Саҳаргоҳон ки зад чархи мкўкб
سحرگاهان که زد چرخ مکوکب
зи заррини кӯси кӯси риҳлати шаб
ز زرین کوس کوس رحلت شب
Кавокиб низ маҳфили бршкстнд
کواکب نیز محفل برشکستند
Ба ҳамроҳии шаб маҳмил бибастанд
به همراهی شب محمل ببستند
Шуд аз Рахшонеи он зар фишон кӯс
شد از رخشانی آن زر فشان کوس
Ба ранги пари тӯтии дами товус
به رنگ پر طوطی دم طاووس
Азиз омад ба фари шаҳриёрӣ
عزیز آمد به فر شهریاری
Нишонд аз хаймаи маро дар иморӣ
نشاند از خیمه مه را در عماری
Сипаҳро аз пасу пешу чапу рост
سپه را از پس و پیش و چپ و راست
Ба ойинӣ ки мебоист орост
به آیینی که می بایست آراست
зи чатри зар ба фарқи некбахтон
ز چتر زر به فرق نیکبختان
Ба по шуд сояи вари заррини дарахтон
به پا شد سایه ور زرین درختان
Мурассаъи зин ба пой ҳар дарахтӣ
مرصع زین به پای هر درختی
Шудаи маснад барои некбахтӣ
شده مسند برای نیکبختی
Дарахту сояу маснади равона
درخت و سایه و مسند روانه
Нишаста некбахти андари миёна
نشسته نیکبخت اندر میانه
Тараби созони навоҳо соз карданд
طرب سازان نواها ساز کردند
Штрронони ҳаддӣ оғоз карданд
شتررانان حدی آغاز کردند
Шуд аз бонги ҳаддӣу ғулғули лаҳн
شد از بانگ حدی و غلغل لحن
Фалакҳоро тибқи пари даштро саҳн
فلک ها را طبق پر دشت را صحن
зи баси рафтор каз аспу шутур буд
ز بس رفتار کز اسپ و شتر بود
Дару дашт аз ҳилолу бадари пар буд
در و دشت از هلال و بدر پر بود
Гуҳии канда ба ҳар сӯй аз таку пўӣ
گهی کنده به هر سوی از تک و پوی
Ҳилол аз захми нохуни бадарро рӯй
هلال از زخم ناخن بدر را روی
Гуҳии толеъ шудаи фархундаи бадарӣ
گهی طالع شده فرخنده بدری
Ҳилол аз вай шудаи ночиз қадре
هلال از وی شده ناچیز قدری
Заминро карда риши асп аз сами хеш
زمین را کرده ریش اسپ از سم خویش
Кафи пои шутури марҳам бар он риш
کف پای شتر مرهم بر آن ریش
Паии масти оҳӯони зини нишеман
پی مست آهوان زین نشیمن
Сҳили бодпоёни арғунуни зан
صهیل بادپایان ارغنون زن
Паии осӯдагони ҳўдҷи ноз
پی آسودگان هودج ناز
Нафири сорибонони пардаи пардоз
نفیر ساربانان پرده پرداز
Канизони Зулайхои хурраму хуш
کنیزان زلیخا خرم و خوش
Ки раст аз деви ҳиҷрони он париваш
که رست از دیو هجران آن پریوش
Азизу аҳл ӯ ҳам шодмона
عزیز و اهل او هم شادمانه
Ки шуд зинсони бутии бонӯии хона
که شد زینسان بتی بانوی خانه
Зулайхои талхи умри андари иморӣ
زلیخا تلخ عمر اندر عماری
Рисонда бар фалаки фарёду зорӣ
رسانده بر فلک فریاد و زاری
Ки эй гардуни марои зинсон чаҳ дорӣ
که ای گردون مرا زینسان چه داری
Чунин бесабр ва бесомон чаҳ дорӣ
چنین بی صبر و بی سامان چه داری
Надонам дар ҳақи ту ман чаҳ кардам
ندانم در حق تو من چه کردم
Ки афкандии чунин дар ранҷу дардам
که افکندی چنین در رنج و دردم
Нахуст аз ман ба хобии дили рабӯдӣ
نخست از من به خوابی دل ربودی
Ба бедории ҳазорам ғам фузудӣ
به بیداری هزارم غم فزودی
Гуҳ аз девонагӣ бандам наҳодӣ
گه از دیوانگی بندم نهادی
Гуҳ аз фарзонагии бандами кушодӣ
گه از فرزانگی بندم گشادی
Чу шуд аз ту шикасти худ дурустам
چو شد از تو شکست خود درستم
Хато кардам ки аз ту чораи ҷустам
خطا کردم که از تو چاره جستم
Чаҳ донистам ки вақти чора созӣ
چه دانستم که وقت چاره سازی
зи хону мони марои овора созӣ
ز خان و مان مرا آواره سازی
Марои бас буд доғ бе насибӣ
مرا بس بود داغ بی نصیبی
Фузун кардӣ бар он дарди ғарибӣ
فزون کردی بر آن درد غریبی
Чу бошад ҷонгдозии чораи созят
چو باشد جانگدازی چاره سازیت
Мъозоллаҳ чаҳ бошад ҷонгдозит
معاذالله چه باشد جانگدازیت
Манеҳ дар раҳ дигар доми фиребам
منه در ره دگر دام فریبم
Маяфкан санг бар ҷоми шикебам
