Чамани пирои боғи ин ҳикоят
چمن پیرای باغ این حکایت
Чунин кард аз куҳани перони ривоят
چنین کرد از کهن پیران روایت
Ки чун Юсуфи зи лабҳои шукри хо
که چون یوسف ز لبهای شکر خا
Фишонд ин тозаи шукр бар Зулайхо
فشاند این تازه شکر بر زلیخا
Зулайхо дошт боғӣ ва чаҳ боғӣ
زلیخا داشت باغی و چه باغی
Казон бар дили Ирамро буд доғӣ
کزان بر دل ارم را بود داغی
Ба гардиши зи обу гул сӯрӣ кашида
به گردش ز آب و گل سوری کشیده
Гули сӯрии зи атрофаши дамида
گل سوری ز اطرافش دمیده
Дарахтонаш кашида шох дар шох
درختانش کشیده شاخ در شاخ
Ба танги оғӯшии ҳам неки густох
به تنگ آغوشی هم نیک گستاخ
Чанорашро қадам бар домани сарв
چنارش را قدم بر دامن سرو
Ҳамоили дастҳо дар гардани сарв
حمایل دست ها در گردن سرو
Нишаста гули зи ғунча дар иморӣ
نشسته گل ز غنچه در عماری
Ба фарқаши норван дар чатри дорӣ
به فرقش نارون در چتر داری
Чамани норанҷи бенро саҳни майдон
چمن نارنج بن را صحن میدان
Ба кафи норанҷу шохаши гӯйу чавгон
به کف نارنج و شاخش گوی و چوگان
Дар он мидонгаҳи холии зи офат
در آن میدانگه خالی ز آفت
Рабӯда аз ҳамаи гӯии латофат
ربوده از همه گوی لطافت
Қад раъно кашида нахли хурмо
قد رعنا کشیده نخل خرما
Гирифтаи боғро зу кори боло
گرفته باغ را زو کار بالا
зи ҳалвои хирманӣ ҳар хӯша аз вай
ز حلوا خرمنی هر خوشه از وی
Гирифтаи хастаи ҷонони тӯша аз вай
گرفته خسته جانان توشه از وی
Ба сони доягони пистони анҷӣр
به سان دایگان پستان انجیر
Паии Тифлони боғ аз шираи пари шер
پی طفلان باغ از شیره پر شیر
Бидон ҳар мурғаки анҷӣри хора
بدان هر مرغک انجیر خواره
Даҳони барда чу Тифли шери хора
دهان برده چو طفل شیر خواره
Фурӯғи хур ба саҳнаши ним рӯзон
فروغ خور به صحنش نیم روزان
зи зангории мушаббакҳо фурӯзон
ز زنگاری مشبک ها فروزان
Ба ҳам омехтаи хуршеду соя
به هم آمیخته خورشید و سایه
зи машку зари заминро дода моя
ز مشک و زر زمین را داده مایه
зи ҷунбиши лмъаҳҳои нур дар зилл
ز جنبش لمعه های نور در ظل
Дафи гулро шудаи заррини ҷлоҷл
دف گل را شده زرین جلاجل
Ънодл зон ҷлоҷли нағмаи пардоз
عنادل زان جلاجل نغمه پرداز
Дарин фирӯзаи кохи афкандаи овоз
درین فیروزه کاخ افکنده آواز
зи боду сояи вази бедаши ҳазорон
ز باد و سایه وز بیدش هزاران
Тпидаҳи моҳён бар ҷӯйборон
طپیده ماهیان بر جویباران
Ба рафту рўби боғ аз хубу нохуб
به رفت و روب باغ از خوب و ناخوب
Кашида соя ҳар шохи ҷоруб
کشیده سایه هر شاخ جاروب
зи хати сабзаи хокаши лавҳи таълим
ز خط سبزه خاکش لوح تعلیم
Кашида ҷӯии обаши ҷадвал аз сим
کشیده جوی آبش جدول از سیم
Азон лавҳи мҷдўли хурдаи донон
ازان لوح مجدول خرده دانان
Румузи сунъи ҳӣ пок хонон
