Чу дил бо дилбарӣ ором гирад
چو دل با دلبری آرام گیرد
зи васли дигар кӣ ком гирад
ز وصل دیگر کی کام گیرد
Куҷои парвонаи пурди сӯии хуршед
کجا پروانه پرد سوی خورشید
Чу бошад сӯии шамъаш рӯй умед
چو باشد سوی شمعش روی امید
Наҳй сад дастаи райҳони пеши булбул
نهی صد دسته ریحان پیش بلبل
Нахоҳад хотираши ҷузи накҳати гул
نخواهد خاطرش جز نکهت گل
зи меҳри оташ чу дар нилӯфар уфтад
ز مهر آتش چو در نیلوفر افتد
Тамошои мааш кӣ дар хур уфтад
تماشای مهش کی در خور افتد
Чу хоҳад ташнаи ҷонии шарбати об
چو خواهد تشنه جانی شربت آب
Науфтад сӯдмандаши шукри ноб
نیفتد سودمندش شکر ناب
Зулайхоро дар он фархундаи манзил
زلیخا را در آن فرخنده منزل
Ҳамаи асбоби ҳишмат буд ҳосил
همه اسباب حشمت بود حاصل
Ғуломӣ буд пеши рӯи азизаш
غلامی بود پیش رو عزیزش
Набӯд аз молу зар кам ҳеҷ чизаш
نبود از مال و زر کم هیچ چیزش
Парасторони глбўии гули андом
پرستاران گلبوی گل اندام
Парасторяшро бесабру ором
پرستاریش را بی صبر و آرام
Канизони дили ошӯби длороӣ
کنیزان دل آشوب دلارای
Пай хизматгарӣ нанашаста аз пой
پی خدمتگری ننشسته از پای
Ғуломони қсби пӯши камарбанд
غلامان قصب پوش کمربند
зи сар то пои ширин чун неи қанд
ز سر تا پای شیرین چون نی قند
Сияҳи фомоне аз анбар сиришта
سیه فامانی از عنبر سرشته
зи шаҳвати покдоман чун фиришта
ز شهوت پاکدامن چون فرشته
Муқӣмони ҳарими покбозӣ
مقیمان حریم پاکبازی
Аминони ҳарам дар корсозӣ
امینان حرم در کارسازی
зи хотунони мисрии ҳмншинон
ز خاتونان مصری همنشینان
Ба раъноеу хӯбии нозанинон
به رعنایی و خوبی نازنینان
Ҳамаи ҳамқомату ҳамзод бо ӯ
همه همقامت و همزاد با او
зи завқи ҳамнишинии шод бо ӯ
ز ذوق همنشینی شاد با او
Зулайхо бо ҳама дар сафаи бор
زلیخا با همه در صفه بار
Ки яксон бошад онҷои ёру ағёр
که یکسان باشد آنجا یار و اغیار
Бисоти хуррамии афканда будӣ
بساط خرمی افکنده بودی
Даруни пари хӯну лаби пари ханда будӣ
درون پر خون و لب پر خنده بودی
Ба зоҳир бо ҳама гуфт ва шинав дошт
به ظاهر با همه گفت و شنو داشت
Вале дили ҷои дигар дар гарав дошт
ولی دل جای دیگر در گرو داشت
Лабаш бо халқ дар гуфтор май буд
لبش با خلق در گفتار می بود
Вале ҷону дилаш бо ёр май буд
ولی جان و دلش با یار می بود
Азон ёрӣгарон дар шодӣу ғам
ازان یاریگران در شادی و غم
Набӯдаш бо касе пайванди муҳкам
نبودش با کسی پیوند محکم
Ба сӯрат буд бо мардум нишаста
به صورت بود با مردم نشسته
Ба маънӣ аз ҳамаи хотири гусаста
به معنی از همه خاطر گسسته
зи вақти субҳ то шаби кораши ин буд
