو گر بجهی صد میدان

Нест имкон ки раҳе зон чавгон

نیست امکان که رهی زان چوگان

Сари буна дар раҳи чавгонии шоҳ

سر بنه در ره چوگانی شاه

Бӯ ки як бор кунад дар ту нигоҳ

بو که یک بار کند در تو نگاه

Омад аз шоҳи туро кун макунӣ

آمد از شاه تو را کن مکنی

Ки дар он нест хирадро суханӣ

که در آن نیست خرد را سخنی

Ҳар куҷо гуфт бикун дасти гушой

هر کجا گفت بکن دست گشای

Ҳар куҷо гуфт макун бози пас ой

هر کجا گفت مکن باز پس آی

Рӯ бар он роҳ ки фармӯда ӯст

رو بر آن راه که فرموده اوست

Нӯш азон бода ки паймӯда ӯст

نوش ازان باده که پیموده اوست

Лаб бабанд аз май нопимўдаҳ

لب ببند از می ناپیموده

По бикаш аз раҳи нофармӯда

پا بکش از ره نافرموده

Рости кирдору қавӣ паймон бош

راست کردار و قوی پیمان باش

Маркази доира фармон бош

مرکز دایره فرمان باش

Гар нигунсори зи гардуни уфтӣ

گر نگونسار ز گردون افتی

Ба казин доираи беруни уфтӣ

به کزین دایره بیرون افتی

Кунад ин доираи танги маҷол

کند این دایره تنگ مجال

Ҳифзи маъмураи дайни сури мисол

حفظ معموره دین سور مثال

Рахши азин сур чу беруни ронӣ

رخش ازین سور چو بیرون رانی

Нест ҷузи мотами ҷовидонӣ

نیست جز ماتم جاویدانی

Кард як рахнаи дарин сури одам

کرد یک رخنه درین سور آدم

Сури фирдавс бар ӯ шуд мотам

سور فردوس بر او شد ماتم

Мо ки дар лаҷа хӯн афтодем

ما که در لجه خون افتادیم

Ҳама зон рахна бурун афтодем

همه زان رخنه برون افتادیم

Чанд рӯзӣ ба сабурӣ ме кӯш

چند روزی به صبوری می کوش

Бодаи талхи сабурӣ май нӯш

باده تلخ صبوری می نوش

Сабр кун ҳамчуи шукр бо дили танг

صبر کن همچو شکر با دل تنگ

Сабр кун ҳамчуи гуҳар дар дили санг

صبر کن همچو گهر در دل سنگ

Нашавад неи биҷуз аз сабри шукр

نشود نی بجز از صبر شکر

Нашавад санги ҷуз аз сабри гуҳар

نشود سنگ جز از صبر گهر

То нагардад зи сабурии хӯни хушк

تا نگردد ز صبوری خون خشک

Ноф оҳӯ нашавад нофаи машк

ناف آهو نشود نافه مشک

То ба сари чархи фалак гардон аст

تا به سر چرخ فلک گردان است

Сабр дар ваии равиш мардон аст

صبر در وی روش مردان است

Асияро чу ба сар гардонанд

آسیا را چو به سر گردانند

Оҷизони сабр бар он натавонанд

عاجزان صبر بر آن نتوانند

Анбиёи пой ба сабр афшурданд

انبیا پای به صبر افشردند

Лоҷарами пояи олии бурданд

لاجرم پایه عالی بردند

Нӯҳ аз мавҷи ғам қавм нараст

نوح از موج غم قوم نرست

То ба киштӣ сабурӣ нанишаст

تا به کشتی صبوری ننشست

Шуд вазони роиҳаи сабри ҷамил

شد وزان رایحه صبر جمیل

БшкФониди гул аз нори халил

بشکفانید گل از نار خلیل

Юсуф аз сабр ба ёқӯб расед

یوسف از صبر به یعقوب رسید

Сиҳҳат аз сабр ба Айюб расед

صحت از صبر به ایوب رسید

Ёфт аз сабр кулем аллоҳи Авн

یافت از صبر کلیم الله عون

Ҷома дар нил фано зад фиръавн

جامه در نیل فنا زد فرعون

Исо аз сабр барандохт каманд

عیسی از صبر برانداخت کمند

Сохт ҷои кангари ин чархи баланд

ساخت جا کنگر این چرخ بلند

Аҳмад аз сабр бар озори Қурайш

احمد از صبر بر آزار قریش

Заҳрашони рехт дар обишхури айш

زهرشان ریخت در آبشخور عیش

Сабр кун бар ситам бе хирадон

صبر کن بر ستم بی خردان

Нарасад ҷуз ба тани озори дадон

نرسد جز به تن آزار ددان

Чаҳ ғам аз захм ки бар об ва гул аст

چه غم از زخم که بر آب و گل است

Ғам аз онаст ки бар ҷон ва дил аст

غم از آنست که بر جان و دل است

Ҳар лагади кони з фурӯмоя расад

هر لگد کان ز فرومایه رسد

Накунад кӯб чу бар соя расад

نکند کوب چو بر سایه رسد

Хотами сабр ки олӣ гуҳар аст

خاتم صبر که عالی گهر است

Нақши он ман сабри қад зафар аст

نقش آن من صبر قد ظفر است

Кишти имонро сабр омад абр

کشت ایمان را صبر آمد ابر

Ин буд сар « тўосўои болсбр »

این بود سر «تواصوا بالصبر»

Хоссаи сабри ту бар он неъмату ноз

خاصه صبر تو بر آن نعمت و ناز

Кати нишонд ба саропардаи роз

کت نشاند به سراپرده راز

Сина софӣ кунӣ аз занги вуҷӯд

سینه صافی کنی از زنگ وجود

Дидаи равшани шӯй аз нури шуҳуд

دیده روشن شوی از نور شهود

Ваҷҳи ҳақи виҷҳа ҷонат гардад

وجه حق وجهه جانت گردد

Қиблаи ҷон ва ҷаҳонат гардад

قبله جان و جهانت گردد

Гар кунад гардиши айём ба фарз

گر کند گردش ایام به فرض

Бар ту омол ваамоне ҳамаи арз

بر تو آمال و امانی همه عرض

Пои сабри ту нлғзд аз ҷой

پای صبر تو نلغزد از جای

Нафитад чашми ту бар ғайри худоӣ

نفتد چشم تو بر غیر خدای

Вар шавад чархи яке хунини меғ

ور شود چرخ یکی خونین میغ

Ки азон меғ наборад ҷузи теғ

که ازان میغ نبارد جز تیغ

Бар ту як мӯ нашавад ёфт салим

بر تو یک مو نشود یافت سلیم

Балки гардад ҳама чун фарқи ду ним

بلکه گردد همه چون فرق دو نیم

Лаб ба дандони сабурии хое

لب به دندان صبوری خایی

Гиреҳи нолаи з дил нагушойӣ

گره ناله ز دل نگشایی

Шармат ояд ки дарин Машҳади хос

شرمت آید که درین مشهد خاص

Хоҳӣ аз кашмакаши дарди халос

خواهی از کشمکش درد خلاص

Гар фитад кӯҳи бало бар ошиқ

گر فتد کوه بلا بر عاشق

Нест дили кӯфтагӣ зу лоиқ

نیست دل کوفتگی زو لایق

Вар ба фарқаши зи ҷафо теғ ояд

ور به فرقش ز جفا تیغ آید

Ба ки чун захм даҳон накушояд

به که چون زخم دهان نگشاید

Хосса вақте ки буд нозир ӯ

خاصه وقتی که بود ناظر او

Чашми оромгаҳи хотир ӯ

چشم آرامگه خاطر او