Зулайхо кард азон чашмаи нигоҳӣ
زلیخا کرد ازان چشمه نگاهی
Баровард аз дили ғмдидаҳи оҳӣ
برآورد از دل غمدیده آهی
Ки воўило аҷаб корем афтод
که واویلا عجب کاریم افتاد
Ба сар нобаҳра деворем афтод
به سر نابهره دیواریم افتاد
На онаст инки ман дар хоб дидам
نه آنست اینکه من در خواب دیدم
Ба ҷусту ҷӯяши ин меҳнат кашидам
به جست و جویش این محنت کشیدم
На онаст ин ки ақлу ҳуши ман барад
نه آنست این که عقل و هوش من برد
Аннани дил ба биҳушем биспурад
عنان دل به بیهوشیم بسپرد
На онаст ин ки гуфт аз хеши розам
نه آنست این که گفت از خویش رازم
зи беҳӯшӣ ба ҳуш оварад бозам
ز بیهوشی به هوش آورد بازم
Дариғо бахти сустам сахтӣ оварад
دریغا بخت سستم سختی آورد
Тулӯъи ахтарам бадбахтӣ оварад
طلوع اخترم بدبختی آورد
Нишондами нахли хурмо хор бурдор
نشاندم نخل خرما خار بردار
Фишондам тухми меҳр озор бурдор
فشاندم تخم مهر آزار بردار
Барои ганҷи барадами ранҷ бисёр
برای گنج بردم رنج بسیار
Фитод охири маро бо аждаҳои кор
فتاد آخر مرا با اژدها کار
Шудам бар буии гул чидан ба гулшан
شدم بر بوی گل چیدن به گلشن
Синон хор зад чангам ба доман
سنان خار زد چنگم به دامن
Манам он ташна дар реги биёбон
منم آن تشنه در ریگ بیابان
Барои об ҳар сӯеи шитобон
برای آب هر سویی شتابان
Забон аз тишнагӣ бар лаби фитода
زبان از تشنگی بر لب فتاده
Лаб аз тбхолаҳи мавҷи хӯни кушода
لب از تبخاله موج خون گشاده
Намояди ногаҳон аз даври обам
نماید ناگهان از دور آبم
Фаттони хезон ба сӯии он шитобам
فتان خیزان به سوی آن شتابم
Ба ҷой об ёбам дар муғокӣ
به جای آب یابم در مغاکی
зи тоби хури дурахшони шӯраи хокӣ
ز تاب خور درخشان شوره خاکی
Манам он роҳила гум карда дар кӯҳ
منم آن راحله گم کرده در کوه
з безодӣ ба зери кӯҳи андӯҳ
ز بی زادی به زیر کوه اندوه
Шудаи пои шохи шох аз захми сангам
شده پا شاخ شاخ از زخم سنگم
На пои сайри неи рои дирангам
نه پای سیر نی رای درنگم
зи ногуҳи чашми хӯни оғиштаи ман
ز ناگه چشم خون آغشته من
Хаёлӣ бинад аз гмгштаҳи ман
خیالی بیند از گمگشته من
Гушойами гоми сӯй ӯ далерӣ
گشایم گام سوی او دلیری
Буд аз бахти ман дарандаи ширӣ
بود از بخت من درنده شیری
Манам он баҳрии киштии шикаста
منم آن بحری کشتی شکسته
Бараҳна бар сар лавҳӣ нишаста
برهنه بر سر لوحی نشسته
Рибоед ҳар замон аз ҷои мавҷам
رباید هر زمان از جای موجم
Баради гуҳ то ҳазизу гуҳ бар авҷам
برد گه تا حضیض و گه بر اوجم
зи ногуҳ заврақӣ ояд падедор
ز ناگه زورقی آید پدیدار
Шавам хуррам казу осон шавад кор
شوم خرم کزو آسان شود کار
Чу наздик ман ояд бе дирангӣ
چو نزدیک من آید بی درنگی
Буд баҳри ҳалоки ман наҳангӣ
بود بهر هلاک من نهنگی
Чу ман дар ҷумлаи олам бедилӣ нест
چو من در جمله عالم بیدلی نیست
Миёни бедилон беҳосилӣ нест
میان بیدلان بی حاصلی نیست
На дил акнӯн ба дасти ман на дилбар
نه دل اکنون به دست من نه دلبر
Азонми санг бар дили даст бар сар
ازانم سنگ بر دل دست بر سر
Худоро эй фалак бар ман бибахшоӣ
خدا را ای فلک بر من ببخشای
Ба рӯй ман дарӣ аз меҳр бигушоӣ
به روی من دری از مهر بگشای
Агар нанаҳй ба кафи домони ёрам
اگر ننهی به کف دامان یارم
Гирифтор касе дигар надорам
گرفتار کسی دیگر ندارم
Ба руасоеи мдри пероҳанам ро
به روسایی مدر پیراهنم را
Ба даст кас меало доманам ро
به دست کس میالا دامنم را
Ба мақсӯди дили худ бастаам аҳд
به مقصود دل خود بسته ام عهد
Ки дорам поси ганҷи худ ба сад ҷаҳд
