Пас аз перӣу аҷзу нотавонӣ
پس از پیری و عجز و ناتوانی
Чу бозаш тоза шуд аҳди ҷавонӣ
چو بازش تازه شد عهد جوانی
Биҷузи роҳи вафо ва ишқ насупурд
بجز راه وفا و عشق نسپرد
Бар он зод ва бар он буд ва бар он мард
بر آن زاد و بر آن بود و بر آن مرد
Дарин номаи сухани ронами з ҳар як
درین نامه سخن رانم ز هر یک
Ба хомаи гавҳари афшонами з ҳар як
به خامه گوهر افشانم ز هر یک
Ба ҳар нақдӣ каз эшон харҷи созам
به هر نقدی کز ایشان خرج سازم
зи ҳикмати тозаи ганҷии дарҷи созам
ز حکمت تازه گنجی درج سازم
Тамаъ дорам кигар ногуҳи шигарфӣ
طمع دارم که گر ناگه شگرفی
Бихонад зини муҳаббати номаи ҳарфӣ
بخواند زین محبت نامه حرفی
Нтобад номаи сон бар рӯй ман пушт
نتابد نامه سان بر روی من پشت
Нисоед хома вааш бар ҳарфами ангушт
نساید خامه وش بر حرفم انگشت
Ба дўродўр агар бинад хатое
به دورادور اگر بیند خطایی
Наёрад бар сари ман моҷарое
نیارد بر سر من ماجرایی
Ба қадари вусъ дар ислоҳ кӯшад
به قدر وسع در اصلاح کوشد
Вагар ислоҳи натавонади бипушад
وگر اصلاح نتواند بپوشد
Сухани дебочаи девон ишқ аст
سخن دیباچه دیوان عشق است
Сахти нўбоўаҳи бустон ишқ аст
سخت نوباوه بستان عشق است
Хирадро кору бории ҷуз сухан нест
خرد را کار و باری جز سخن نیست
Ҷаҳонро ёдгории ҷуз сухан нест
جهان را یادگاری جز سخن نیست
Ба олам ҳар чаҳ аз навайу куҳани зод
به عالم هر چه از نوی و کهن زاد
Чунин гуяд схндон каз сухани зод
چنین گوید سخندان کز سخن زاد
Сухан аз коф ва навен дам бар қалам зад
سخن از کاف و نون دم بر قلم زد
Қалам бар сафҳа ҳастӣ қадам зад
قلم بر صفحه هستی قدم زد
Чу шуд қофи қалам зон кофи мавҷӯд
چو شد قاف قلم زان کاف موجود
Кушод аз чашмааш фаввораи ҷӯад
گشاد از چشمه اش فواره جود
Ҷаҳон боашон ки дар боло ва пастанд
جهان باشان که در بالا و پستند
зи ҷӯшашҳои он фаввораи мустанад
ز جوشش های آن فواره مستند
Чу зон ҷӯшаш кунад лаби нуктаи ронӣ
چو زان جوشش کند لب نکته رانی
Гулӣ бошад зи гулзори маъонӣ
گلی باشد ز گلزار معانی
Занад боди нафаси дасташ ба домон
زند باد نفس دستش به دامان
Буруни оради зи гулзораши хиромон
برون آرد ز گلزارش خرامان
Кунад раҳ бар дар дарвозаи гӯш
کند ره بر در دروازه گوش
Фитад аз мақдам ӯ ҳуши мадҳуш
فتد از مقدم او هوش مدهوش
Кунад хотир ба истиқболаши оҳанг
کند خاطر به استقبالش آهنگ
Дароради дил ба бар чун ғунчааш танг
درآرد دل به بر چون غنچه اش تنگ
Гуҳии лабро нишоти хандаи орад
گهی لب را نشاط خنده آرد
Гуҳ аз дидаи нами андӯҳи борад
گه از دیده نم اندوه بارد
Азу хандад лаби андўҳмндон
ازو خندد لب اندوهمندان
Ва зу гирён шавад дилҳои хандон
و زو گریان شود دلهای خندان
Чу ин шаъни илоҳии байнам аз вай
