Зулайхо дошт аз дил бар ҷигари доғ
زلیخا داشت از دل بر جگر داغ
з навмидӣ фузудаш доғ бар доғ
ز نومیدی فزودش داغ بر داغ
Буд ҳар рӯзро рӯ дар сипедӣ
بود هر روز را رو در سپیدی
Биҷузи рӯзи сиёҳи ноумедӣ
بجز روز سیاه ناامیدی
Падар чун баҳри Мисраши хаста ҷон дид
پدر چون بهر مصرش خسته جان دید
Алоҷи хастаи ҷоняши андар он дид
علاج خسته جانیش اندر آن دید
Ки доноӣ ба роҳ Миср пуед
که دانایی به راه مصر پوید
Алоҷаш аз азиз Миср ҷӯяд
علاجش از عزیز مصر جوید
Барад аз ваии паёмӣ чанд бо ӯ
برد از وی پیامی چند با او
Зулайхоро диҳад пайванд бо ӯ
زلیخا را دهد پیوند با او
зи наздикони яке доно гузин кард
ز نزدیکان یکی دانا گزین کرد
Ба донои ҳазораш офарин кард
به دانایی هزارش آفرین کرد
Бидод аз тӯҳфаҳо сдгўнаҳи чизаш
بداد از تحفه ها صدگونه چیزش
Ба рафтан рой зад сӯии азизаш
به رفتن رای زد سوی عزیزش
Паёмаш дод к-эии даври замона
پیامش داد کای دور زمانه
Туро бӯсидаи хоки остона
تو را بوسیده خاک آستانه
Ба ҳар рӯз аз навозишҳои гардун
به هر روز از نوازش های گردون
Азизӣ бар азизии бодати афзӯн
عزیزی بر عزیزی بادت افزون
Маро дар бурҷ исмат офтобӣаст
مرا در برج عصمت آفتابیست
Ки маро дар ҷигари афкандаи тобист
که مه را در جگر افکنده تابیست
зи авҷи моҳи бартари поя ӯ
ز اوج ماه برتر پایه او
Надидаи дидаи хури соя ӯ
ندیده دیده خور سایه او
зи гавҳар дар садафи софии бадан тар
ز گوهر در صدف صافی بدن تر
зи ахтар дар шараф партав фикан тар
ز اختر در شرف پرتو فکن تر
Кунад пӯшидаи рухи маро назора
کند پوشیده رخ مه را نظاره
Ки тарсад бинадаш чашми ситора
که ترسد بیندش چشم ستاره
Ҷузи ойӣна касе кам дидаи рӯйиш
جز آیینه کسی کم دیده رویش
Биҷузи шона касе нбсўдаҳи мӯяш
بجز شانه کسی نبسوده مویش
Набошад ғайри зулфашро муяссар
نباشد غیر زلفش را میسر
Ки гоҳе афканд дар пой ӯ сар
که گاهی افکند در پای او سر
Ба саҳни хона чун гардад хиромон
به صحن خانه چون گردد خرامان
Наёрад поибўсши ғайри домон
نیارد پایبوسش غیر دامان
Надидаи себ ӯ машшота дар мушт
ندیده سیب او مشاطه در مشت
Насуда бар лабаши нешикари ангушт
نسوده بر لبش نیشکر انگشت
Ҷамол ӯ зи гул доман кашида
جمال او ز گل دامن کشیده
Ки пероҳан ба бадномии дарида
که پیراهن به بدنامی دریده
зи наргиси ҳасан ӯ пӯшидаи рухсор
ز نرگس حسن او پوشیده رخسار
Ки наргиси хира чашмасту қадаҳи хор
که نرگس خیره چشم است و قدح خوار
Напуед дар фурӯғи меҳр ё моҳ
نپوید در فروغ مهر یا ماه
Ки то бо ӯ нагардад сояи ҳамроҳ
که تا با او نگردد سایه همراه
Гузар бар чашма ва ҷӯяш науфтад
گذر بر چشمه و جویش نیفتد
Ки чашми акс бар рӯйиш науфтад
که چشم عکس بر رویش نیفتد
Даруни парда манзилгоҳ карда
درون پرده منزلگاه کرده
Вале сад шӯри азуи беруни парда
ولی صد شور ازو بیرون پرده
Ҳамаи шоҳон ҳавохоҳон ӯйанд
همه شاهان هواخواهان اویند
Хароби лутф ногоҳон ӯйанд
خراب لطف ناگاهان اویند
Сарафрозони зи ҳади рӯм то шом
سرافرازان ز حد روم تا شام
Ҳама аз шавқ ӯ хӯни дили ошом
همه از شوق او خون دل آشام
Вале вай дар наёрад сар ба ҳар кас
ولی وی در نیارد سر به هر کس
Ҳавои Миср дар сар дораду бас
هوای مصر در سر دارد و بس
Нагардад хотир ӯ ром бо рӯм
نگردد خاطر او رام با روم
Шуморади обу хоки шомро шавам
شمارد آب و خاک شام را شوم
Ба роҳи Мисри чашм ӯ сиблат аст
به راه مصر چشم او سبیل است
Барои Миср ашкаш равад нил аст
برای مصر اشکش رود نیل است
Надонам сӯии Мисраши ин шааф чист
ندانم سوی مصرش این شعف چیست
Ҳўоонгизи табъаши он тараф кист
هواانگیز طبعش آن طرف کیست
Ҳамоно хок ӯ зонҷо сириштанд
همانا خاک او زانجا سرشتند
Бароти ризқ ӯ онҷо навиштанд
برات رزق او آنجا نوشتند
Агар уфтад қабули рои олӣ
اگر افتد قبول رای عالی
Фрстимш ба он дилкаши ҳаволӣ
فرستیمش به آن دلکش حوالی
