Фаррухи он рӯз ки аз мкмни роз
فرخ آن روز که از مکمن راز
Борагӣ ронад ба ҷўлонгаҳи ноз
بارگی راند به جولانگه ناز
Илми ҷоҳ ба бтҳо афрохт
علم جاه به بطحا افراخت
Маккаро сиккаи давлати нави сохт
مکه را سکه دولت نو ساخت
Сарв бесояаш аз қадари баланд
سرو بی سایه اش از قدر بلند
Бар сари ташнаи лабон соя фиканд
بر سر تشنه لبان سایه فکند
Рег аз эксири қудумаш зар шуд
ریگ از اکسیر قدومش زر شد
Батни водии садаф гавҳар шуд
بطن وادی صدف گوهر شد
Офтоби саҳар имон вайаст
آفتاب سحر ایمان ویست
Нири чоштгаҳ эҳсон вайаст
نیر چاشتگه احسان ویست
Машриқаши Маккау мағриби Ясриб
مشرقش مکه و مغرب یثرب
Пари зёи машриқи азу то мағриб
پر ضیا مشرق ازو تا مغرب
Кард бар хон набуввати як шаб
کرد بر خوان نبوت یک شب
Даъвати гуруснаи чашмони араб
دعوت گرسنه چشمان عرب
Қурси маро паии як мушти лӣим
قرص مه را پی یک مشت لئیم
Ба сари ангушт карам кард ду ним
به سر انگشت کرم کرد دو نیم
Нест зини ҳеҷ аҷабтар аҷабӣ
نیست زین هیچ عجب تر عجبی
Ки нсўднд ба он қурси лабӣ
که نسودند به آن قرص لبی
Шаби дигари зи қадами ҷон то фарқ
شب دیگر ز قدم جان تا فرق
Бар дарахшндаи барроқӣ чун барқ
بر درخشنده براقی چون برق
Ашҳбии ҳамчуи шаҳоби оташи пой
اشهبی همچو شهاب آتش پای
Наъл ӯ чун маи нави гардуни соӣ
نعل او چون مه نو گردون سای
Гунбади хоки пас пушт фикан
گنبد خاک پس پشت فکن
Ронад аз офоқи буруни гунбади зан
راند از آفاق برون گنبد زن
Хирқаи тан ба сар арш кашид
خرقه تن به سر عرش کشید
Хирқаро кунад ва ба зўолърш расед
خرقه را کند و به ذوالعرش رسید
Шуд аз он нури бақо дида фурӯз
شد از آن نور بقا دیده فروز
Омаду хўобгҳши гарм ҳануз
آمد و خوابگهش گرم هنوز
Буд нури басари шахси ҷаҳон
بود نور بصر شخص جهان
Чун басар аз назари хеши ниҳон
چون بصر از نظر خویش نهان
Ба яке чашм задани нури басар
به یکی چشم زدن نور بصر
намекунад аз ҳамаи афлоки гузар
می کند از همه افلاک گذر
Озмӯнро ба сӯии чархи баланд
آزمون را به سوی چرخ بلند
Чашм бигушоӣ ва ҳамон лаҳза бабанд
چشم بگشای و همان لحظه ببند
Байн ки нури басарат бе так ва тоз
بین که نور بصرت بی تک و تاز
Чун ба гардун равад ва ояд боз
چون به گردون رود و آید باز
Ба қалам гар нарасед ангушташ
به قلم گر نرسید انگشتش
Буд лавҳу қалами андари мушташ
بود لوح و قلم اندر مشتش
Буд рӯҳаши қалами сунъи азал
بود روحش قلم صنع ازل
Гар қалам нест қаламзан чаҳ халал
گر قلم نیست قلمزن چه خلل
Аз саводу хат агар дида бибаст
از سواد و خط اگر دیده ببست
Ба камолаш нарасад ҳеҷ шикаст
به کمالش نرسد هیچ شکست
Нур буд ӯу хати тираи зулм
نور بود او و خط تیره ظلم
Шавад нуру зулми ҷамъ ба ҳам
شود نور و ظلم جمع به هم
Чори ёраш ки з гавҳар конанд
چار یارش که ز گوهر کانند
Қасри дайнро чу чаҳор арқонанд
قصر دین را چو چهار ارکانند
Сидқу адловарӣу ҷӯад ва ҳаёст
صدق و عدل آوری و جود و حیاست
Ки аз эшон ба ҷаҳон монда баҷост
که از ایشان به جهان مانده بجاست
Ҳамаи маразии ҳамаи розии рафтанд
همه مرضی همه راضی رفتند
