Дабири хомаи зи устоди куҳани зод
دبیر خامه ز استاد کهن زاد
Дарин нома чунин дод сухан дод
درین نامه چنین داد سخن داد
Ки чун Юсуф ба хӯбии срброФрохт
که چون یوسف به خوبی سربرافراخت
Дили ёқӯбро машъуфи худ сохт
دل یعقوب را مشعوف خود ساخت
Ба сони мардумаш дар дида бинишаст
به سان مردمش در دیده بنشست
зи фарзандони дигар дида барбаст
ز فرزندان دیگر دیده بربست
Гирифтӣ бо ваии онсони лутфҳо пеш
گرفتی با وی آنسان لطفها پیش
Ки бар ваии рашкашон ҳар дам шудӣ беш
که بر وی رشکشان هر دم شدی بیش
Дарахтӣ буд дар саҳни сароиш
درختی بود در صحن سرایش
Ба сабзӣу хушии баҳҷати физоиш
به سبزی و خوشی بهجت فزایش
Чу суккони сўомъи сабзпушӣ
چو سکان صوامع سبزپوشی
зи ҷунбиши тези ваҷдии пари хурӯшӣ
ز جنبش تیز وجدی پر خروشی
Ситода дар мақоми истиқомат
ستاده در مقام استقامت
Фиканда бар замини зилли каромат
فکنده بر زمین ظل کرامت
Паии тасбеҳ ҳар баргаши забонӣ
پی تسبیح هر برگش زبانی
Бномизди аҷаби тасбеҳи хуоне
بنامیزد عجب تسبیح خوانی
Гузаштаи шохи азин фирӯзаи кохаш
گذشته شاخ ازین فیروزه کاخش
Млоик гашта гунҷишкони шохаш
ملایک گشته گنجشکان شاخش
Ба ҳар фарзанд каш додӣ худованд
به هر فرزند کش دادی خداوند
Азон хуррами дарахти сидра монанд
ازان خرم درخت سدره مانند
Ҳмондми тозаи шохии брдмидӣ
هماندم تازه شاخی بردمیدی
Ки бо қадаши баробар сар кашидӣ
که با قدش برابر سر کشیدی
Чу дар роҳи балоғат по наҳодӣ
چو در راه بلاغت پا نهادی
Ба дасташ зон Асоӣ сабз додӣ
به دستش زان عصای سبز دادی
Ба ҷузи Юсуф ки аз таъӣди бахташ
به جز یوسف که از تأیید بختش
Асо лоиқ наомад зон дарахташ
عصا لایق نیامد زان درختش
Ниҳоли боғи ҷон буд ӯ нишоед
نهال باغ جان بود او نشاید
Ки бо ӯ шохи чӯбӣ ҳамсар ояд
که با او شاخ چوبی همسر آید
Шабии пинҳони зи ихвон бо падар гуфт
شبی پنهان ز اخوان با پدر گفت
Ки эй бозуии саъйат бо зафари ҷуфт
که ای بازوی سعیت با ظفر جفت
Дуо кун то кафили кору киштам
دعا کن تا کفیل کار و کشتم
Брўёнди Асое аз биҳиштам
برویاند عصایی از بهشتم
Ки аз аҳди ҷавонӣ то ба перӣ
که از عهد جوانی تا به پیری
Кунад ҳар ҷо ки уфтами дастгирӣ
کند هر جا که افتم دستگیری
Диҳад дар ҷилваи гоҳи ҷангу бозӣ
دهد در جلوه گاه جنگ و بازی
Маро бар ҳар бародари сарфарозӣ
مرا بر هر برادر سرفرازی
Падар рӯй тазаррӯъ дар худо кард
پدر روی تضرع در خدا کرد
Барои хотири Юсуф дуо кард
برای خاطر یوسف دعا کرد
Расед аз сидраи пайки малики сармад
رسید از سدره پیک ملک سرمد
Асоеи сабз дар даст аз забарҷад
عصایی سبز در دست از زبرجد
На захми тешаи айёми дида
نه زخم تیشه ایام دیده
На ранҷи арра даврон кашида
نه رنج اره دوران کشیده
Қавии қӯти гарони қимати сабки санг
قوی قوت گران قیمت سبک سنگ
Нёлўдаҳ ба нанги равғану ранг
نیالوده به ننگ روغن و رنگ
Паём оварад кин фазл илоҳӣаст
پیام آورد کین فضل الهیست
Сутун боргоҳ подшоҳӣаст
ستون بارگاه پادشاهیست
Чу шуд Юсуф азон тӯҳфаи қавии даст
چو شد یوسف ازان تحفه قوی دست
зи ҳасрати ҳосидонро пушт бишикаст
ز حسرت حاسدان را پشت بشکست
Бар эшон он Асо аз даст ҳастӣ
بر ایشان آن عصا از دست هستی
Гаронтар омад аз сад чўбдстӣ
گرانتر آمد از صد چوبدستی
Ба худ бастанд азон ҳар як хаёлӣ
به خود بستند ازان هر یک خیالی
Нишонданд аз ҳасад дар дили ниҳолӣ
نشاندند از حسد در دل نهالی
Аз аввали табъро зон зиндагии зод
از اول طبع را زان زندگی زاد
Вале охир бар шармандагӣ дод
ولی آخر بر شرمندگی داد