Агар набӯд ба садри хонаи хӯбӣ
اگر نبود به صدر خانه خوبی
Буд хизматгариро хонаи рӯбӣ
بود خدمتگری را خانه روبی
Азизи Миср чун ин қисса башнавад
عزیز مصر چون این قصه بشنود
Кулоҳи фахр бар авҷи фалаки суд
کلاه فخر بر اوج فلک سود
Тавозуъ карду гуфтои ман ки бошам
تواضع کرد و گفتا من که باشم
Ки дар дили тухми ин андешаи пошам
که در دل تخم این اندیشه پاشم
Вале чун шаҳи марои бардошт аз хок
ولی چون شه مرا برداشت از خاک
Сазад гар бигузаронам сари зи афлок
سزد گر بگذرانم سر ز افلاک
Ман он хокам ки абри навбаҳорӣ
من آن خاکم که ابر نوبهاری
Кунад аз лутф бар ман қатраи борӣ
کند از لطف بر من قطره باری
Агар бар равед аз тани сад забонам
اگر بر روید از تن صد زبانم
Чу сабзаи шукри лутфаш чун тавонам
چو سبزه شکر لطفش چون توانم
Бад-ӣни Лутфӣ ки шаҳ карда сети изҳор
بدین لطفی که شه کرده ست اظهار
Кунад воҷиб кигар бахтам шавад ёр
کند واجب که گر بختم شود یار
Кунам аз фарқи пой аз дидаи наълин
کنم از فرق پای از دیده نعلین
Шавам сӯяши равони болрأси волъин
شوم سویش روان بالرأس والعین
Вале бо шоҳи Мисри он кони фарҳанг
ولی با شاه مصر آن کان فرهنگ
Чунонам дар гирифтаи хидматии танг
چنانم در گرفته خدمتی تنگ
Кигар як соъат аз ваии даври гирдам
که گر یک ساعت از وی دور گردم
зи теғи стўтши ранҷури гирдам
ز تیغ سطوتش رنجور گردم
Дарин хизмати маро маъзӯр дорад
درین خدمت مرا معذور دارد
Гумони нихват аз ман давр дорад
گمان نخوت از من دور دارد
Агар гуяд барои ҳақи гузорӣ
اگر گوید برای حق گزاری
Равони созами ду сад заррини иморӣ
روان سازم دو صد زرین عماری
Ҳазорон аз канизону ғуломон
هزاران از کنیزان و غلامان
Санавбари қоматони тӯбои хиромон
صنوبر قامتان طوبی خرامان
Ғуломонеи зи баси некӯи сириштӣ
غلامانی ز بس نیکو سرشتی
Мусаффотар зи ғулмони биҳиштӣ
مصفاتر ز غلمان بهشتی
зи ширинии даҳонишон дар шикарханд
ز شیرینی دهانشان در شکرخند
зи лаълу зари ҳама бар мӯи камарбанд
ز لعل و زر همه بر مو کمربند
Қабои бастаи каллаи гӯшаи шикаста
قبا بسته کله گوشه شکسته
Ба заррини хонаҳои зин нишаста
به زرین خانه های زین نشسته
Канизонеи ҳама дар ҳалаи ҳур
کنیزانی همه در حله حور
Чу ҳурон аз қусӯри обу гули давр
چو حوران از قصور آب و گل دور
Мънбри турраҳо бар гули кушода
معنبر طره ها بر گل گشاده
Мқўси тоқҳо бар маи ниҳода
مقوس طاق ها بر مه نهاده
з ҳар гавҳар ба худ барбаста зевар
ز هر گوهر به خود بربسته زیور
Нишаста ҷилвагар дар ҳўдҷи зар
نشسته جلوه گر در هودج زر
з арбоб киёст ҳар ки бояд
ز ارباب کیاست هر که باید
зи арқони раёсат ҳар ки шояд
ز ارکان ریاست هر که شاید
Фиристам то ба сад эъзозаши оранд
فرستم تا به صد اعزازش آرند
Бад-ӣни хлўтсрои нозаши оранд
بدین خلوتسرای نازش آرند
Чу донои қасди ин андеша бишунид
چو دانا قصد این اندیشه بشنید
Ба саҷдаи сари ниҳод ва хок бӯсед
به سجده سر نهاد و خاک بوسید
Ки эй Миср аз ту дидаи сад азизӣ
که ای مصر از تو دیده صد عزیزی
зи ту кишти карамро тозаи хезӣ
ز تو کشت کرم را تازه خیزی
Шаҳи моро сари хайл ва ҳашам нест
شه ما را سر خیل و حشم نیست
Ба пешаш зончаҳ гуфтӣ ҳеҷ кам нест
به پیشش زانچه گفتی هیچ کم نیست
Ғуломону канизоне ки дорад
غلامان و کنیزانی که دارد
Нагунҷад дар шуморагар шуморад
نگنجد در شماره گر شمارد
Ба базмаши халъати фархундаи тахтон
به بزمش خلعت فرخنده تختان
Буд вофиртар аз барги дарахтон
بود وافرتر از برگ درختان
зи дасташи базли гавҳарҳои тобон
ز دستش بذل گوهرهای تابان
Буд афзӯнтар аз реги биёбон
بود افزون تر از ریگ بیابان
Муроди ваии қабул хотир туаст
مراد وی قبول خاطر توست
Хуши он каси кӯи қабули хотирати ҷуст
خوش آن کس کو قبول خاطرت جست
Чу он мива хўроӣ хонат афтод
چو آن میوه خورای خوانت افتاد
Ба зӯдии пеш ту хоҳад фиристод
به زودی پیش تو خواهد فرستاد