эй ғамати мояи даҳ шодии мо

ای غمت مایه ده شادی ما

Бар дарат бандагии озодии мо

بر درت بندگی آزادی ما

Бандаи хоси туро нест писанд

بنده خاص تو را نیست پسند

Бар дил аз бандагии ғайри ту банд

بر دل از بندگی غیر تو بند

Фориғаст аз ду ҷаҳон дар ду ҷаҳон

فارغ است از دو جهان در دو جهان

На аёни бастаи чизе на ниҳон

نه عیان بسته چیزی نه نهان

Ҷои гирифта ба сари хушки замин

جا گرفته به سر خشک زمین

Гашта дар кӯии фано хок нишин

گشته در کوی فنا خاک نشین

Нашудаи хотир ӯ банд ба ҳеҷ

نشده خاطر او بند به هیچ

На дилаш ёфта пайванд ба ҳеҷ

نه دلش یافته پیوند به هیچ

Тофта рӯй з рӯй ҳамаи кас

تافته روی ز روی همه کس

Рӯй дар рӯй ту овардау бас

روی در روی تو آورده و بس

Ҷомӣ аз бандагии хеши малул

جامی از بندگی خویش ملول

Дорад аз хоҷагӣати чашми қабул

دارد از خواجگیت چشم قبول

Бар дарат ъз қабуляш бидиҳ

بر درت عز قبولیش بده

Дар раҳати изн духуляш бидиҳ

در رهت اذن دخولیش بده

Бар ваии афшони зи раҳи худ гардӣ

بر وی افشان ز ره خود گردی

Бар дилаш на зи ғами худ дардӣ

بر دلش نه ز غم خود دردی

Афкан аз манзил бе дардонаш

افکن از منزل بی دردانش

Рахт дар кӯии ҷавонмардонаш

رخت در کوی جوانمردانش