Дар он хилват ки ҳастӣ бенишон буд

در آن خلوت که هستی بی نشان بود

Ба кунҷи нестии олами ниҳон буд

به کنج نیستی عالم نهان بود

Вуҷӯдӣ буд аз нақши дуе давр

وجودی بود از نقش دویی دور

з гуфту гӯии мое ва туе давр

ز گفت و گوی مایی و تویی دور

Ҷамоли мутлақ аз қайди мазоҳир

جمال مطلق از قید مظاهر

Ба нури хеши ҳам бар хеши зоҳир

به نور خویش هم بر خویش ظاهر

Длорои шоҳидӣ дар ҳиҷлаи ғайб

دلارا شاهدی در حجله غیب

Мубарро доманаш аз тӯҳмати айб

مبرا دامنش از تهمت عیب

На бо ойӣнаи рӯйиш дар миёна

نه با آیینه رویش در میانه

На зулфашро кашида дасти шона

نه زلفش را کشیده دست شانه

Сабо аз туррааш нгссаҳи торӣ

صبا از طره اش نگسسته تاری

Надидаи чашмаш аз серумаи ғуборӣ

ندیده چشمش از سرمه غباری

Нагашта бо гулаши ҳамсояи сунбул

نگشته با گلش همسایه سنبل

Набаста сабзае пероя бар гул

نبسته سبزه ای پیرایه بر گل

Рахши содаи з ҳар хаттӣу холӣ

رخش ساده ز هر خطی و خالی

Надидаи ҳеҷ чашмӣ зу хаёлӣ

ندیده هیچ چشمی زو خیالی

Навой дилбарӣ бо хеш ме сохт

نوای دلبری با خویش می ساخت

Қимори ошиқӣ бо хеш май бохт

قمار عاشقی با خویش می باخت

Вале зонҷо ки ҳукми хўбрўиист

ولی زانجا که حکم خوبروییست

зи пардаи хубрӯ дар танг хуӣаст

ز پرده خوبرو در تنگ خوییست

Накӯи рӯи тоб мастурӣ надорад

نکو رو تاب مستوری ندارد

Бабандӣ дар зи равзани сари برارد

ببندی در ز روزن سر برآرد

Назар кун лоларо дар кӯҳсорон

نظر کن لاله را در کوهساران

Ки чун хуррам шавад фасли баҳорон

که چون خرم شود فصل بهاران

Кунад шқи шақаи гулрези хоро

کند شق شقه گلریز خارا

Ҷамол худ кунад зон ошкоро

جمال خود کند زان آشکارا

Туро чун маънӣӣ дар хотир уфтад

تو را چون معنیی در خاطر افتد

Ки дар силки маъонӣ нодир уфтад

که در سلک معانی نادر افتد

Наёрӣ аз хаёли он гузаштан

نیاری از خیال آن گذشتن

Диҳии берун ба гуфтан ё навиштан

دهی بیرون به گفتن یا نوشتن

Чу ҳар ҷо ҳаст ҳасан инаш тақозост

چو هر جا هست حسن اینش تقاضاست

Нахусти ин ҷунбиш аз ҳасан азал хост

نخست این جنبش از حسن ازل خاست

Бурун зад хаймаи зи иқлӣми тақаддус

برون زد خیمه ز اقلیم تقدس

Таҷаллӣ кард бар офоқу анфус

تجلی کرد بر آفاق و انفس

з ҳар ойӣна Эй бинмуд рӯе

ز هر آیینه ای بنمود رویی

Ба ҳар ҷо хост аз вай гуфту гӯйӣ

به هر جا خاست از وی گفت و گویی

Азуи як лмъаҳ бар малик ва малик тофт

ازو یک لمعه بر مُلک و مَلَک تافت

Малики саргаштаи худро чун фалак ёфт

ملَک سرگشته خود را چون فلک یافت

