Хуши он каз банди сӯрати бози руста
خوش آن کز بند صورت باز رسته
зи саҳари чшмбндони чашми баста
ز سحر چشمبندان چشم بسته
Дилаши бедору чашмаш дар шукри хоб
دلش بیدار و چشمش در شکر خواب
Надидаи каси чунин бедор дар хоб
ندیده کس چنین بیدار در خواب
Бпўшидаҳи зи нопояндаи дида
بپوشیده ز ناپاینده دیده
Вале пӯшидаи ояндаи дида
ولی پوشیده آینده دیده
Шабии Юсуф ба пеши чашми ёқӯб
شبی یوسف به پیش چشم یعقوب
Ки пеш ӯ чу чашмаш буд маҳбӯб
که پیش او چو چشمش بود محبوب
Ба хоби хуши ниҳодаи сар ба болин
به خواب خوش نهاده سر به بالین
Ба хандаи лаъл нӯшин кард нӯшин
به خنده لعل نوشین کرد نوشین
зи ширини хандаи он лаъли шикарханд
ز شیرین خنده آن لعل شکرخند
Ба дили ёқӯбро шурӣ дар афканд
به دل یعقوب را شوری در افکند
Чу Юсуфи наргис сероб бикшод
چو یوسف نرگس سیراب بگشاد
Чу бахти хеши чашм аз хоб бикшод
چو بخت خویش چشم از خواب بگشاد
Бадв гуфт эй шукри шармандаи ту
بدو گفت ای شکر شرمنده تو
Чаҳ мӯҷиб дошт шукри хандаи ту
چه موجب داشت شکر خنده تو
Бигуфто хоб дидам меҳру ма ро
بگفتا خواب دیدم مهر و مه را
зи рухшандаи кавокиби ёздаҳ ро
ز رخشنده کواکب یازده را
Ки яксар дод таъзимам бидоданд
که یکسر داد تعظیمم بدادند
Ба саҷда пеш рӯем сар ниҳоданд
به سجده پیش رویم سر نهادند
Падари гуфто ки бас кун зини сухани бас
پدر گفتا که بس کن زین سخن بس
магӯӣ ин хобро зинҳор бо кас
مگوی این خواب را زنهار با کس
Мабод ин хобро ихвон бидонанд
مباد این خواب را اخوان بدانند
Ба бедории сад озорат расонанд
به بیداری صد آزارت رسانند
зи ту дар дили ҳазорон ғусса доранд
ز تو در دل هزاران غصه دارند
Дарин қиссаи кят фориғ гузоранд
درین قصه کیت فارغ گذارند
Наёранд аз ҳасади ин хобро тоб
نیارند از حسد این خواب را تاب
Ки баси равшан буд таъбири ин хоб
که بس روشن بود تعبیر این خواب
Падар кард ин васият лек тақдир
پدر کرد این وصیت لیک تقدیر
Ба бодии бугсалади занҷири тадбир
به بادی بگسلد زنجیر تدبیر
Ба як тан гуфт Юсуфи он фасона
به یک تن گفت یوسف آن فسانه
Ниҳоди онро ба ихвон дар миёна
نهاد آن را به اخوان در میانه
Шнидстӣ ки ҳар сар каз ду бигузашт
شنیدستی که هر سر کز دو بگذشت
Ба андаки вақти вирд ҳар забони гашт
به اندک وقت ورد هر زبان گشت
Ҳакимӣ гуфт кони ду ҷузи ду лаб нест
حکیمی گفت کان دو جز دو لب نیست
Казон сари бгзронидн адаб нест
کزان سر بگذرانیدن ادب نیست
Басои сар каз ду лаб уфтад ба берун
بسا سر کز دو لب افتد به بیرون
Даруни сад диловарро кунад хӯн
درون صد دلاور را کند خون
Чаҳ хуш гуфт он накӯи гӯии накукор
