эй камари баста ба сад ҳирс чу мӯр
ای کمر بسته به صد حرص چو مور
Вои тугар барии ин ҳирс ба гӯр
وای تو گر بری این حرص به گور
Хирман ҳастӣ ту шуд ҷӯи ҷӯ
خرمن هستی تو شد جو جو
Баҳри донаи ту чунин дар так ва ду
بهر دانه تو چنین در تک و دو
Чун шавад ҳеҷ надонам ҳолат
چون شود هیچ ندانم حالت
Даври гардун чу кунад помолат
دور گردون چو کند پامالت
Дар камӣни хонаи даврони ду ранг
در کمین خانه دوران دو رنگ
Захм зад бар дили ту кибри паланг
زخم زد بر دل تو کبر پلنگ
Ҳирс дар ҷони ту мӯш аст бакӯш
حرص در جان تو موش است بکوش
То ба захмаш нарасад офати мӯш
تا به زخمش نرسد آفت موش
Гар ду олами зибр ва зер шавад
گر دو عالم زبر و زیر شود
Дидаи ҳирси куҷо сайр шавад
دیده حرص کجا سیر شود
Сод каз силки ҳуруфаши зерӣ
صاد کز سلک حروفش زیری
Ёфт чашмӣаст тиҳӣ аз сирӣ
یافت چشمیست تهی از سیری
Чанд дар ози шӯии умри гусал
چند در آز شوی عمر گسل
Чист зини умри дарозати ҳосил
چیست زین عمر درازت حاصل
Дилат аз оз бипардоз ки ҳаст
دلت از آز بپرداز که هست
Моҳӣ аз ози гирифтор ба шаст
ماهی از آز گرفتار به شست
Хотир аз оз тиҳӣ кун ки мудом
خاطر از آز تهی کن که مدام
Мурғро оз кунад бастаи дом
مرغ را آز کند بسته دام
Ҳирс дар кун макун дайн ҳунар аст
حرص در کن مکن دین هنر است
Ҳирси даракаши макаши худ хатар аст
حرص درکش مکش خود خطر است
Гулхани ҳирс буд тирау танг
گلخن حرص بود تیره و تنگ
Кун ба гулзори қаноати оҳанг
کن به گلزار قناعت آهنگ
Гул ки аз хоки қаноати хезад
گل که از خاک قناعت خیزد
Нофа дар нофи раёҳини безад
نافه در ناف ریاحین بیزد
Канзи лоиФнӣ аз ваии гҳрист
کنز لایفنی از وی گهریست
Моли лоинФд аз ваии хабарист
مال لاینفد از وی خبریست
Он гуҳари зевари гӯш хирад аст
آن گهر زیور گوش خرد است
Венаи хабари мояи умр абад аст
وین خبر مایه عمر ابد است
Фоқиди қофи қаноати анқо
فاقد قاف قناعت عنقا
Нест ҷузи ноъби анвоъи Гана
نیست جز ناعب انواع غنا
Ганҷи холии зи қаноат ранҷ аст
گنج خالی ز قناعت رنج است
Ҳам қаноат ки қаноат ганҷ аст
هم قناعت که قناعت گنج است
?дане кам ки туро ҳаст писанд
دنیی کم که تو را هست پسند
Чу диҳад даст бидон шӯ хурсанд
چو دهد دست بدان شو خرسند
Кам ки наздик ба карт созад
کم که نزدیک به کارت سازد
Ба з бисёр ки давр андозад
به ز بسیار که دور اندازد
Қонеъ аз ранҷи талаби осӯдаи сет
قانع از رنج طلب آسوده ست
Томъи андари талаби беҳудаи сет
طامع اندر طلب بیهوده ست
Ҳар чаҳ доданд ба он дода бисоз
هر چه دادند به آن داده بساز
Сӯии ноомадаи гардани мФроз
سوی ناآمده گردن مفراز
Дар қаноат ки туро дастрас аст
در قناعت که تو را دسترس است
Гар ҳамин иззат нафасаст бас аст
گر همین عزت نفس است بس است
Гар Аннани сӯии қаноати тоӣ
گر عنان سوی قناعت تایی
Зиндагонии хуши Андами ёбӣ
زندگانی خوش آندم یابی
Ҳаст зери фалаки гарданда
هست زیر فلک گردنده
Қонеъи озодау томъи банда
قانع آزاده و طامع بنده
Нест ҷузи қоидаи бихрдӣ
نیست جز قاعده بیخردی
Аз тамаъи бандагӣ ҳамчун худӣ
از طمع بندگی همچون خودی