ز وقت صبح تا شب کارش این بود
Миёни дӯстони кирдораши ин буд
میان دوستان کردارش این بود
Чу шаб бар чеҳраи мишкӣни пардаи бастӣ
چو شب بر چهره مشکین پرده بستی
Чу ма дар пардааш танҳо нишастӣ
چو مه در پرده اش تنها نشستی
Хаёли дӯстро дар хилвати роз
خیال دوست را در خلوت راز
Нишондӣ то саҳар бар маснади ноз
نشاندی تا سحر بر مسند ناز
Ба зонуӣ адаб бинишастяш пеш
به زانوی ادب بنشستیش پیش
Ба арз ӯ расонидии ғами хеш
به عرض او رسانیدی غم خویش
зи нолаи чанги меҳнат соз кардӣ
ز ناله چنگ محنت ساز کردی
Сурӯди бихўдӣ оғоз кардӣ
سرود بیخودی آغاز کردی
Бадв гуфтӣ ки эй мақсӯди ҷонам
بدو گفتی که ای مقصود جانم
Ба мсроз хештан додӣ нишонам
به مصراز خویشتن دادی نشانم
Азиз Миср гуфтӣ хешро ном
عزیز مصر گفتی خویش را نام
Азизии рӯзяти бодои саранҷом
عزیزی روزیت بادا سرانجام
Ба фарқами тоҷи иззат аз азизят
به فرقم تاج عزت از عزیزیت
Ба рӯй осори давлат аз канизят
به روی آثار دولت از کنیزیت
Ба Мисри имрӯзи маҳҷӯру ғарибам
به مصر امروز مهجور و غریبم
зи иқболи висолат бе насибам
ز اقبال وصالت بی نصیبم
Надонам то ба кӣ сӯзами бад-ӣни доғ
ندانم تا به کی سوزم بدین داغ
Чароғи меҳнати афрӯзами бад-ӣни доғ
چراغ محنت افروزم بدین داغ
Биёу равнақи боғ дилам бош
بیا و رونق باغ دلم باش
Ба васлати марҳами доғ дилам бош
به وصلت مرهم داغ دلم باش
Ба навмидӣ кашид аз ишқи корам
به نومیدی کشید از عشق کارم
Сурӯш ғайб кард умедворам
سروش غیب کرد امیدوارم
Бидон умедам акнӯн зиндаи монда
بدان امیدم اکنون زنده مانده
зи домани гирди навмидии фишонда
ز دامن گرد نومیدی فشانده
Ба нурӣ каз ҷамолат бар дилам тофт
به نوری کز جمالت بر دلم تافت
Яқин донам ки охир хоҳамат ёфт
یقین دانم که آخر خواهمت یافت
зи шавқат гарчи хўнбораст чашмам
ز شوقت گرچه خونبار است چشمم
Ба сӯии шаш ҷиҳат чораст чашмам
به سوی شش جهت چار است چشمم
Хушо вақте ки аз роҳии броиӣ
خوشا وقتی که از راهی برآیی
Ба бурҷи дида чун моҳии даройӣ
به برج دیده چون ماهی درآیی
Чу дидори ту байнам нест гирдам
چو دیدار تو بینم نیست گردم
Бисот ҳастӣ худ дарнавардам
بساط هستی خود درنوردم
Кунам сари риштаи пиндори худ гум
کنم سر رشته پندار خود گم
Шавам аз бихўдӣ дар кори худ гум
شوم از بیخودی در کار خود گم
Муродӣгар ба ҷой ман набинӣ
مرادیگر به جای من نبینی
Чу ҷони ое ба ҷони ман нишинӣ
چو جان آیی به جان من نشینی
Нуҳуми иксўи хаёли мо ва ман ро
نهم یکسو خیال ما و من را
Туро ёбам чу ҷӯям хештан ро
تو را یابم چو جویم خویشتن را
Туе аз ҳар ду олам орзӯем
تویی از هر دو عالم آرزویم