Қурби ҳақро мутақозии рафтанд
قرب حق را متقاضی رفتند
Гашта дар қурб ҳақанд акнӯн гум
گشته در قرب حق اند اکنون گم
Разии аллоҳи таъолии анҳуам
رضی الله تعالی عنهم
Аввалин зодаи қудрат қалам аст
اولین زاده قدرت قلم است
Ки зи нӯкаши ду ҷаҳони як рақам аст
که ز نوکش دو جهان یک رقم است
На қалам балки яке тозаи ниҳол
نه قلم بلکه یکی تازه نهال
Руста аз равзаи иқлӣми ҷамол
رسته از روضه اقلیم جمال
Гавҳари маънӣ хиролбшр аст
گوهر معنی خیرالبشر است
Ки мари онро шудаи тухм ва самар аст
که مر آن را شده تخم و ثمر است
Силк ҳастӣ чу даройад ба шумор
سلک هستی چو درآید به شمار
Вай буд аввали фикри охири кор
وی بود اول فکر آخر کار
Сӯраташ гарчи зи одами зода
صورتش گرچه ز آدم زاده
Мъниши асли вуҷӯди аи фитода
معنیش اصل وجود ا فتاده
Равшанаст ин бар ҳар фарзона
روشن است این بر هر فرزانه
Ки зи ҳам зоди дарахту дона
که ز هم زاد درخت و دانه
Қиблаи бандау озод вай аст
قبله بنده و آزاد وی است
Иллати ғоеи эҷод вай аст
علت غایی ایجاد وی است
Аз Рахши нури рибои ҳама ро
از رخش نور ربایی همه را
Ваз дараш кори гушойии ҳама ро
وز درش کار گشایی همه را
Турфаи номаш ки ба он номзад аст
طرفه نامش که به آن نامزد است
Карда наълин зи ҳарфин мад аст
کرده نعلین ز حرفین مد است
Одам инак шарафи сармад ро
آدم اینک شرف سرمد را
Тоҷ сар карда ба бёдши мад ро
تاج سر کرده به بیادش مد را
Гули шаҳри ду ҷаҳонаст балӣ
گل شهر دو جهان است بلی
Ҳаст шаҳрӣу гулӣ зу мислӣ
هست شهری و گلی زو مثلی
Гул ки омад арақи рухсораш
گل که آمد عرق رخسارش
Нест ҷузи шабнамӣ аз гулзораш
نیست جز شبنمی از گلزارش
Буд пеш аз рақами тоза ӯ
بود پیش از رقم تازه او
Бе срири қалами овоза ӯ
بی صریر قلم آوازه او
Лавҳи осори қалам ҳеҷ надошт
لوح آثار قلم هیچ نداشت
Ки ба рухи ҳарфи таманноаши нигошт
که به رخ حرف تمناش نگاشت
Аршро пой на бар курсӣ буд
عرش را پای نه بر کرسی بود
Каз қудумаш ба хабари пурсӣ буд
کز قدومش به خبر پرسی بود
То даройад ба шутур гашта савор
تا درآید به شتر گشته سوار
Буд гардун шутурон карда қатор
بود گردون شتران کرده قطار
Будаш айём ба раҳ бинишаста
بودش ایام به ره بنشسته
Чори тоқии зи аносири баста
چار طاقی ز عناصر بسته
Нураш аз ҷабҳа одам бинмуд
نورش از جبهه آدم بنمود
Сар ниҳоданд млоик ба суҷуд
سر نهادند ملایک به سجود
Нӯҳ дар мӯҳликаи тӯфонӣ
نوح در مهلکه طوفانی
Пушт азу ёфт ба киштӣронӣ
پشت ازو یافت به کشتیرانی
Буии лутфаш ба броҳим расед
بوی لطفش به براهیم رسید
Гулшан аз оташ намруд дамид
گلشن از آتش نمرود دمید
Талъаташи оташ Мӯсо афрӯхт
طلعتش آتش موسی افروخت
Лабаши эҳё ба масеҳои омухт
لبش احیا به مسیحا آموخت
Рафт дар қофилаи фоқаи хушӣ
رفت در قافله فاقه خوشی
Солеҳ аз қофилааш ноқаи кашӣ
صالح از قافله اش ناقه کشی
Рахт дар зовияи фақри ниҳод
رخت در زاویه فقر نهاد
Дод сад тахти сулаймон бар бод
داد صد تخت سلیمان بر باد
Дарс хон адаб ӯ Идрӣс
درس خوان ادب او ادریس
Хонаи рўби ҳарам ӯ билқис
خانه روب حرم او بلقیس