میفکن سنگ بر جام شکیبم
Диҳии ваъдаи казин пас комёбӣ
دهی وعده کزین پس کامیابی
Вази он ороми ҷони ороми ёбӣ
وز آن آرام جان آرام یابی
Бад-ӣни ваъдаи бғоити шодмонам
بدین وعده بغایت شادمانم
Валегар бахтам ин бошад чаҳ донам
ولی گر بختم این باشد چه دانم
Зулайхо бо фалак ин гуфт ва гӯ дошт
زلیخا با فلک این گفت و گو داشت
Ки он бардоштро омад фурӯ дошт
که آن برداشت را آمد فرو داشت
Баромади бонги рҳдонон ба таъҷил
برآمد بانگ رهدانان به تعجیل
Ки инак шаҳри Мисру соҳили нил
که اینک شهر مصر و ساحل نیل
Ҳазорон тани савора ё пиёда
هزاران تن سواره یا پیاده
Хурушон бар лаби нили истода
خروشان بر لب نیل ایستاده
Азизи Мисрро дар ҳақи гузорӣ
عزیز مصر را در حق گزاری
Ба кафи баҳри нисори он иморӣ
به کف بهر نثار آن عماری
Тибқҳои зар аз зару дирами пар
طبق های زر از زر و درم پر
Тибқҳои дигар аз гавҳар ва дар
طبق های دگر از گوهر و در
Гҳрризон бар ӯ соҳиби нисорон
گهرریزان بر او صاحب نثاران
Чу бар тарафи чаман бар ғунчаи борон
چو بر طرف چمن بر غنچه باران
зи баси кафҳо зар ва гавҳар фишон шуд
ز بس کفها زر و گوهر فشان شد
Иморӣ дар зару гавҳар нишон шуд
عماری در زر و گوهر نشان شد
намеомад зи гавҳари рези мардум
نمی آمد ز گوهر ریز مردم
Дар он раҳи мураккабонро бар замини сам
در آن ره مرکبان را بر زمین سم
Чу гаштии сами асбии оташи афкан
چو گشتی سم اسبی آتش افکن
зи лаълу наъл будӣ сангу оҳан
ز لعل و نعل بودی سنگ و آهن
Ҳамаи саф ҳо кашида майл дар майл
همه صف ها کشیده میل در میل
Нисор афшон гузаштанд аз лаби нил
نثار افشان گذشتند از لب نیل
Ба нил андар шуд аз дарҳои шоҳӣ
به نیل اندر شد از درهای شاهی
Чу пари гавҳари садаф ҳар гӯши моҳӣ
چو پر گوهر صدف هر گوش ماهی
Шуд аз базли дирами резон бисёр
شد از بذل درم ریزان بسیار
Наҳангаш низ чун моҳии дирами дор
نهنگش نیز چون ماهی درم دار
Бад-ӣни ороиши шоҳонаи рафтанд
بدین آرایش شاهانه رفتند
Ба давлати сӯии дўлтхонаҳи рафтанд
به دولت سوی دولتخانه رفتند
Сарое балки дар дунёи биҳиштӣ
سرایی بلکه در دنیا بهشتی
зи фаршаши моҳи хиштии меҳри хиштӣ
ز فرشش ماه خشتی مهر خشتی
Дар он дўлтсрои Тахтии ниҳода
در آن دولتسرا تختی نهاده
Ба зебои з ҳар Тахтии зиёда
به زیبایی ز هر تختی زیاده
Дар ӯ барда ба кори устоди зари кор
در او برده به کار استاد زر کار
Паии гавҳари нишонеи зар ба харвор
پی گوهر نشانی زر به خروار
Ба пои тахти зари маҳдаши расонданд
به پای تخت زر مهدش رساندند
Гҳрўорш ба тахт зар нишонданд
گهروارش به تخت زر نشاندند
Вале ҷонаши зи доғ дил наруста
ولی جانش ز داغ دل نرسته
Азон зар буд дар оташ нишаста
ازان زر بود در آتش نشسته
Мурассаъи тоҷ бар фарқаш ниҳоданд
مرصع تاج بر فرقش نهادند
Миёни тахту тоҷаш ҷилва доданд
میان تخت و تاجش جلوه دادند
Валикин буд азон тоҷи гаронсанг
ولیکن بود ازان تاج گرانسنگ
Ба зери кӯҳ аз бори дили танг
به زیر کوه از بار دل تنگ
Фшондндш ба тораки гавҳари анбӯҳ
فشاندندش به تارک گوهر انبوه
Вале буд он бар ӯ борони андӯҳ
ولی بود آن بر او باران اندوه
зи гавҳарҳо ки барадии ҳур азон рашк
ز گوهرها که بردی حور ازان رشک
Ба чашмаш дарнаёмад ҷуз дар ашк
به چشمش درنیامد جز در اشک
Касе каши дили зи ҳиҷрони лухт лухт аст
کسی کش دل ز هجران لخت لخت است
зи як лхтистгар моил ба тахт аст
ز یک لختیست گر مایل به تخت است
Дар он майдон киро бошад сари тоҷ
در آن میدان که را باشد سر تاج
Ки сад сар меравад онҷо ба тороҷ
که صد سر می رود آنجا به تاراج
Чу чашм аз ашки навмидӣ буд пар
چو چشم از اشک نومیدی بود پر
Куҷо бошад дар ӯ гнҷоиӣ дар
کجا باشد در او گنجایی در