Раҳравӣ рӯй ба танҳоӣ кард

رهروی روی به تنهایی کرد

Баҳри ҳаҷи бодия паймое кард

بهر حج بادیه پیمایی کرد

Роҳилаи пои биёбони паймоӣ

راحله پای بیابان پیمای

Қофилаи деву дади ҷони Фрсоӣ

قافله دیو و دد جان فرسای

Туфи нишони ҷигараши мавҷи сароб

تف نشان جگرش موج سراب

Гирди шӯии қадамаши чашми пари об

گرد شوی قدمش چشم پر آب

Ҷузи Асо кас нагирифта дасташ

جز عصا کس نگرفته دستش

Ғайри наълин на каси побстш

غیر نعلین نه کس پابستش

Рӯзӣ аз даври яке шахси ғариб

روزی از دور یکی شخص غریب

Шуд падедор ба дидори маҳиб

شد پدیدار به دیدار مهیب

Гуфт ту одаме ё паре

گفت تو آدمیی یا پریی

Ки аҷаб бар сари ғоратгаре

که عجب بر سر غارتگریی

Гавҳари эминӣ аз ман барадӣ

گوهر ایمنی از من بردی

Ба кафи хоиФими бспрдӣ

به کف خایفیم بسپردی

Гуфт не одамем ман парем

گفت نی آدمیم من پریم

Лек чун одамиён гавҳарем

لیک چون آدمیان گوهریم

Ту ке , муъмини воҳиди доне

تو کیی، مؤمن واحد دانی

ё на дар ширки фарс май ронӣ

یا نه در شرک فرس می رانی

Гуфт ман сӯии яке рӯ дорам

گفت من سوی یکی رو دارم

Аз ду гӯйони ҷаҳони безорам

از دو گویان جهان بیزارم

Гуфт агар зонка худоӣ ту якеаст

گفت اگر زانکه خدای تو یکیست

Дар дилат аз яке ӯ на шаккӣаст

در دلت از یکی او نه شکیست

Шарми бодат ки ҷуз аз ваии тарсӣ

شرم بادت که جز از وی ترسی

Пои бгзоштаҳ аз паии тарсӣ

پای بگذاشته از پی ترسی

Чун хдодони зи худои тарсаду бас

چون خدادان ز خدا ترسد و بس

Тарсад аз ваии ҳамаи чизу ҳамаи кас

ترسد از وی همه چیز و همه کس

Лек тарсад чу натарсад зи худоӣ

لیک ترسد چو نترسد ز خدای

Ҳар вақт аз ҳамаи кас дар ҳамаи ҷой

هر وقت از همه کس در همه جای

Трсгории зи худо оқилӣ аст

ترسگاری ز خدا عاقلی است

Лек аз ғайри худо ғофилӣ аст

لیک از غیر خدا غافلی است