Туро чун ёфтам аз худ чаҳ гӯям
تو را چون یافتم از خود چه گویم
Саҳар кардӣ бад-ӣни гуфтори шаб ро
سحر کردی بدین گفتار شب را
Нбстии зини сухан то рӯзи лаб ро
نبستی زین سخن تا روز لب را
Чу боди субҳ ҷустан кардӣ оғоз
چو باد صبح جستن کردی آغاز
Бар ойин дигар додӣ сухани соз
بر آیین دگر دادی سخن ساز
Чаҳ гуфтӣ гуфтӣ эй боди саҳари хез
چه گفتی گفتی ای باد سحر خیز
Шамеми машк дар ҷайби самани без
شمیم مشک در جیب سمن بیز
Тамошогоҳи сарву сӯсани орой
تماشاگاه سرو و سوسن آرای
зи сунбули ҷаъдтар бар рӯй гули соӣ
ز سنبل جعدتر بر روی گل سای
Ба шох аз барги ҷанбонеи ҷлоҷл
به شاخ از برگ جنبانی جلاجل
Шавад рақсони дарахти пой дар гул
شود رقصان درخت پای در گل
Ба маъшӯқони барии пайғоми ошиқ
به معشوقان بری پیغام عاشق
Бад-ӣни ҷунбиши диҳии ороми ошиқ
بدین جنبش دهی آرام عاشق
зи дилдорони навозиши номаи оре
ز دلداران نوازش نامه آری
Кунӣ ғмдидгонро ғмгсорӣ
کنی غمدیدگان را غمگساری
Кас аз ман дар ҷаҳони ғмдидаҳ тар нест
کس از من در جهان غمدیده تر نیست
зи доғи ҳиҷри мотмдидаҳ тар нест
ز داغ هجر ماتمدیده تر نیست
Дилам бемор шуд дилдоре кун
دلم بیمار شد دلداریی کن
Ғамам бисёр шуд ғмхўориӣ кун
غمم بسیار شد غمخواریی کن
Ба олами ҳеҷ манзилгаҳ набошад
به عالم هیچ منزلگه نباشد
Кати онҷои гоҳу бега раҳ набошад
کت آنجا گاه و بیگه ره نباشد
з дар вари худ буд зоҳни даройӣ
ز در ور خود بود زآهن درآیی
Чу дар банданд аз равзани даройӣ
چو در بندند از روزن درآیی
Бибахшо бар чу ман бероҳу рӯе
ببخشا بر چو من بی راه و رویی
Бикун аз ҷониби ман ҷусту ҷӯӣ
بکن از جانب من جست و جویی
Дро дар дори малики шаҳриёрон
درآ در دار ملک شهریاران
Бро бар тахтгоҳи тоҷдорон
برآ بر تختگاه تاجداران
Ба ҳар шаҳрӣ хабар пресс аз маи ман
به هر شهری خبر پرس از مه من
Ба ҳар Тахтии нишони ҷӯ аз шаҳи ман
به هر تختی نشان جو از شه من
Гузори афкан ба ҳар боғу баҳорӣ
گذار افکن به هر باغ و بهاری
Қадам на бар лаб ҳар ҷӯйборӣ
قدم نه بر لب هر جویباری
Буд бар тарафи ҷӯии зини таку пўӣ
بود بر طرف جویی زین تک و پوی
Ба чашм ояд туро он сарви дилҷӯй
به چشم آید تو را آن سرو دلجوی
Ба саҳрои хутан на аз карами гом
به صحرای ختن نه از کرم گام
Ба сўртхонаҳи чини гири ором
به صورتخانه چین گیر آرام
Тамошо кун з рӯй ӯ мисолӣ
تماشا کن ز روی او مثالی
Ба домовар ба буи ӯ Ғаззолӣ
به دام آور به بوی او غزالی
Чу гирад рой рафтани зини диёрат
چو گیرد رای رفتن زین دیارت
Ба ҳар кӯҳу дарии кофтади гузорат
به هر کوه و دری کافتد گذارت
