Хоркаши перӣ бо далқи дурушт

خارکش پیری با دلق درشت

Пуштаи хори ҳамеи барад ба пушт

پشته خار همی برد به پشت

Ланги ?лагони қадамӣ барме дошт

لنگ لنگان قدمی برمی داشت

Ҳар қадами дона шукрӣ ме кошт

هر قدم دانه شکری می کاشت

К-эии Фрозндаҳи ин чархи баланд

کای فرازنده این چرخ بلند

Ваии навозандаи дилҳои нижанд

وی نوازنده دلهای نژند

Кунам аз ҷайби назар то доман

کنم از جیب نظر تا دامن

Чаҳ азизӣ ки накардӣ бо ман

چه عزیزی که نکردی با من

Дар давлат ба рухам бикшодӣ

در دولت به رخم بگشادی

Тоҷи иззат ба серум биниҳодӣ

تاج عزت به سرم بنهادی

Ҳад ман нест санояти гуфтан

حد من نیست ثنایت گفتن

Гавҳари шукри атоят сифтан

گوهر شکر عطایت سفتن

Навҷуоне ба ҷавонии мағрур

نوجوانی به جوانی مغرور

Рахши пиндор ҳаме ронад зи давр

رخش پندار همی راند ز دور

Омад он шкргзориш ба гӯш

آمد آن شکرگزاریش به گوش

Гуфт к-эии пер хрФ гашта хамӯш

گفت کای پیر خرف گشته خموش

Хор бар пушти зании зинсони гом

خار بر پشت زنی زینسان گام

Давлатат чист азизяти кадом

دولتت چیست عزیزیت کدام

Умр дар хоркшии бохта Эй

عمر در خارکشی باخته ای

Иззат аз хории нашинохта Эй

عزت از خواری نشناخته ای

Пери гуфто ки чаҳ иззати зин ба

پیر گفتا که چه عزت زین به

Ки ним бар дар ту болин на

که نیم بر در تو بالین نه

К-эии фалон чошт бидиҳ ё шомам

کای فلان چاشت بده یا شامم

Нону обӣ ки хӯраму ошомам

نان و آبی که خورم و آشامم

Шукр гӯям ки маро хор насохт

شکر گویم که مرا خوار نساخت

Ба хасӣ чун ту гирифтор насохт

به خسی چون تو گرفتار نساخت

Ба раҳи ҳирс шитобанда накард

به ره حرص شتابنده نکرد

Ба дар шоҳу гадо банда накард

به در شاه و گدا بنده نکرد

Дод бо ин ҳамаи афтодагӣам

داد با این همه افتادگیم

Ъзи озодӣу озодагӣам

عز آزادی و آزادگیم