эй қамари талъати ?маккеии матлаъ

ای قمر طلعت مکی مطلع

Мадании маҳди ямонии бурқаъ

مدنی مهد یمانی برقع

Шақаи бурқаъи ту барқи афрӯз

شقه برقع تو برق افروز

Лмъаҳи барқи рахти бурқаъи сӯз

لمعه برق رخت برقع سوز

Лайлатаи алқдри зи мӯяти торӣ

لیلت القدر ز مویت تاری

Ваҳии манзили зи лабати гуфторӣ

وحی منزل ز لبت گفتاری

Турраи ?ути суди ҳамаи савдоҳо

طره ات سود همه سوداها

Интихобии зи ҳуруфаши тоҳо

انتخابی ز حروفش طاها

« қоби қавсин » аёни зи абрӯят

«قاب قوسین » عیان ز ابرویت

Нақш « ҳам » хами гесуят

نقش «حم » خم گیسویت

Бо ту онон ки дар ҷанг заданд

با تو آنان که در جنگ زدند

Дарҷи ёқӯти туро санг заданд

درج یاقوت تو را سنگ زدند

Гавҳарин ҷоми лабатро хстнд

گوهرین جام لبت را خستند

Соғари давлат худ бишикастанд

ساغر دولت خود بشکستند

Рахна афтод аз он ҳилаи гарон

رخنه افتاد از آن حیله گران

Дар сафи гуҳари софии гуҳарон

در صف گهر صافی گهران

Силки дандонат ба хӯн пинҳон шуд

سلک دندانت به خون پنهان شد

Рустаи лؤлؤтар марҷон шуд

رسته لؤلؤ تر مرجان شد

Кас накарда сети зи дили сангинӣ

کس نکرده ست ز دل سنگینی

Дар покизаи бад-ӣни рангинӣ

در پاکیزه بدین رنگینی

Нахли қудсӣу рутаби тозаи лабат

نخل قدسی و رطب تازه لبت

Хаста аз санги хасисони рутаб

خسته از سنگ خسیسان رطب

Яъне аз гӯши хасон дар ту нанг

یعنی از گوش خسان در تو ننگ

Дорад эй хоҷаи азин пас лаби санг

دارد ای خواجه ازین پس لب سنگ

Гўиёи сирФии малику малик

گوییا صیرفی ملک و ملک

Зад азон санги заратро ба маҳак

زد ازان سنگ زرت را به محک

То кунад арз ба ҳар носараи кор

تا کند عرض به هر ناسره کار

Зевари ҳалами туро поки айёр

زیور حلم تو را پاک عیار

Лоҷарами ҳуққаи ?ут аз садумати санг

لاجرم حقه ات از صدمت سنگ

Аҳади қавмӣ ба бурун дод оҳанг

اهد قومی به برون داد آهنگ

Ҳалами ту буд балии кӯҳи шиква

حلم تو بود بلی کوه شکوه

Кӣ зи як санги фурӯи резади кӯҳ

کی ز یک سنگ فرو ریزد کوه

Гар азин кӯҳ садое бирасад

گر ازین کوه صدایی برسد

Ҳар гадоӣ ба навое бирасад

هر گدایی به نوایی برسد

Гар барорӣ ба шафоати нафасӣ

گر برآری به شفاعت نفسی

Бигушоед гиреҳ аз кори басӣ

بگشاید گره از کار بسی

То ба хоби аҷал эй гавҳари пок

تا به خواب اجل ای گوهر پاک

Хўобгаҳи сохтӣ аз бистари хок

خوابگه ساختی از بستر خاک

Фалак аз ғайрати хоки ошуфтаи сет

فلک از غیرت خاک آشفته ست

« литнии канти тробо » гуфта сет

«لیتنی کنت ترابا» گفته ست

Чанд дар ҳиҷла ба танҳо хуфтан

چند در حجله به تنها خفتن

Ҳуҷра аз гирди фано норафтан

حجره از گرد فنا نارفتن

Чанд дар стар хафои бншстн

چند در ستر خفا بنشستن

Дар бар ин хок нишинон бастан

در بر این خاک نشینان بستن

Чанд аз сунбули ту бегона

چند از سنبل تو بیگانه

Дил ба сад шох нишинад шона

دل به صد شاخ نشیند شانه

Чанд бе наргиси пакети зи ғубор

چند بی نرگس پاکت ز غبار

Хонаи серума буд тирау тор

خانه سرمه بود تیره و تار

Чанд наълин зи побӯси ту фард

چند نعلین ز پابوس تو فرد

Ҷуфт бошад ба ҳазорон ғаму дард

جفت باشد به هزاران غم و درد

