эй дар асбоби ҷаҳони пои ту банд

ای در اسباب جهان پای تو بند

Мондан аз роҳи бад-ӣни силсила чанд

ماندن از راه بدین سلسله چند

Бугсал аз пои худ ин силсила ро

بگسل از پای خود این سلسله را

Бошад аз пай барисӣ қофила ро

باشد از پی برسی قافله را

Қофилаи пай ба мусаббиби барда

قافله پی به مسبب برده

Ту дар асбоби қадами афшурда

تو در اسباب قدم افشرده

Анкабут ар Не аз табъи ?данӣ

عنکبوت ار نیی از طبع دنی

Тори асбоб ба ҳам чанд танӣ

تار اسباب به هم چند تنی

Парда рӯй мусаббиб сабаб аст

پرده روی مسبب سبب است

Ишқ бо пардаи зи доно аҷаб аст

عشق با پرده ز دانا عجب است

Дор хурмост сабаб варзидан

دار خرماست سبب ورزیدن

Бар сабаби варзии худ ларзидан

بر سبب ورزی خود لرزیدن

То науфтӣ зи сари дори фурӯд

تا نیفتی ز سر دار فرود

Пеша кун коҳилии пои Марвад

پیشه کن کاهلی پای مرود

Бӯ ки чинии самари беҳбӯдӣ

بو که چینی ثمر بهبودی

Бе тақозои кулӯхи амрўдӣ

بی تقاضای کلوخ امرودی

Он ки зоти ту нав оварда ӯст

آن که ذات تو نو آورده اوست

Наъту феъли ту рақам карда ӯст

نعت و فعل تو رقم کرده اوست

Нур ӯ роҳи туро бӯда далел

نور او راه تو را بوده دلیل

Фазл ӯ ризқи туро гашта кафил

فضل او رزق تو را گشته کفیل

Ҷаҳл бошад ки азуи тобӣ рӯй

جهل باشد که ازو تابی روی

Бо кафиляши шӯии рӯзии ҷӯй

با کفیلیش شوی روزی جوی

То кунад рӯзи ҷаҳони афрӯзӣ

تا کند روز جهان افروزی

Ҳеҷ рӯзӣ набӯд бе рӯзӣ

هیچ روزی نبود بی روزی

Ёд кун онкӣ чаҳ сони модари ту

یاد کن آنکه چه سان مادر تو

Буд умрии садафи гавҳари ту

بود عمری صدف گوهر تو

Дошт бе хости муҳайёи хӯришат

داشت بی خواست مهیا خورشت

Дод аз хӯни ҷигари парваришат

داد از خون جگر پرورشت

Аз шиками ҷо ба канораш кардӣ

از شکم جا به کنارش کردی

Шери софяши з пистон хӯрдӣ

شیر صافیش ز پستان خوردی

Чун тавоно шудӣ аз қӯти шер

چون توانا شدی از قوت شیر

Гаштӣ аз коса ва хон қӯт пазир

گشتی از کاسه و خوان قوت پذیر

Хӯрдӣ аз моидаҳи беҳрузӣ

خوردی از مایده بهروزی

Солҳо бе ғами рӯзии рӯзӣ

سالها بی غم روزی روزی

Ғами рӯзят чу дар ҷон овехт

غم روزیت چو در جان آویخت

Обат аз дидау хӯн аз дили рехт

آبت از دیده و خون از دل ریخت

Дасту по чун ба миён оварадӣ

دست و پا چون به میان آوردی

Кори худро ба зиён оварадӣ

کار خود را به زیان آوردی

АўФтодии зи зиёдати талабӣ

اوفتادی ز زیادت طلبی

Дар каманди сабаб аз бе сабабӣ

در کمند سبب از بی سببی

Гоҳе аз касб шудӣ нафаси параст

گاهی از کسب شدی نفس پرست

Гаштӣ аз коди ямини обилаи даст

گشتی از کد یمین آبله دست

Хӯрдӣ аз обилаи сад ҷуръаи хӯн

خوردی از آبله صد جرعه خون

Зон нашуд рӯзии ту ҳеҷ фузун

زان نشد روزی تو هیچ فزون

Гоҳе оҳанг тиҷорат кардӣ

گاهی آهنگ تجارت کردی

Нақди хонаи ҳама ғорат кардӣ

نقد خانه همه غارت کردی

ё ба саҳрои дирамати дузди шимурд

یا به صحرا درمت دزد شمرد

ё ба дарёи зи кафати мавҷи бабрад

یا به دریا ز کفت موج ببرد

Гуҳи замини баҳри зироати кундӣ

گه زمین بهر زراعت کندی

Ҳосили худ ба замини афкандӣ

حاصل خود به زمین افکندی

Нашуд аз тухми пароканда ба гул

نشد از تخم پراکنده به گل

Ҷузи парокандагии дили ҳосил

جز پراکندگی دل حاصل

Гоҳи гаштӣ ба кафи нафаси асир

گاه گشتی به کف نفس اسیر

Сар наҳодӣ ба дар шоҳу амир

سر نهادی به در شاه و امیر

Ҳамаро хортар аз худ дидӣ

همه را خوارتر از خود دیدی

Рӯ дар идбортар аз худ дидӣ

رو در ادبارتر از خود دیدی

Ҳони яке ҳамла мардона бизан

هان یکی حمله مردانه بزن

Дили азин кохи пар афсона бикун

دل ازین کاخ پر افسانه بکن

Касби асбоби з ҳиммат пастӣаст

کسب اسباب ز همت پستیست

Тарки асбоби з боло дастӣаст

ترک اسباب ز بالا دستیست

Пои боло на азин пояи баст

پای بالا نه ازین پایه بست

Дар « таваккулати алии аллоҳ » зани даст

در «توکلت علی الله » زن دست

Кори худро ба худои бозгзор

کار خود را به خدا بازگذار

Кат наме байнами азин беҳтари кор

کت نمی بینم ازین بهتر کار

Биҷуз ӯ кист ки кор ту кунад

بجز او کیست که کار تو کند

Нақди мақсӯди нисор ту кунад

نقد مقصود نثار تو کند

Кор доно кун ҳар коргар ӯст

کار دانا کن هر کارگر اوست

Пешаи пешовар ҳар пеша вар ӯст

پیشه پیش آور هر پیشه ور اوست

Сӯй ту зуаст бало рӯй ба роҳ

سوی تو زوست بلا روی به راه

Вази бало ъотФт ӯст паноҳ

وز بلا عاطفت اوست پناه

Дар пноҳндгиш икрў бош

در پناهندگیش یکرو باش

Рӯ битоб аз ҳама ва бо ӯ бош

رو بتاب از همه و با او باش

Рост кун қоидаи нияти хеш

راست کن قاعده نیت خویش

Бози ҷӯи мояи амнияти хеш

باز جو مایه امنیت خویش

То з ҳар дағдаға сокин бошӣ

تا ز هر دغدغه ساکن باشی

Дар ҳар оФткдаҳ эмин бошӣ

در هر آفتکده ایمن باشی

Хор саҳроат диҳад нФҳаҳи вирд

خار صحرات دهد نفحه ورد

Вирди сулҳати дамад аз хори набард

ورد صلحت دمد از خار نبرد