Ҳамаи сбўҳёни сбўҳи ҷӯён

همه سبوحیان سبوح جویان

Шуданд аз бихўдии сбўҳи гӯйон

شدند از بیخودی سبوح گویان

зи ғаввосони ин баҳри фалаки фалак

ز غواصان این بحر فَلَکْ فُلک

Баромади ғулғули субҳони зии алмалик

برآمد غلغل سبحان ذی الملک

Азон лмъаҳи фурӯғӣ бар гул афтод

ازان لمعه فروغی بر گل افتاد

зи гули шурӣ ба ҷон булбул афтод

ز گل شوری به جان بلبل افتاد

Рухи худ шамъ азон оташ барафрӯхт

رخ خود شمع ازان آتش برافروخت

Ба ҳар кошонаи сад парвонаро сӯхт

به هر کاشانه صد پروانه را سوخت

з нураш тофт бар хуршеди як тоб

ز نورش تافت بر خورشید یک تاب

Бурун оварад нилӯфари сар аз об

برون آورد نیلوفر سر از آب

зи рӯйиш рӯй хеш орост Лайлӣ

ز رویش روی خویش آراست لیلی

Ба ҳар мӯяши з маҷнӯн хост майлӣ

به هر مویش ز مجنون خاست میلی

Лаби ширин ба шикаррез бикшод

لب شیرین به شکرریز بگشاد

Дил аз парвизи бараду ҷони зи Фарҳод

دل از پرویز برد و جان ز فرهاد

Сар аз ҷайби ма канъон баровард

سر از جیب مه کنعان برآورد

Зулайхоро дамор аз ҷон баровард

زلیخا را دمار از جان برآورد

Ҷамол ӯст ҳар ҷо ҷилва карда

جمال اوست هر جا جلوه کرده

зи маъшӯқони олами бастаи парда

ز معشوقان عالم بسته پرده

Ба ҳар парда ки бинӣ пардагӣ ӯст

به هر پرده که بینی پردگی اوست

Қазои ҷунбон ҳар дил бардагӣ ӯст

قضا جنبان هر دل بردگی اوست

Ба ишқ ӯст дилро зиндагонӣ

به عشق اوست دل را زندگانی

Ба ишқ ӯст ҷонро Комронӣ

به عشق اوست جان را کامرانی

Дилии кӯи ошиқ хубон дилҷӯаст

دلی کو عاشق خوبان دلجوست

Агар донад вагар не ошиқ ӯст

اگر داند وگر نی عاشق اوست

?ҳулло то нғлтӣ ногуҳ нагӯйӣ

هلا تا نغلطی ناگه نگویی

Ки аз мо ошиқии вази ваии никуӣ

که از ما عاشقی وز وی نکویی

Ки ҳамчун некуӣ , ишқи сутӯда

که همچون نیکویی ، عشقِ ستوده

Азуи сари барзада дар ту намӯда

ازو سر برزده در تو نموده

Туе ойӣна , ӯ ойӣнаи оро

تویی آیینه ، او آیینه آرا

Туе пӯшида ва ӯ ошкоро

تویی پوشیده و او آشکارا

Чу некӯи бенгарӣ ойӣна ҳам ӯст

چو نیکو بنگری آیینه هم اوست

На танҳо ганҷ ӯ ганҷина ҳам ӯст

نه تنها گنجْ او گنجینه هم اوست

Ман ва ту дар миён корӣ надорем

من و تو در میان کاری نداریم

Биҷузи беҳуда пиндорӣ надорем

بجز بیهوده پنداری نداریم

Хамаши кини қисса поёнӣ надорад

خمش کین قصه پایانی ندارد

Забонӣу забон доне надорад

زبانی و زبان دانی ندارد

Ҳамон беҳтар ки ҳам дар ишқ печем

همان بهتر که هم در عشق پیچیم

Ки бе ин гуфт ва гӯ ҳеҷем ҳеҷем

که بی این گفت و گو هیچیم هیچیم