Ҷаҳон яксар чаҳ арвоҳ ва чаҳ аҷсом

جهان یکسر چه ارواح و چه اجسام

Буд шахси муайяни оламаши ном

بود شخص معین عالمش نام

Буд инсони дарин шахси муайян

بود انسان درین شخص معین

Чу айни босира дар чашми равшан

چو عین باصره در چشم روشن

Дарин айни он ки чун инсон айн аст

درین عین آن که چون انسان عین است

Ҷаҳони мардумии султон ҳусайн аст

جهان مردمی سلطان حسین است

Ба зери ин хамидаи тоқи мино

به زیر این خمیده طاق مینا

Ду чашм одамият зуаст бино

دو چشم آدمیت زوست بینا

Хушо чашмӣ ки бенаӣ азу ёфт

خوشا چشمی که بینایی ازو یافت

Ба бенаии тавоноӣ азу ёфт

به بینایی توانایی ازو یافت

Фалаки сад чашм дорад бар раҳ ӯ

فلک صد چشم دارد بر ره او

Ки чашм худ кунад манзилгаҳ ӯ

که چشم خود کند منزلگه او

з рӯй ӯст равшани чашми олам

ز روی اوست روشن چشم عالم

Ба буи ӯст гулшани хоки одам

به بوی اوست گلشن خاک آدم

Ба ҳасани халқу лутфи халқ бе қил

به حسن خلق و لطف خلق بی قیل

Буд Юсуфи дарин Мисри фалаки нил

بود یوسف درین مصر فلک نیل

Дар аслобши карами расмӣ қадим аст

در اصلابش کرم رسمی قدیم است

Карими ибни алкрими ибн алкрим аст

کریم ابن الکریم ابن الکریم است

Сазадгар аз камоли хӯбӣ ӯ

سزد گر از کمال خوبی او

Кунад пери фалаки ёқӯбӣ ӯ

کند پیر فلک یعقوبی او

зи каф баҳр навол оварда дар мушт

ز کف بحر نوال آورده در مشت

Кашида ҷӯйборӣ аз ҳар ангушт

کشیده جویباری از هر انگشت

Ду сад кишти амл дар ҳар диёрӣ

دو صد کشت امل در هر دیاری

Шудаи сарсабз аз ҳар ҷӯйборӣ

شده سرسبز از هر جویباری

зи дасташи кобр ва ӣам ҳастанд азон кам

ز دستش کابر و یم هستند ازان کم

Хурушон бошад абру кафи занон ӣам

خروشان باشد ابر و کف زنان یم

Намӯда лмъаҳ эй аз зарфишони теғ

نموده لمعه ای از زرفشان تیغ

Наҳуфтаи теғи худ хуршед дар меғ

نهفته تیغ خود خورشید در میغ

Чу гашта барқи теғаши пртўоФкн

چو گشته برق تیغش پرتوافکن

Ҷаҳонро карда чун хуршеди равшан

جهان را کرده چون خورشید روشن

Ду дами як барқро гарчи бақо нест

دو دم یک برق را گرچه بقا نیست

Бақо аз теғ ӯ икдм ҷудо нест

بقا از تیغ او یکدم جدا نیست

Бақоӣ ӯ фанои тирагӣ ҳост

بقای او فنای تیرگی هاست

Наёяд равшанӣ бо тирагии рост

نیاید روشنی با تیرگی راست

зи адл ӯ ба вақти хоби шабгир

ز عدل او به وقت خواب شبگیر

Кунад нтъ аз паланги хуфтаи нахчир

کند نطع از پلنگ خفته نخچیر

зи шабгардӣ чу ёбад гурги молаш

ز شبگردی چو یابد گرگ مالش

Наад аз дунба мешаш гирди болаш

نهد از دنبه میشش گرد بالش

Паии ҷазби муҳаббати чнгли боз

پی جذب محبت چنگل باز

Шавад қуллоби мурғи тези парвоз

شود قلاب مرغ تیز پرواز

Дарахти бешае пари шоху пайванд

درخت بیشه ای پر شاخ و پیوند

Агар шохи гавазниро кунад банд

اگر شاخ گوزنی را کند بند

Кунад шери жёни мушкили гушойӣ

کند شیر ژیان مشکل گشایی

Ба панҷа бахшад аз бандаши раҳоӣ

به پنجه بخشد از بندش رهایی

Камӣнгоҳ бадандишон бе бок

کمینگاه بد اندیشان بی باک

Буд зи андешаи ноэминии пок

بود ز اندیشه ناایمنی پاک

Агар як тан буд чун меҳри анвар

اگر یک تن بود چون مهر انور

зи машриқ то ба мағриби таштӣ аз зар

ز مشرق تا به مغرب طشتی از زر

Наёрад ҳеҷ ъўр аз дръи парҳез

نیارد هیچ عور از درع پرهیز

Ки дар ташти зар ӯ бингарад тез

که در طشت زر او بنگرد تیز

Чу субҳи онҷо ки лутф ӯ бихандад

چو صبح آنجا که لطف او بخندد

Чу зулмати зулм аз онҷои рахти бандад

چو ظلمت ظلم از آنجا رخت بندد

Чу барқи онҷо ки қаҳраш бар фурӯзад

چو برق آنجا که قهرش بر فروزد

Ба як шуълаи ҷаҳониро бисӯзад

به یک شعله جهانی را بسوزد

Худовандо ба перони ҷўонбхт

خداوندا به پیران جوانبخت

Ки то ҳаст осмони чатру замини тахт

که تا هست آسمان چتر و زمین تخت

Ба зери пои тахти шоҳяши бод

به زیر پای تخت شاهیش باد

Ба тораки чатри зилли аллоҳяши бод

به تارک چتر ظل اللهیش باد

Фалак бо чатр ӯ дар чоплусӣ

فلک با چتر او در چاپلوسی

Замин бо тахт ӯ дар хокбўсӣ

زمین با تخت او در خاکبوسی

Хароби ободи олами боди маъмур

خراب آباد عالم باد معمور

Ба авлоди киромаш то дами сувар

به اولاد کرامش تا دم صور

Ба тахсӣси он ки чарх омад мутӣъаш

به تخصیص آن که چرخ آمد مطیعش

Замонро тоҷи сари номи бадеъаш

زمان را تاج سر نام بدیعش

Замонаши он аҷам аз ваии мушарраф

زمانش آن عجم از وی مشرف

Ба таърифи араби бодои муъарриф

به تعریف عرب بادا معرف

Ҷаҳонро то баландӣ ҳасту пастӣ

جهان را تا بلندی هست و پستی

Мабод ин номи пок аз лавҳ ҳастӣ

مباد این نام پاک از لوح هستی

Дигар шҳзодаҳ каз бахти Музаффар

دگر شهزاده کز بخت مظفر

Ба тифлӣ шуд туфайлаши тахту афсар

به طفلی شد طفیلش تخت و افسر

Хирад чун дид ҷоҳу эҳтиромаш

خرد چون دید جاه و احترامش

Ҳаме кард орзӯи нақшии зи номаш

همی کرد آرزو نقشی ز نامش

Дарин майдон ки бодои холӣ аз дард

درین میدان که بادا خالی از درد

Фалаки тоси тиҳиро пар фараҳ кард

فلک طاس تهی را پر فرح کرد

зи базмаши хури яке заррини қадаҳи бод

ز بزمش خور یکی زرین قدح باد

Дилаш чун номи доими пари фараҳи бод

دلش چون نام دایم پر فرح باد