که دارم پاس گنج خود به صد جهد
Мсўз аз ғами ман бедасту по ро
مسوز از غم من بی دست و پا را
Мада бар ганҷи ман дасти аждаҳо ро
مده بر گنج من دست اژدها را
Азинсон то ба дерӣ зоре дошт
ازینسان تا به دیری زاریی داشت
зи нӯк ҳар мижа хўнбориӣ дошт
ز نوک هر مژه خونباریی داشت
Ҳаме нолид аз ҷону дили чок
همی نالید از جان و دل چاک
Ҳаме молида рӯй аз дард бар хок
همی مالید روی از درد بر خاک
Дар омад мурғи бахшоиш ба парвоз
در آمد مرغ بخشایش به پرواز
Сурӯш ғайб додаш ногуҳи овоз
سروش غیب دادش ناگه آواز
Ки эй бечора рӯй аз хок бурдор
که ای بیچاره روی از خاک بردار
Казин мушкили туро осон шавад кор
کزین مشکل تو را آسان شود کار
Азизи Мисри мақсӯд дилат нест
عزیز مصر مقصود دلت نیست
Вале мақсӯд бе ӯ ҳосилат нест
ولی مقصود بی او حاصلت نیست
Азуи хоҳии ҷамоли дӯст дидан
ازو خواهی جمال دوست دیدن
Ва зу хоҳӣ ба мақсӯдат расӣдан
و زو خواهی به مقصودت رسیدن
Мабод аз суҳбати ваии ҳеҷ бимат
مباد از صحبت وی هیچ بیمت
Казу монад саломати қуфли симат
کزو ماند سلامت قفل سیمت
Калидашро буд дандона аз мум
کلیدش را بود دندانه از موم
Буд кори калиди муми маълум
بود کار کلید موم معلوم
Чаҳ ҳоҷати гавҳаратро доштани пос
چه حاجت گوهرت را داشتن پاس
зи нарм оҳан наёяд кори алмос
ز نرم آهن نیاید کار الماس
Чу аз хор турш доданд сӯзан
چو از خار ترش دادند سوزن
Чаҳ сон гардад ба хорои бахяи афкан
چه سان گردد به خارا بخیه افکن
Чу бошад остин аз дасти холӣ
چو باشد آستین از دست خالی
Наёяд зи остини ханҷари сголӣ
نیاید ز آستین خنجر سگالی
Зулайхо чун зи ғайби ин мужда башнавад
زلیخا چون ز غیب این مژده بشنود
Ба шукронаи сари худ бар замини суд
به شکرانه سر خود بر زمین سود
Забон аз нолау лаб аз фиғони баст
زبان از ناله و لب از فغان بست
Чу ғунча хӯрдани хӯнро миёни баст
چو غنچه خوردن خون را میان بست
зи хӯн хӯрдани дамӣ беғам наме зад
ز خون خوردن دمی بی غم نمی زد
зи ғам май сӯхт аммо дам наме зад
ز غم می سوخت اما دم نمی زد
Ба раҳ май буд чашми интизораш
به ره می بود چشم انتظارش
Ки кӣ ин уқда бигушоед зи кораш
که کی این عقده بگشاید ز کارش
Куҳани чархи мшъбд ҳуққа бозӣаст
کهن چرخ مشعبد حقه بازیست
Паии озори мардум ҳила созӣаст
پی آزار مردم حیله سازیست
Ба умедӣ наад бар бедилии банд
به امیدی نهد بر بیدلی بند
Баради охир ба навмедяши пайванд
برد آخر به نومیدیش پیوند
Намояди миваи комяш аз давр
نماید میوه کامیش از دور
Кунад хотир ба нокомяши ранҷур
کند خاطر به ناکامیش رنجور
Азизи Миср чун афканди соя
عزیز مصر چون افکند سایه
Дар он хаймаи Зулайхо буду доя
در آن خیمه زلیخا بود و دایه
Аннани брбўдш аз кафи шавқи дидор
عنان بربودش از کف شوق دیدار
Ба доя гуфт к-эии деринаи ғмхўор
به دایه گفت کای دیرینه غمخوار
Алоҷӣ кун ки як дидори байнам
علاجی کن که یک دیدار بینم
Казин пас сабрро душвори байнам
کزین پس صبر را دشوار بینم
Набошад шавқи дили ҳаргиз азон беш
نباشد شوق دل هرگز ازان بیش
Ки ҳамсоя шавад ёри вФокиш
که همسایه شود یار وفاکیش
Чу гирад об бар лаби ташнаи ҷонӣ
چو گیرد آب بر لب تشنه جانی
Бисӯзадгар на тар созад даҳоне
بسوزد گر نه تر سازد دهانی
Зулайхоро чу доя музтариб дид
زلیخا را چو دایه مضطرب دید
Ба тадбираш ба гирд хайма гардид
به تدبیرش به گرد خیمه گردید
Шикофӣ зад ба сад афсуну найранг
شکافی زد به صد افسون و نیرنگ
Дар он хайма чу чашми хаймагии танг
در آن خیمه چو چشم خیمگی تنگ