Агар пеш оядат Кебеки хиромон
اگر پیش آیدت کبک خرامان
Ба ёд ӯ бизан дасташ ба домон
به یاد او بزن دستش به دامان
Вагар бинӣ ба роҳии корвонӣ
وگر بینی به راهی کاروانی
Дар ӯ солор гашта длстонӣ
در او سالار گشته دلستانی
Ба чашм ман бибин он длстон ро
به چشم من ببین آن دلستان را
Бад-ӣни кишвари расони он корвон ро
بدین کشور رسان آن کاروان را
Буд кони длстонро чун бубинам
بود کان دلستان را چون ببینم
Гулӣ аз гулбуни умеди чинам
گلی از گلبن امید چینم
зи вақти субҳ то хуршеди тобон
ز وقت صبح تا خورشید تابان
Ба ҷавлонгоҳ рӯз омад шитобон
به جولانگاه روز آمد شتابان
Дилии пари дарду чашм хўнФшон дошт
دلی پر درد و چشم خونفشان داشت
Ба боди субҳдами ин достон дошт
به باد صبحدم این داستان داشت
Чу шуд хуршеди шамъи маҷлиси рӯз
چو شد خورشید شمع مجلس روز
Зулайхои ҳамчу хур шуд маҷлиси афрӯз
زلیخا همچو خور شد مجلس افروز
Парасторон ба пешаш саф кашиданд
پرستاران به پیشش صف کشیدند
Рафиқон бо ҷамолаш орамиданд
رفیقان با جمالش آرمیدند
Ба он софии дилони поки сина
به آن صافی دلان پاک سینه
Биҷой оварад расму роҳи дайна
بجای آورد رسم و راه دینه
Ба ҳар рӯзу шабии ин буд ҳолаш
به هر روز و شبی این بود حالش
Бад-ӣни ойини гузаштии моҳу солаш
بدین آیین گذشتی ماه و سالش
Чу дар хонаи дил ӯ танги гаштӣ
چو در خانه دل او تنگ گشتی
Ба азми гашти тизоҳнги гаштӣ
به عزم گشت تیزآهنگ گشتی
Гуҳӣ бо доғи синаи зи оҳу нола
گهی با داغ سینه ز آه و ناله
Ба дашт афрохтӣ хайма чу лола
به دشت افراختی خیمه چو لاله
Азон глрх ба лола роз гуфтӣ
ازان گلرخ به لاله راز گفتی
зи доғи дили суханҳо боз гуфтӣ
ز داغ دل سخن ها باز گفتی
Гуҳӣ чун сайл ҳар водӣ ба таъҷил
گهی چون سیل هر وادی به تعجیل
Шудӣ бо дидаи гирёни сӯии нил
شدی با دیده گریان سوی نیل
Наҳодӣ дар миён бо ӯ ғами хеш
نهادی در میان با او غم خویش
Задӣ бар нили далқи мотами хеш
زدی بر نیل دلق ماتم خویش
Ба сар май баради азинсони рӯзгорӣ
به سر می برد ازینسان روزگاری
Ба раҳ медошт чашми интизорӣ
به ره می داشت چشم انتظاری
Ки ёраш аз кадомин раҳ барояд
که یارش از کدامین ره برآید
Чу хур толеъ шавад чун ма барояд
چو خور طالع شود چون مه برآید
Биёи ҷомӣ ки ҳиммат баргуморем
بیا جامی که همت برگماریم
зи канъони моҳи канъонро биорем
ز کنعان ماه کنعان را بیاریم
Зулайхо бо дилӣ умедвор аст
زلیخا با دلی امیدوار است
Назар бар шоҳроҳ интизор аст
نظر بر شاهراه انتظار است
з ҳад бигузашт дарди интизораш
ز حد بگذشت درد انتظارش
Даво бахше кунем аз васли ёраш
دوا بخشی کنیم از وصل یارش