эй зада дар сафи даврони дами қурб

ای زده در صف دوران دم قرب

Раҳи фаровони зи ту то олами қурб

ره فراوان ز تو تا عالم قرب

Рӯз қурб омаду даврии шаби тор

روز قرب آمد و دوری شب تار

Рӯз чун нест ба шаби гири қарор

روز چون نیست به شب گیر قرار

Даври азин рӯзи шаби торикӣ

دور ازین روز شب تاریکی

Чанд чун субҳдам аз наздикӣ

چند چون صبحدم از نزدیکی

Чун диҳад давлати наздикии даст

چون دهد دولت نزدیکی دست

Ба адаб боядат аз давр нишаст

به ادب بایدت از دور نشست

Гар ба наздикии худ мағрурӣ

گر به نزدیکی خود مغروری

Ғами худ хур ки ба ғояти даврӣ

غم خود خور که به غایت دوری

Покбозон ки дам қурб заданд

پاکبازان که دم قرب زدند

Номи худ бар дирам қурб заданд

نام خود بر درم قرب زدند

По кашиданд азин дайри муғок

پا کشیدند ازین دیر مغاک

Рахти бурданди зи мтмўраҳи хок

رخت بردند ز مطموره خاک

Бар сар об ниҳоданд қадам

بر سر آب نهادند قدم

Бартар аз бод кашиданд илм

برتر از باد کشیدند علم

Гарм аз оташ бигузаштанд чу дӯд

گرم از آتش بگذشتند چو دود

Пои кӯбон ба сари чархи кабӯд

پای کوبان به سر چرخ کبود

Як як авроқи фалак тай карданд

یک یک اوراق فلک طی کردند

Рӯй дар курсӣ ва арш овараданд

روی در کرسی و عرش آوردند

Сохтанд аз сари курсии поя

ساختند از سر کرسی پایه

Арши афканд ба сарашони соя

عرش افکند به سرشان سایه

Сар бидон сояи фурӯи номдшон

سر بدان سایه فرو نامدشان

Хоб дар сояи накӯи номдшон

خواب در سایه نکو نامدشان

Мадад аз давлати сармади ҷустанд

مدد از دولت سرمد جستند

Зулмати соягӣ аз худ шастанд

ظلمت سایگی از خود شستند

Сад дар аз лутф гушӯд эшон ро

صد در از لطف گشود ایشان را

Қурб бар қурб фузуд эшон ро

قرب بر قرب فزود ایشان را

Чашмашони серума иқбол кашид

چشمشان سرمه اقبال کشید

Дидан қурб нашуд парда дид

دیدن قرب نشد پرده دید

Ғарқа дар васлу зи васли огаҳи не

غرقه در وصل و ز وصل آگه نی

Ҷуз азон қиблаи асли огаҳи не

جز ازان قبله اصل آگه نی

Пардаи қрбтшони омадаи ҷо

پرده قربتشان آمده جا

Фориғ аз парда дар хавфу раҷо

فارغ از پرده در خوف و رجا

Лекини онон ки з қурб огоҳанд

لیکن آنان که ز قرب آگاهند

Ҷони зи огоҳӣ он ме коҳанд

جان ز آگاهی آن می کاهند

Гарчи аз қурб навозиш ёбанд

گرچه از قرب نوازش یابند

Ҳар дам аз бим гудозаш ёбанд

هر دم از بیم گدازش یابند

Ки мабод он ба заволи анҷомад

که مباد آن به زوال انجامد

Ба дили андӯҳу малоли оромад

به دل اندوه و ملال آرامد

Ҳолашон бошад азон дигргўн

حالشان باشد ازان دیگرگون

Дидаи пари об буд дили пари хӯн

دیده پر آب بود دل پر خون

Чеҳра давлаташон гардад зард

چهره دولتشان گردد زرد

Нафас ъшртшон ояд сард

نفس عشرتشان آید سرد

Шуъла дар ришта ҷон андозад

شعله در رشته جان اندازد

Шамъи сон аз туфи он бгдознд

شمع سان از تف آن بگدازند