Азизи Миср чун он мужда бишунид
عزیز مصر چون آن مژده بشنید
Ҷаҳонро бар мурод хештан дид
جهان را بر مراد خویشتن دید
Мунодӣ кард то аз кишвари Миср
منادی کرد تا از کشور مصر
Бурун оянд яксар лашкари Миср
برون آیند یکسر لشکر مصر
зи асбоби таҷаммул ҳар чаҳ доранд
ز اسباب تجمل هر چه دارند
Ҳама дар маърази арзи андари оранд
همه در معرض عرض اندر آرند
Бурун омад сипоҳии пой то фавқ
برون آمد سپاهی پای تا فوق
Шуда дар зеру зару гуҳари ғарқ
شده در زیر و زر و گهر غرق
Ғуломону канизони сад ҳазорон
غلامان و کنیزان صد هزاران
Ҳамаи глчҳргону маи изорон
همه گلچهرگان و مه عذاران
Ғуломоне ба тавқу тоҷи заррин
غلامانی به طوق و تاج زرین
Чу рустаи нахли зар аз хонаи зин
چو رسته نخل زر از خانه زین
Канизонеи ҳа ҳар ҳафт карда
کنیزانی هه هر هفت کرده
Ба ҳўдҷ дар пас зарбафти парда
به هودج در پس زربفت پرده
Шукри лаби мутрибони нуктаи пардоз
شکر لب مطربان نکته پرداز
Ба расми таҳният хуш карда овоз
به رسم تهنیت خوش کرده آواز
Мғнии ҷанги ъушрат соз карда
مغنی جنگ عشرت ساز کرده
Навой хуррамӣ оғоз карда
نوای خرمی آغاز کرده
Ба молаш дода гӯши авдро тоб
به مالش داده گوش عود را تاب
Тарабро сохтаи аўторши асбоб
طرب را ساخته اوتارش اسباب
Навой неи навид васл дода
نوای نی نوید وصل داده
Ба ҷон аз ваии умеди васли зода
به جان از وی امید وصل زاده
Рубоб аз тоби ғами ҷонро амони даҳ
رباب از تاب غم جان را امان ده
Баровардаи камончаи наъраи зиҳ
برآورده کمانچه نعره زه
ДроФкндаҳи дафи ин овоза аз дӯст
درافکنده دف این آوازه از دوست
Казу дар дасти раҳи кӯбон буд пӯст
کزو در دست ره کوبان بود پوست
Бад-ӣни ойини рухи андар раҳ ниҳоданд
بدین آیین رخ اندر ره نهادند
Ба раҳ дод нишот ва айш доданд
به ره داد نشاط و عیش دادند
Чу ма чун як ду се манзил буриданд
چو مه چون یک دو سه منزل بریدند
Ба он хуршеди мҳрўёни расиданд
به آن خورشید مهرویان رسیدند
Заминӣ ёфтанд аз тирагии давр
زمینی یافتند از تیرگی دور
Зада дар ваии ҳазорон қуббаи нур
زده در وی هزاران قبه نور
Ту гӯйии абри чарх бе канора
تو گویی ابر چرخ بی کناره
Ба сон жола борида ситора
به سان ژاله باریده ستاره
Кашида дар миёнаи боргоҳӣ
کشیده در میانه بارگاهی
зи хубон саф зада гардиши сипоҳӣ
ز خوبان صف زده گردش سپاهی
Азизи Миср чун он боргаҳ дид
عزیز مصر چون آن بارگه دید
Чу субҳ аз партав хуршед хандид
چو صبح از پرتو خورشید خندید
Фурӯд омад зи Рахши хусравона
فرود آمد ز رخش خسروانه
Ба сӯй боргаҳ шуд хуши равона
به سوی بارگه شد خوش روانه
Муқӣмони ҳарам пешаш давиданд
مقیمان حرم پیشش دویدند
Ба иқболи замини бӯсаши расиданд
به اقبال زمین بوسش رسیدند
Якоякро салом ва марҳабо гуфт
یکایک را سلام و مرحبا گفت
Чу гул дар рӯишон аз хандаи бшгФт
چو گل در رویشان از خنده بشگفت
Тафаҳҳус кард азишон ҳоли он моҳ
تفحص کرد ازیشان حال آن ماه
зи осеби ҳавоу меҳнати роҳ
ز آسیب هوا و محنت راه
Ба расми пешкаши чизе ки будаш
به رسم پیشکش چیزی که بودش
Ки пеши чашм хуштар ме намӯдаш
که پیش چشم خوشتر می نمودش
Чаҳ аз ширини вшоқони шикарханд
چه از شیرین وشاقان شکرخند
Чаҳ аз заррини кулоҳони камарбанд
چه از زرین کلاهان کمربند
Чаҳ аз асбони зин дар зари гирифта
چه از اسبان زین در زر گرفته
зи дам то гӯш дар гавҳари гирифта
ز دم تا گوش در گوهر گرفته
Чаҳ аз мўиинаҳу абришминаҳ
چه از مویینه و ابریشمینه
Чаҳ аз нодири гуҳарҳои хазина
چه از نادر گهرهای خزینه
зи шукрҳои мисрии танг бар танг
ز شکرهای مصری تنگ بر تنگ
зи шарбатҳои нӯшин ранг дар ранг
ز شربت های نوشین رنگ در رنگ
Бад-ӣнҳо рӯй саҳроро биёрост
بدین ها روی صحرا را بیاراست
ТлтФ ҳо намӯд ва узрҳо хост
تلطف ها نمود و عذرها خواست
Ба фардои азми раҳро ном зад кард
به فردا عزم ره را نام زد کرد
Взони пас рӯ ба манзилгоҳ худ кард
وزآن پس رو به منزلگاه خود کرد