Сухани пардози ин ширини фасона

سخن پرداز این شیرین فسانه

Чунин оради фасона дар миёна

چنین آرد فسانه در میانه

Ки пеш аз васли Юсуф буд рӯзӣ

که پیش از وصل یوسف بود روزی

Зулайхоро аҷаби дардӣу сӯзӣ

زلیخا را عجب دردی و سوزی

зи дили сабру зи тани ороми рафта

ز دل صبر و ز تن آرام رفته

Шикеб аз ҷон ъам фарҷом рафт

شکیب از جان عم فرجام رفت

На дар хона ба кории банди гаштӣ

نه در خانه به کاری بند گشتی

На бар берун ба кас хурсанд гаштӣ

نه بر بیرون به کس خرسند گشتی

Мижаи пари обу дили пари хӯн ҳаме рафт

مژه پر آب و دل پر خون همی رفت

Дарун меомаду берун ҳаме рафт

درون می آمد و بیرون همی رفت

Бадв гуфт он баланди иқболи доя

بدو گفت آن بلند اقبال دایه

Ки эй маи пояи хуршеди соя

که ای مه پایه خورشید سایه

Мабодат аз ҷафои чархи тобӣ

مبادت از جفای چرخ تابی

зи бедоди замонаи изтиробӣ

ز بیداد زمانه اضطرابی

намедонам ки имрӯзат чаҳ ҳол аст

نمی دانم که امروزت چه حال است

Ки ҷонати ғарқи дарёӣ малол аст

که جانت غرق دریای ملال است

Чу он баррагӣ ки гирданд насимаш

چو آن برگی که گرداند نسیمش

Ки бар як ҷо набинад каси муқӣмаш

که بر یک جا نبیند کس مقیمش

Гуҳӣ бар пушт уфтад гоҳ бар рӯй

گهی بر پشت افتد گاه بر روی

Гуҳи он сӯ бошадаш ҷунбиши гуҳи ин сӯй

گه آن سو باشدش جنبش گه این سوی

Ба як манзилгаҳ оромӣ надорад

به یک منزلگه آرامی ندارد

Ба ҷузи гардандагӣ комӣ надорад

به جز گردندگی کامی ندارد

Бигӯ кин беқарорӣ аз ки дорӣ

بگو کین بی قراری از که داری

зи нави ранҷӣ ки дорӣ аз ки дорӣ

ز نو رنجی که داری از که داری

Бигуфто ман зи худ ҳайронами имрӯз

بگفتا من ز خود حیرانم امروز

Ба кори хеши саргардонами имрӯз

به کار خویش سرگردانم امروز

Ғамӣ дорам надонам кини ғам аз чист

غمی دارم ندانم کین غم از چیست

зи ҷонам сар зада ин мотам аз кист

ز جانم سر زده این ماتم از کیست

Наоне дардии оромами ббрдаҳи сет

نهانی دردی آرامم ببرده ست

Ба ҷаври даври айёми супурдаи сет

به جور دور ایام سپرده ست

Манам хокӣ ба худ сокин наҳодӣ

منم خاکی به خود ساکن نهادی

Ки печидаи сет дар ваии гирдбодӣ

که پیچیده ست در وی گردبادی

Вуҷӯдаш гарчи аз ҷунбиш тиҳӣ нест

وجودش گرچه از جنبش تهی نیست

Вале аз ҳоли бодаш огаҳӣ нест

ولی از حال بادش آگهی نیست

Чу Юсуф ҳамнишин шуд бо Зулайхо

چو یوسف همنشین شد با زلیخا

Шборўзӣ қарин шуд бо Зулайхо

شباروزی قرین شد با زلیخا

Шабии пеши Зулайхо роз ме гуфт

شبی پیش زلیخا راز می گفت

Ғаму андӯҳи пешин боз ме гуфт

غم و اندوه پیشین باز می گفت

Ба тақрйв сухан бикшод ногоҳ

به تقریب سخن بگشاد ناگاه

Забон дар шарҳи роҳу қиссаи чоҳ

زبان در شرح راه و قصه چاه

Зулайхо чун ҳадис чоҳ бишунид

زلیخا چون حدیث چاه بشنید

Ба сони ресмон бар хеши печид

به سان ریسمان بر خویش پیچید

Фитод андари дилаши кон рӯз бӯда сет

فتاد اندر دلش کان روز بوده ست

Ки ҷонаш дар ғам ҷонсӯз бӯда сет

که جانش در غم جانسوز بوده ست

Ҳисоби рӯзу ма чун неки бардошт

حساب روز و مه چون نیک برداشت

Ба пеш ӯ яқин шуд ончии пиндошт

به پیش او یقین شد آنچه پنداشت

Балӣ донад дилӣ когоаҳ бошад

بلی داند دلی کاگاه باشد

Ки аз дилҳо ба дилҳо роҳ бошад

که از دلها به دلها راه باشد

Хусусан аз дили сад чоки ошиқ

خصوصا از دل صد چاک عاشق

Ки бошад дар раҳи маъшӯқи содиқ

که باشد در ره معشوق صادق

з ҳар чокаш буд бигушодаи роҳӣ

ز هر چاکش بود بگشاده راهی

Сӯии маъшӯқ азон роҳаши нигоҳӣ

سوی معشوق ازان راهش نگاهی

Азон раҳи партави аҳволи ҷонон

ازان ره پرتو احوال جانان

Фитад бар чашми ҷони нотавонон

فتد بر چشم جان ناتوانان

Агар хории хулд дар пои дилдор

اگر خاری خلد در پای دلدار

Дил ошиқ шавад аФгор азон хор

دل عاشق شود افگار ازان خار

Вагар бодии вазад бар зулфи маҳбӯб

وگر بادی وزد بر زلف محبوب

Фитад дар ҷони ошиқ зон сад ошӯб

فتد در جان عاشق زان صد آشوب

Вагар гардӣ нишинад бар изораш

وگر گردی نشیند بر عذارش

Шавад хами пушти ошиқи зери бориш

شود خم پشت عاشق زیر بارش

Шнидстм ки рӯзӣ кард Лайлӣ

شنیدستم که روزی کرد لیلی

Ба қасди Фсди сӯии неши майлӣ

به قصد فصد سوی نیش میلی

Чу зад Лайлӣ ба ҳии неш аз паии хӯн

چو زد لیلی به حی نیش از پی خون

Ба водӣ рафт хӯн аз дасти маҷнӯн

به وادی رفت خون از دست مجنون

Биёи ҷомии з буд худ бипарҳез

بیا جامی ز بود خود بپرهیز

зи пиндори вуҷӯд худ бипарҳез

ز پندار وجود خود بپرهیز

?герати фахрӣ ва нанагӣ ҳаст аз туаст

گرت فخری و ننگی هست از توست

Варати бӯе ва рангӣ ҳаст аз туаст

ورت بویی و رنگی هست از توست

Мусаффои шӯи зи меҳру кӣнаи хеш

مصفا شو ز مهر و کینه خویش

Мсиқл кун рухи ойӣнаи хеш

مصیقل کن رخ آیینه خویش

Буд нури ҷамоли шоҳиди ғайб

بود نور جمال شاهد غیب

Битобад чун кулем аллоҳат аз ҷайб

بتابد چون کلیم اللهت از جیب

Шавад чашми дилат равшан бидон нур

شود چشم دلت روشن بدان نور

Намонад сари ҷонон бар ту мастур

نماند سر جانان بر تو مستور