Хуши он бедил ки дўлтёр гардад

خوش آن بیدل که دولتیار گردد

Ба гирди хотир дилдор гардад

به گرد خاطر دلدار گردد

Бурун ояд тамом аз хоҳиши хеш

برون آید تمام از خواهش خویش

Диҳад дар хоҳиш ӯ коҳиши хеш

دهد در خواهش او کاهش خویش

Чу хоҳад ҷони равонӣ бар лаби орад

چو خواهد جان روانی بر لب آرد

Бабўсад хок ӯ ва ҷон сипорад

ببوسد خاک او و جان سپارد

Чу ҷӯяд дил кунад дилро зи ғами хӯн

چو جوید دل کند دل را ز غم خون

Диҳад дар дами зи роҳи дидаи берун

دهد در دم ز راه دیده بیرون

Чу гуяд хез аз сар пой созад

چو گوید خیز از سر پای سازد

Ба хдмтгорӣ ӯ сари фарозад

به خدمتگاری او سر فرازد

Агар ронад нтобад сар чу хома

اگر راند نتابد سر چو خامه

Вагар хонд напечад рӯ чу нома

وگر خواند نپیچد رو چو نامه

Ба ҳукми онкии уммати парварӣ ро

به حکم آنکه امت پروری را

Шубони лоиқ буд пайғамбарӣ ро

شبان لایق بود پیغمبری را

зи Юсуф бо ҳазорон Комронӣ

ز یوسف با هزاران کامرانی

Ҳаме зад сари таманнои шабоне

همی زد سر تمنای شبانی

Зулайхои он таманноро чу дарёфт

زلیخا آن تمنا را چو دریافت

Ба таҳсили таманнояш Аннан тофт

به تحصیل تمنایش عنان تافت

Нахустин хости зи устодони як фан

نخستین خواست ز استادان یک فن

Ки карданд аз барояши як фалохан

که کردند از برایش یک فلاخن

Расан ҳамчун хур аз зари тоФтндш

رسن همچون خور از زر تافتندش

Ҷӯи гесуии мънбри боФтндш

جو گیسوی معنبر بافتندش

Зулайхо низ май пухти орзӯе

زلیخا نیز می پخت آرزویی

Ки гунҷонам дар ӯ худро чу мӯе

که گنجانم در او خود را چو مویی

Чу натавон бе сабаби худро бар ӯ баст

چو نتوان بی سبب خود را بر او بست

Бабўсам гоҳи гоҳаш зон сабаби даст

ببوسم گاه گاهش زان سبب دست

Вагар мегуфт инро чун писандам

وگر می گفت این را چون پسندم

Ки як мӯи бори худ бар вай бабандам

که یک مو بار خود بر وی ببندم

Мурассаъи сохт баҳри зебу зевар

مرصع ساخت بهر زیب و زیور

Чу мижгони худаш аз дару гавҳар

چو مژگان خودش از در و گوهر

Ба ҷунбиш гар фитодӣ лаъли хўшрнг

به جنبش گر فتادی لعل خوشرنگ

з бе миқдории афкандяш чун санг

ز بی مقداری افکندیش چون سنگ

Вази он пас дод фармон то шубонон

وز آن پس داد فرمان تا شبانان

Рама дар кӯҳ ва дар саҳрои чаронон

رمه در کوه و در صحرا چرانان

Ҷудои созанди нодири баррае чанд

جدا سازند نادر بره ای چند

Чу гардуни чри барра бе мисли ва монанд

چو گردون چر بره بی مثل و مانند

Чу оҳӯии хутан сунбул чареда

چو آهوی ختن سنبل چریده

зи гиреҳгони ҳаргизи осебии надида

ز گرگان هرگز آسیبی ندیده

Зираи сони пашмашон чун мӯии зангӣ

زره سان پشمشان چون موی زنگی

зи абрешими фузун дар тозаи рангӣ

ز ابریشم فزون در تازه رنگی

зи фарбеҳи дунбаҳо яксар гарони бор

ز فربه دنبه ها یکسر گران بار

Ба роҳ аз баси гаронии нарми рафтор

به راه از بس گرانی نرم رفتار

Ба ҳар водӣ чу рафтандӣ чаро зан

به هر وادی چو رفتندی چرا زن

Ту гӯйӣ мавҷ мезад сайли равған

تو گویی موج می زد سیل روغن

Ба рӯй мавҷи бод аз сари фарозӣ

به روی موج باد از سر فرازی

Гирифтаи санъати занҷир созӣ

گرفته صنعت زنجیر سازی

Миёни он рамаи Юсуфи шитобон

میان آن رمه یوسف شتابان

Чу дар бурҷи ҳамли хуршеди тобон

چو در برج حمل خورشید تابان

Чу мишкӣни оҳӯӣ танҳо фитода

چو مشکین آهوی تنها فتاده

Ба сӯии гӯсфандони рӯи ниҳода

به سوی گوسفندان رو نهاده

Зулайхои сабру ҳушу ақлу ҷон ро

زلیخا صبر و هوش و عقل و جان را

Сабки дунбола каш карда шубон ро

سبک دنباله کش کرده شبان را

Нигаҳбонони муваккили сохт чанде

نگهبانان موکل ساخت چندی

Ки дорандаш нигоҳ аз ҳар газандӣ

که دارندش نگاه از هر گزندی

бад-инсон буд то май хости кораш

بدینسان بود تا می خواست کارش

Набӯд аз дасти беруни ихтиёраш

نبود از دست بیرون اختیارش

Агар май хост дар саҳрои шубон буд

اگر می خواست در صحرا شبان بود

Вагар май хости шоҳи малики ҷон буд

وگر می خواست شاه ملک جان بود

Вале дар зоти худ буд он призод

ولی در ذات خود بود آن پریزاد

зи шоҳӣу шабоне ҳар ду озод

ز شاهی و شبانی هر دو آزاد