намешуд он хоссагии шоҳ ба дашт

می شد آن خاصگی شاه به دشت

Бар канори тара зорӣ бигузашт

بر کنار تره زاری بگذشت

Тараи кории зи қазо бар лаби ҷӯй

تره کاری ز قضا بر لب جوی

Буд зи олӯдагии гули тараи шӯй

بود ز آلودگی گل تره شوی

Зон тара ҳар чаҳ ҳаме монад дар об

زان تره هر چه همی ماند در آب

Туъма ме сохт ҳакимӣ ба шитоб

طعمه می ساخت حکیمی به شتاب

Хоссагӣ гуфт бадви к-эии сираи мард

خاصگی گفت بدو کای سره مرد

Кас надидам ки бад-инсон тара хӯрд

کس ندیدم که بدینسان تره خورد

Тараи ту ки на нони дида на дуғ

تره تو که نه نان دیده نه دوغ

Надиҳади кори туро ҳеҷ фурӯғ

ندهد کار تو را هیچ فروغ

Гар чу мо хидматии шоҳи шӯй

گر چو ما خدمتی شاه شوی

Соҳиби мартабау ҷоҳи шӯй

صاحب مرتبه و جاه شوی

Дастаи тара ки бар хон будат

دسته تره که بر خوان بودت

Паҳлавии барраи бирён будат

پهلوی بره بریان بودت

Луқмаи барра ки бо тараи хурӣ

لقمه بره که با تره خوری

Ба з ҳар тара ки бе барраи хурӣ

به ز هر تره که بی بره خوری

Гуфт бо хоссагии он марди ҳаким

گفت با خاصگی آن مرد حکیم

К-эии зи ҷоҳи омада дар чоҳи муқӣм

کای ز جاه آمده در چاه مقیم

Гар чу мо роҳи қаноати сипарӣ

گر چو ما راه قناعت سپری

Ба ҳарамгоҳи қаноати гузарӣ

به حرمگاه قناعت گذری

Бошад аз хон ҷаҳони тараи баст

باشد از خوان جهان تره بست

Хӯрдан барра науфтад ҳавасат

خوردن بره نیفتد هوست

Камари хизмати шоҳат чу каманд

کمر خدمت شاهت چو کمند

Нафиканд гардани иқбол ба банд

نفکند گردن اقبال به بند

Шоҳ аз халъати шоҳии берун

شاه از خلعت شاهی بیرون

Нест ҷуз чун ту яке марди забун

نیست جز چون تو یکی مرد زبون

Пеши шамшери сари афкандаи шӯй

پیش شمشیر سر افکنده شوی

Ба ки пеш чу худии бандаи шӯй

به که پیش چو خودی بنده شوی

Дар диёрӣ ки з фақр ободӣаст

در دیاری که ز فقر آبادیست

Бандагии хок раҳ озодӣаст

بندگی خاک ره آزادیست