چه خوش گفت آن نکو گوی نکوکار
Ки сари хоҳии саломати сари нигаҳдор
که سر خواهی سلامت سر نگهدار
Чу ваҳшии мурғӣ аз банди қафаси ҷуст
چو وحشی مرغی از بند قفس جست
Дигар натавон ба дастони пой ӯ баст
دگر نتوان به دستان پای او بست
Чу ихвони қисса Юсуф шуниданд
چو اخوان قصه یوسف شنیدند
зи ғуссаи перҳан бар худ дариданд
ز غصه پیرهن بر خود دریدند
Ки ё раб чист дар хотири падар ро
که یا رب چیست در خاطر پدر را
Ки нашносад зи нафъи худ зарар ро
که نشناسد ز نفع خود ضرر را
намедонем каз тифлӣ чаҳ ояд
نمی دانیم کز طفلی چه آید
Ки тифлии ҷузи туфайлиро нишоед
که طفلی جز طفیلی را نشاید
Ба ҳар як чанд бар бофади дурӯғӣ
به هر یک چند بر بافد دروغی
Диҳад зон гавҳари худро фурӯғӣ
دهد زان گوهر خود را فروغی
Хӯрд он пери мискин зу фиребӣ
خورد آن پیر مسکین زو فریبی
Шавад аз суҳбат ӯ ношикебӣ
شود از صحبت او ناشکیبی
Кунад қатъи накӯи пайвандии мо
کند قطع نکو پیوندی ما
Баради меҳри падари фарзандии мо
برد مهر پدر فرزندی ما
Падар карда сети азинсони сарбаландаш
پدر کرده ست ازینسان سربلندش
Науфтад ӣнқадари ҳишмати писандаш
نیفتد اینقدر حشمت پسندش
Ҳавас дорад ки мо аз тирагии пок
هوس دارد که ما از تیرگی پاک
Ба саҷдаи пеш ӯ уфтем бар хок
به سجده پیش او افتیم بر خاک
На танҳо мо ки модар бо падари ҳам
نه تنها ما که مادر با پدر هم
Набояд ҷоҳи ҷӯии ӣнқадари ҳам
نباید جاه جویی اینقدر هم
Падарро мо харидорем не ӯ
پدر را ما خریداریم نی او
Падарро мо ҳаводорем не ӯ
پدر را ما هواداریم نی او
Агар рӯзаст дар саҳро шубонем
اگر روز است در صحرا شبانیم
Вагар шаби хонаашро посбонем
وگر شب خانه اش را پاسبانیم
Бар аъдои қӯти бозуяш аз мост
بر اعدا قوت بازویش از ماست
Бар аҳбоби оби рӯйиш аз мост
بر احباب آب رویش از ماست
Биҷузи ҳилтгрӣ аз вай чаҳ дидаи сет
بجز حیلتگری از وی چه دیده ست
Каз аинсон бар сари мо баргузӣдаи сет
کز اینسان بر سر ما برگزیده ست
Биё то кори худро чора созем
بیا تا کار خود را چاره سازیم
Ба ҳар роҳаши тавон овора созем
به هر راهش توان آواره سازیم
Чу бо мо бар сар ғмхўоргӣ нест
چو با ما بر سر غمخوارگی نیست
Давоӣ ӯ ба ҷуз овораге нест
دوای او به جز آوارگی نیست
Бибояд чорасозиро камари баст
بباید چاره سازی را کمر بست
Нарафта ихтиёри чора аз даст
نرفته اختیار چاره از دست
Чу хорӣ бар дамад аз шӯри бахтӣ
چو خاری بر دمد از شور بختی
Бибояд кунад ногашта дарахтӣ
بباید کند ناگشته درختی
Ба қасди чорасозӣ аҳди бастанд
به قصد چاره سازی عهد بستند
Ба азми машварат якҷо нишастанд
به عزم مشورت یکجا نشستند