эй броФкндаҳи зи рухи стар ҳаё

ای برافکنده ز رخ ستر حیا

Ҳеҷ азин кор ҳаё нест ту ро

هیچ ازین کار حیا نیست تو را

Хираи чашмӣ чаҳ кунӣ ахтрўор

خیره چشمی چه کنی اختروار

Ҳамчуи хуршеди ҳаёеи пеши ор

همچو خورشید حیایی پیش آر

Дили ту мазраъа тухм вафост

دل تو مزرعه تخم وفاست

Нами он мазраъа борон ҳаёст

نم آن مزرعه باران حیاست

Нашавад сабзаи збстони нави хез

نشود سبزه زبستان نو خیز

Ношудаи абр бар он борони рез

ناشده ابر بر آن باران ریز

Хуй ки бар рухи з ҳаё дорад гул

خوی که بر رخ ز حیا دارد گل

Зон басӣ нашав ва намо дорад гул

زان بسی نشو و نما دارد گل

Ғунча каз шарм ба рухи бастаи ниқоб

غنچه کز شرم به رخ بسته نقاب

Зон ниқобаст зар ва гавҳар ёб

زان نقاب است زر و گوهر یاب

Лаъл ва зар бошад азон ҳосил ӯ

لعل و زر باشد ازان حاصل او

Мунбасит гашта зи шодии дил ӯ

منبسط گشته ز شادی دل او

Лола каз шарм ба дил дорад доғ

لاله کز شرم به دل دارد داغ

Срхрў гашта аз онаст ба боғ

سرخرو گشته از آنست به باغ

Бингар он сӯсани шарманда ки чун

بنگر آن سوسن شرمنده که چون

Аз забони номдаҳи ҳарфяши бурун

از زبان نامده حرفیش برون

Лоҷарам дар сафи сӯрӣу саман

لاجرم در صف سوری و سمن

Шуд ба озодии машҳури чаман

شد به آزادی مشهور چمن

Хира чашмаст ба бустони наргис

خیره چشم است به بستان نرگس

Ки диҳад ҷом ба мисатони наргис

که دهد جام به مستان نرگس

Зон сабаби дидааш аз нури тиҳӣ

زان سبب دیده اش از نور تهی

Монда бе хосияти нурдиҳӣ

مانده بی خاصیت نوردهی

Хуй ки аз шарм нишинад ба ҷабин

خوی که از شرم نشیند به جبین

Тоза рӯ бошад азуи шоҳиди дайн

تازه رو باشد ازو شاهد دین

Онкӣ бар сахраи смои шаби тор

آنکه بر صخره صما شب تار

Ки буд дар таг чаҳ дар бен ғор

که بود در تگ چه در بن غار

Аз нуфӯзи басар нур фишон

از نفوذ بصر نور فشان

Бинад аз раҳравии мӯри нишон

بیند از رهروی مور نشان

Нозири ҳол ту бошад шабу рӯз

ناظر حال تو باشد شب و روز

Ту ҳам аз нозиряш дида фурӯз

تو هم از ناظریش دیده فروز

Нозири нозирӣ ӯ ме бош

ناظر ناظری او می باش

Ҳозири ҳозирӣ ӯ ме бош

حاضر حاضری او می باش

Бӯ ки шармандагӣат ояд пеш

بو که شرمندگیت آید پیش

Ки битобӣ зи гунаҳи хотири хеш

که بتابی ز گنه خاطر خویش

Дар мақомӣ ки кунӣ қасди гуноҳ

در مقامی که کنی قصد گناه

Гар кунад кӯдакӣ аз даври нигоҳ

گر کند کودکی از دور نگاه

Шарми дории зи гунаҳ дар гузарӣ

شرم داری ز گنه در گذری

Пардаи исмати худро надарӣ

پرده عصمت خود را ندری

Шарми бодат ки худованди ҷаҳон

شرم بادت که خداوند جهان

Ки буд воқифи асрори ниҳон

که بود واقف اسرار نهان

Бар ту бошад назараши бегау гоҳ

بر تو باشد نظرش بیگه و گاه

Ту кунӣ дар назараши қасди гуноҳ

تو کنی در نظرش قصد گناه