эй дилатро ба кафи шавқи зимом
ای دلت را به کف شوق زمام
Сайр ошиқ шавад аз шавқи тамом
سیر عاشق شود از شوق تمام
Шавқ агар қоид роҳат нашавад
شوق اگر قاید راهت نشود
Каъбаи васл паноҳат нашавад
کعبه وصل پناهت نشود
Шавқи қуллоби дил даврон аст
شوق قلاب دل دوران است
Ҷозиби хотир маҳҷӯрон аст
جاذب خاطر مهجوران است
Шавқ кӯтоҳ кунад роҳи дароз
شوق کوتاه کند راه دراز
Бар рухи марди бибандад дар оз
بر رخ مرد ببندد در آز
Шавқ барқӣаст нишемани афрӯз
شوق برقیست نشیمن افروز
Монеъи раҳ шударо хирмани сӯз
مانع ره شده را خرمن سوز
Кӯҳ ҳар ранҷ ки дар роҳ буд
کوه هر رنج که در راه بود
Пеши муштоқ кам аз коҳ буд
پیش مشتاق کم از کاه بود
Чун занад шуълаи шавқ аз дили тоб
چون زند شعله شوق از دل تاب
Нашавад кушта ба сад дарёи об
نشود کشته به صد دریا آب
Ҳар чаҳ таскин ваят дастрас аст
هر چه تسکین ویت دسترس است
Он на шавқаст ҳаво ва ҳавас аст
آن نه شوق است هوا و هوس است
Ба ҳаваси гом талаб натавон зад
به هوس گام طلب نتوان زد
Хайма дар кӯй тараб натавон зад
خیمه در کوی طرب نتوان زد
Ҳаваси ойини ҳўснок буд
هوس آیین هوسناک بود
Ҷони ошиқи зи ҳаваси пок буд
جان عاشق ز هوس پاک بود
Ҳавас абрӣаст зи борони холӣ
هوس ابریست ز باران خالی
Сояаш моя бе ақболист
سایه اش مایه بی اقبالیست
На азуи кишти амл об хӯрд
نه ازو کشت امل آب خورد
На зи тани таб на зи дили тоби барад
نه ز تن تب نه ز دل تاب برد
Хоҷаи дили баста дар асбоби ҷаҳон
خواجه دل بسته در اسباب جهان
Киштии афканда ба гирдоби ҷаҳон
کشتی افکنده به گرداب جهان
Хуфта бар нтъи амли масти ғурур
خفته بر نطع امل مست غرور
Табъаши азнФсу ҳавои пари шару шӯр
طبعش ازنفس و هوا پر شر و شور
Чашмаш аз талъати шоҳиди равшан
چشمش از طلعت شاهد روشن
Гашта дар кохи битолати равзан
گشته در کاخ بطالت روزن
Дил ӯ пардагии пардаи оз
دل او پردگی پرده آز
Монда дар пардаи азуи чеҳраи роз
مانده در پرده ازو چهره راز
Дасташ аз бозуии хизлони ранҷа
دستش از بازوی خذلان رنجه
Зада дар домани ҳурмони панҷа
زده در دامن حرمان پنجه
Пой ӯ рҳспри кӯии хато
پای او رهسپر کوی خطا
Гоми паймои паии нафасу ҳаво
گام پیمای پی نفس و هوا
Меъдаи ғоратгар ҳар пухтау хом
معده غارتگر هر پخته و خام
Хӯрда дар ҳам чаҳ ҳалол ва чаҳ ҳаром
خورده در هم چه حلال و چه حرام
Гӯшаш аз қавли насиҳатгари кар
گوشش از قول نصیحتگر کر
Ром бо замзамаи ромишгар
رام با زمزمه رامشگر
Жожхоиии ҳунари дандонаш
ژاژخایی هنر دندانش
Ҳазли дастури лаби хандонаш
هزل دستور لب خندانش
Шабаши обистан ҳар фисқу фасод
شبش آبستن هر فسق و فساد
Рӯз ӯ парда дар сидқу сдод
روز او پرده در صدق و سداد
Бо чунин феълу сифатгар ногоҳ
با چنین فعل و صفت گر ناگاه
Башнавад хориқӣ аз аҳли аллоҳ
بشنود خارقی از اهل الله
Ки фалони пери ҷаҳони паймои гашт
که فلان پیر جهان پیما گشت
Қадами хушки з дарё бигузашт
قدم خشک ز دریا بگذشت
Ваон дигар парда одат бадаред
وان دگر پرده عادت بدرید
Кард парвоз ва чу мурғон биппаред
کرد پرواز و چو مرغان بپرید
Ваон дигар кард сӯии кӯҳи назар
وان دگر کرد سوی کوه نظر
Кӯҳи санг аз назар ӯ шуд зар
کوه سنگ از نظر او شد زر
Ваон дигар зад ба каромати қадамӣ
وان دگر زد به کرامت قدمی
Кард таии бодия эйро ба дамӣ
کرد طی بادیه ای را به دمی
Ваон дигар лашкар ҳиммат ангехт
وان دگر لشکر همت انگیخت
Лашкариро ба дуоеи хӯни рехт
لشکری را به دعایی خون ریخت
Зин мақолот фитад дар дил ӯ
زین مقالات فتد در دل او
Кин мақомот шавад ҳосил ӯ
کین مقامات شود حاصل او
Чанд рӯзии раҳ мардон гирад
چند روزی ره مردان گیرد
Шева роҳнўрдон гирад
شیوه راهنوردان گیرد
Лекини он шева аз сидқи тиҳӣ
لیکن آن شیوه از صدق تهی
Надиҳади баҳраи биҷузи дили сабабӣ
ندهد بهره بجز دل سببی
Сидқ бояд ки буд шавқ физой
صدق باید که بود شوق فزای
То ба мақсӯд шавад роҳнамоӣ
تا به مقصود شود راهنمای
Шавқи содиқ чу кашад маҳмили мард
شوق صادق چو کشد محمل مرد
Каъба васл кунад манзили мард
کعبه وصل کند منزل مرد
Ҳеҷ монеъ нагузорад дар роҳ
هیچ مانع نگذارد در راه
То дар он каъба кунад манзилгоҳ
تا در آن کعبه کند منزلگاه
Балки пиндори вуҷӯд ар ба мисл
بلکه پندار وجود ار به مثل
Афканд дар раҳи мақсӯди халал
افکند در ره مقصود خلل
Киштии осоаш ба ҳам дар шаканд
کشتی آساش به هم در شکند
Рахт ҳастяш ба дарё фиканд
رخت هستیش به دریا فکند
Чун дар он мавҷи з худ шавед даст
چون در آن موج ز خود شوید دست
Уфтадаш моҳии мақсӯд ба шаст
افتدش ماهی مقصود به شست