Чун не хома шуд ангушт намой

چون نی خامه شد انگشت نمای

Ба нўосозии тавҳиди худоӣ

به نواسازی توحید خدای

Длгшои замзамаи дигари сохт

دلگشا زمزمه دیگر ساخت

Пардаи наът паямбар пардохт

پرده نعت پیمبر پرداخت

Ба чу он замзама кӯтоҳ кунад

به چو آن زمزمه کوتاه کند

Ки сногстрӣ шоҳ кунад

که ثناگستری شاه کند

Шоҳи волои гуҳари дарёи каф

شاه والا گهر دریا کف

Ки фалаки гавҳар ӯ рости садаф

که فلک گوهر او راست صدف

Ҳомии байзаи гетии зи Фтн

حامی بیضه گیتی ز فتن

Бар сари фитнаи гарони байзаи шикан

بر سر فتنه گران بیضه شکن

Дил ӯ сафҳаи айём ба теғ

دل او صفحه ایام به تیغ

Карда пок аз рақами дарду дареғ

کرده پاک از رقم درد و دریغ

Рой ӯ роят ҷамшед афрохт

رای او رایت جمشید افراخت

Чатр ӯ соя ба хуршеди андохт

چتر او سایه به خورشید انداخت

Кафш абрӣаст ки гавҳари борад

کفش ابریست که گوهر بارد

Балки хуршеди сифати зари борад

بلکه خورشید صفت زر بارد

Гар чамани зи абри кафш пар гардад

گر چمن ز ابر کفش پر گردد

Ҳар гул аз ваии тибқӣ дар гардад

هر گل از وی طبقی در گردد

Вар бар ӯ зар кунад аз ҷӯади нисор

ور بر او زر کند از جود نثار

Мушт динор шавад дасти чанор

مشت دینار شود دست چنار

Хайли аъдоаш ки бе дастрасанд

خیل اعداش که بی دسترسند

Даст дар ҳам зада як мушт хасанд

دست در هم زده یک مشت خسند

Барқи қаҳраш чу расад заҳролӯд

برق قهرش چو رسد زهرآلود

Дӯдашон бугзарад аз чархи кабӯд

دودشان بگذرد از چرخ کبود

Кори мазлӯм буд сохта аш

کار مظلوم بود ساخته اش

Зулм аз офоқ барандохта аш

ظلم از آفاق برانداخته اش

Пеши азин нақди басии ганҷи шигарф

پیش ازین نقد بسی گنج شگرف

На ба мизони карами гаштии сарф

نه به میزان کرم گشتی صرف

Адлаш кунун ки ба олам смр аст

عدلش کنون که به عالم سمر است

Монеъи сарф чу адл умр аст

مانع صرف چو عدل عمر است

Номаши он гавҳари тоҷ авранг аст

نامش آن گوهر تاج اورنگ است

Ки бар ӯ баҳри каломам танг аст

که بر او بحر کلامم تنگ است

Байни зи фазли азали ин икромаш

بین ز فضل ازل این اکرامش

Ки чу вай ҳаст гиромии номаш

که چو وی هست گرامی نامش

Зотӣ аз тоҷўрӣ ёфта зин

ذاتی از تاجوری یافته زین

Тоҷи султон буду зоти ҳусайн

تاج سلطان بود و ذات حسین

эй хирад дода ҷамоли абадат

ای خرد داده جمال ابدت

Номи некӯи зи азали номзадат

نام نیکو ز ازل نامزدت

Сиккаро хутба лқбдорӣ туаст

سکه را خطبه لقبداری توست

Хутбаро сикка ба номи ту дуруст

خطبه را سکه به نام تو درست

Ҳаст неку бади олами ҳамаи пӯст

هست نیک و بد عالم همه پوست

Ончӣ мағзаст дар ӯ ном накӯаст

آنچه مغز است در او نام نکوست

Чашми азин пӯсти сӯии мғзгшоӣ

چشم ازین پوست سوی مغزگشای

Мағз нағзаст сӯии нағзи гароӣ

مغز نغز است سوی نغز گرای

Никноми омадаи баҳру барӣ

نیکنام آمده بحر و بری

Номвари шӯ ба нкўномтрӣ

نامور شو به نکونامتری

Ҷоми айшат чу шавад дасти овез

جام عیشت چو شود دست آویز

Ҷуръа бар хоки тиҳии дастони рез

جرعه بر خاک تهی دستان ریز

Покбозон ки ҳама хок тавонад

پاکبازان که همه خاک تواند

Ҷуръаи пурвирд мепок тавонад

جرعه پرورد می پاک تواند

Ганҷ на ганҷ фишон ҳар ду туе

گنج نه گنج فشان هر دو تویی

Тоҷи даҳ тоҷи ситон ҳар ду туе

تاج ده تاج ستان هر دو تویی

Серумаи чашми ҷаҳони хок дарат

سرمه چشم جهان خاک درت

Тавқи ҷони ҳалқаи банди камарат

طوق جان حلقه بند کمرت

Ҳаст майдони сухани танги басӣ

هست میدان سخن تنگ بسی

Чун равад роҳи санои ту касе

چون رود راه ثنای تو کسی

Ҳарфро кӣ буд он гнҷоиӣ

حرف را کی بود آن گنجایی

Ки шавад зарфи снопимоиӣ

که شود ظرف ثناپیمایی

Баҳри маънӣ чу шавад мавҷи сгол

بحر معنی چو شود موج سگال

Чашмаи ҳарф буд танги маҷол

چشمه حرف بود تنگ مجال

Кӯза аз баҳр чу дарюза кунад

کوزه از بحر چو دریوزه کند

Баҳр пайдост чаҳ дар кӯза кунад

بحر پیداست چه در کوزه کند

Нест чун ин ғарази анҷом пазир

نیست چون این غرض انجام پذیر

Ба ки гирдами зи дуои замзамаи гир

به که گردم ز دعا زمزمه گیر

Ҳар саҳар то фалаки субҳи шикоф

هر سحر تا فلک صبح شکاف

Теғи хуршеди براردи зи ғилоф

تیغ خورشید برآرد ز غلاف

Фарқи ҳосиди з ту бшикофта бод

فرق حاسد ز تو بشکافته باد

Рӯз ва шаб ёфтау тофтаи бод

روز و شب یافته و تافته باد

Ёфта коми ту дар боғи амл

یافته کام تو در باغ امل

Тофтаи ҷони вай аз доғи аҷал

تافته جان وی از داغ اجل