Хобат аз ҳФсд ва ҳаштсад бигузашт

خوابت از هفصد و هشتصد بگذشت

Қади броФроз ки аз ҳад бигузашт

قد برافراز که از حد بگذشت

Дастат аз баради ямини беруни ор

دستت از برد یمین بیرون آر

Кафи зи ҷлбоби кафани беруни ор

کف ز جلباب کفن بیرون آر

Шонаи зани силсилаи мишкӣн ро

شانه زن سلسله مشکین را

Серумаи каши наргиси олами байн ро

سرمه کش نرگس عالم بین را

Ҷилваро халъати нози андари пӯш

جلوه را خلعت ناز اندر پوش

Ҳалаи лаъли тарози андари пӯш

حله لعل طراز اندر پوش

Карда наълин ҷаллодт дар пой

کرده نعلین جلادت در پای

Аз дар ҳуҷраи хиромони бадари ой

از در حجره خرامان بدر آی

Тоқи миҳроб тиҳӣ кун зи хасон

طاق محراب تهی کن ز خسان

Сараш аз фахр ба кайвон бирасон

سرش از فخر به کیوان برسان

Минбар аз бе қадмони холии соз

منبر از بی قدمان خالی ساز

Қадараш аз мақдами худ олии соз

قدرش از مقدم خود عالی ساز

Хутбаи миллату дайн аз сари гир

خطبه ملت و دین از سر گیر

Кашфи асрори яқин аз сари гир

کشف اسرار یقین از سر گیر

Парда бигушо зи рухи сиддиқӣ

پرده بگشا ز رخ صدیقی

Бадарони парда ҳар зиндиқӣ

بدران پرده هر زندیقی

Дарраи адли зи дасти умрӣ

دره عدل ز دست عمری

Зан ба фарқи сар ҳар хираи сиррӣ

زن به فرق سر هر خیره سری

Хуй фишон кун зи ҳаёи усмонӣ

خوی فشان کن ز حیا عثمانی

Рез бар кишти вафои боронӣ

ریز بر کشت وفا بارانی

Панҷа вар кун асадуллоҳӣ ро

پنجه ور کن اسداللهی را

Пӯст бар кун ду се рӯбоҳӣ ро

پوست بر کن دو سه روباهی را

Золимонро пай корӣ бинишон

ظالمان را پی کاری بنشان

Обашони рез ва ғуборӣ бинишон

آبشان ریز و غباری بنشان

Тоҷи малик аз сари дунони брбоӣ

تاج ملک از سر دونان بربای

Тахти давлати зи забунони брбоӣ

تخت دولت ز زبونان بربای

Соиди каҷи рақамони сози қалам

ساعد کج رقمان ساز قلم

Зон азон қоидаи рости рақам

زان ازان قاعده راست رقم

Бирҳонро ҳашар бим фирист

بیرهان را حشر بیم فرست

Роҳдонӣ ба ҳар иқлӣм фирист

راهدانی به هر اقلیم فرست

Вар нахоҳӣ ки зи иқлӣми бақо

ور نخواهی که ز اقلیم بقا

Оварӣ рӯй бад-ӣни шаҳри фано

آوری روی بدین شهر فنا

Тоза кун аҳди накӯи аҳдӣ ро

تازه کن عهد نکو عهدی را

Даҳ валиаҳдии худ Меҳдӣ ро

ده ولیعهدی خود مهدی را

Илмаш бар ҳарами бтҳои зан

علمش بر حرم بطحا زن

Теғи қаҳраш ба сари аъдои зан

تیغ قهرش به سر اعدا زن

Маҳди исои зи сари чархи барин

مهد عیسی ز سر چرخ برین

Густарон дар ситами ободи замин

گستران در ستم آباد زمین

Бори даҷол ваашон бар хар на

بار دجال وشان بر خر نه

Ба биёбони адами сар дар даҳ

به بیابان عدم سر در ده

Осӣон бесар ва сомон тавонад

عاصیان بی سر و سامان تواند

Дасти умед ба домон тавонад

دست امید به دامان تواند

Хоссаи ҷомӣ ки камӣн банда туаст

خاصه جامی که کمین بنده توست

Чашми гирён ба шукр ханда туаст

چشم گریان به شکر خنده توست

Баҳра Эй нест зи тоътўриш

بهره ای نیست ز طاعتوریش

Лаб биҷунбон ба шФоътгриш

لب بجنبان به شفاعتگریش

Бӯ ки нақди худ азин вартаи бим

بو که نقد خود ازین ورطه بیم

Барад аз раҳзании деви салим

برد از رهزنی دیو سلیم