چو این شأن الهی بینم از وی
Мъозоллаҳ ки домани чинам аз вай
معاذالله که دامن چینم از وی
Бад-ӣн май шуғлгирӣ сохт перам
بدین می شغل گیری ساخت پیرم
Ба пироФшонӣ акнӯн шуғли гирам
به پیرافشانی اکنون شغل گیرم
Даҳум аз дили буруни рози ниҳон ро
دهم از دل برون راز نهان را
Бихандонам бигарёнам ҷаҳон ро
بخندانم بگریانم جهان را
Куҳан шуд давлати ширину хусрав
کهن شد دولت شیرین و خسرو
Ба ширинии нишонами хусрави нав
به شیرینی نشانم خسرو نو
Саромади навбати Лайлӣу маҷнӯн
سرآمد نوبت لیلی و مجنون
Касе дигари саромади созам акнӯн
کسی دیگر سرآمد سازم اکنون
Чу тӯтии табъро созами шкрхо
چو طوطی طبع را سازم شکرخا
зи ҳасани Юсуфу ишқи Зулайхо
ز حسن یوسف و عشق زلیخا
Худо аз қиссаҳо чун аҳсанаш хонд
خدا از قصه ها چون احسنش خواند
Ба аҳсани ваҷҳ азон хоҳам сухан ронад
به احسن وجه ازان خواهم سخن راند
Чу бошад шоҳиди он ваҳии манзил
چو باشد شاهد آن وحی منزل
Набошад кизбро имкони мадхал
نباشد کذب را امکان مدخل
Нагардад хотир аз норост хурсанд
نگردد خاطر از ناراست خرسند
Вагар худ гӯйии онро рост монанд
وگر خود گویی آن را راست مانند
Суханро зеварӣ чун ростӣ нест
سخن را زیوری چون راستی نیست
Ҷамоли маи биҷуз нокостӣ нест
جمال مه بجز ناکاستی نیست
Азон субҳи нахустин бефурӯғ аст
ازان صبح نخستین بی فروغ است
Ки лофи равшанӣ аз вай дурӯғ аст
که لاف روشنی از وی دروغ است
Чу субҳи ростин аз сидқ дам зад
چو صبح راستین از صدق دم زد
зи хур бар осмони заррин илм зад
ز خور بر آسمان زرین علم زد
Ба санъатгар бёроиии дурӯғӣ
به صنعت گر بیارایی دروغی
Нагирад зон чароғи ваии фурӯғӣ
نگیرد زان چراغ وی فروغی
Чаро дузӣ ба қади зишти дебо
چرا دوزی به قد زشت دیبا
Чу аз дебо нагардад зишти зебо
چو از دیبا نگردد زشت زیبا
зи дебои зишти зебои наёбад
ز دیبا زشت زیبایی نیابد
Вале дебои сӯии зиштии шитобад
ولی دیبا سوی زشتی شتابد
Рухи гулрангро гулгуна бояд
رخ گلرنگ را گلگونه باید
Каш аз гулгуна гулрангӣ фазояд
کش از گلگونه گلرنگی فزاید
Чу гулгуна ба рӯй тираи молӣ
چو گلگونه به روی تیره مالی
Набинад дида зон ҷузи тираи ҳоле
نبیند دیده زان جز تیره حالی
зи маъшӯқон чу Юсуфи каси набӯда
ز معشوقان چو یوسف کس نبوده
Ҷамолаш аз ҳама хубон фузуда
جمالش از همه خوبان فزوده
зи хубон ҳар киро сонӣ ндонанд
ز خوبان هر که را ثانی ندانند
зи аввали Юсуф сониш хонанд
ز اول یوسف ثانیش خوانند
Набӯд аз ошиқони кас чун Зулайхо
نبود از عاشقان کس چون زلیخا
Ба ишқ аз ҷумла буд афзӯни Зулайхо
به عشق از جمله بود افزون زلیخا
зи тифлӣ то ба перии ишқи варзед
ز طفلی تا به پیری عشق ورزید
Ба шоҳӣу асирии ишқи варзед
به شاهی و اسیری عشق ورزید