эй зи нурати илми субҳи сифед

ای ز نورت علم صبح سفید

Содиқонро ба ту хуши субҳи умед

صادقان را به تو خوش صبح امید

Мо чу субҳ аз ту ба сидқем илм

ما چو صبح از تو به صدقیم علم

Ҷуз ба меҳрати з азал нозада дам

جز به مهرت ز ازل نازده دم

То ба кӣ ҷомаи ҷон чок занем

تا به کی جامه جان چاک زنیم

Илми сидқ бар афлок занем

علم صدق بر افلاک زنیم

Анҷуми ашк чу гардун резем

انجم اشک چو گردون ریزیم

Чун шафақи ашк ба хӯн омезем

چون شفق اشک به خون آمیزیم

Тоби Меҳрӣ ба дили мо афкан

تاب مهری به دل ما افکن

То шавад зон нафаси мо равшан

تا شود زان نفس ما روشن

Бирасонем ба равшани нафасӣ

برسانیم به روشن نفسی

Нокасонро ба мақомот касе

ناکسان را به مقامات کسی

Ҳаст дар кашмакаши нафаси нижанд

هست در کشمکش نفس نژند

Ҷомӣ аз нокасе худ гилаи манд

جامی از ناکسی خود گله مند

Мада аз гарми равони вопасяш

مده از گرم روان واپسیش

Бурҳон аз касеу ноксиш

برهان از کسی و ناکسیش

Гарчи роҳӣ ба хатои паймӯда

گرچه راهی به خطا پیموده

Аз амалҳои рёолўдаҳ

از عمل های ریاآلوده

Ба халосии зи риё хосаш кун

به خلاصی ز ریا خاصش کن

Ҳалқаи кӯб дар ихлосаш кун

حلقه کوب در اخلاصش کن