رموز صنع حی پاک خوانان
Гули сурхаш чу хубони нози пурвирд
گل سرخش چو خوبان ناز پرورد
Ба ранги ошиқон рӯй гули зард
به رنگ عاشقان روی گل زرد
Сабои ҷаъди бунафша тоб дода
صبا جعد بنفشه تاب داده
Гиреҳ аз турраи сунбули кушода
گره از طره سنبل گشاده
Саман бо лолау райҳони ҳам оғӯш
سمن با لاله و ریحان هم آغوش
Замин аз сабзатар парниёни пӯш
زمین از سبزه تر پرنیان پوش
Ба ҳам баста дар он нзҳтгаҳи ҳур
به هم بسته در آن نزهتگه حور
Ду ҳавз аз мармари софии булӯр
دو حوض از مرمر صافی بلور
Майонишон чун ду дидаи фарқи андак
میانشان چون دو دیده فرق اندک
Ба айна ҳар яке чун он дигар як
به عینه هر یکی چون آن دگر یک
На аз теша дар он захми тарошӣ
نه از تیشه در آن زخم تراشی
На аз хами тароши онро харошӣ
نه از خم تراش آن را خراشی
На онро банди пайдо ва на пайванд
نه آن را بند پیدا و نه پیوند
Шудаи банди андари он фикри хирадманд
شده بند اندر آن فکر خردمند
Тасаввур карда бо худ ҳар ки дида
تصور کرده با خود هر که دیده
Ки бебандасту пайванди офарӣда
که بی بند است و پیوند آفریده
Зулайхои баҳри таскини дили танг
زلیخا بهر تسکین دل تنگ
Чу кардӣ ҷониби он равзаи оҳанг
چو کردی جانب آن روضه آهنگ
Яке будӣ лаболаб карда аз шер
یکی بودی لبالب کرده از شیر
Яке аз шаҳди гаштии чошнии гир
یکی از شهد گشتی چاشنی گیر
Парасторони он моҳи фалаки маҳд
پرستاران آن ماه فلک مهد
Азон як шер нӯшедӣ вази ин шаҳд
ازان یک شیر نوشیدی وز این شهد
Миёни он ду ҳавз афрохт Тахтӣ
میان آن دو حوض افراخت تختی
Барои ҳамчуи Юсуфи некбахтӣ
برای همچو یوسف نیکبختی
Ба тарки суҳбаташи гуфтан ризо дод
به ترک صحبتش گفتن رضا داد
Ба хизмати сӯии он боғаш фиристод
به خدمت سوی آن باغش فرستاد
Ба гули мурғ чаман зад достонӣ
به گل مرغ چمن زد داستانی
Ки хуши боғӣу некӯи боғбонӣ
که خوش باغی و نیکو باغبانی
Чу бошад боғу бустони ҷинати айвон
چو باشد باغ و بستان جنت ایوان
Нишоед боғбони ҷузи ҳуру ризвон
نشاید باغبان جز حور و رضوان
Сад аз зебои канизони смнбр
صد از زیبا کنیزان سمنبر
Ҳамаи дӯшизау покизаи гавҳар
همه دوشیزه و پاکیزه گوهر
Чу сарви нози қоими сохт онҷо
چو سرو ناز قایم ساخت آنجا
Паии хизмати мулозими сохт онҷо
پی خدمت ملازم ساخت آنجا
Бадв гуфт эй сари ман поймолат
بدو گفت ای سر من پایمالت
Таматтуъи зин батон кардам ҳалолат
تمتع زین بتان کردم حلالت
Агар ман пеши ту бар ту ҳаромам
اگر من پیش تو بر تو حرامم
Вази ин маънӣ ба ғояти талхкомам
وز این معنی به غایت تلخکامم
Ба сӯй ҳар ки хоҳӣ гом бурдор
به سوی هر که خواهی گام بردار
зи васл ҳар ки хоҳӣ ком бурдор
ز وصل هر که خواهی کام بردار
Бар он комӣ ки айёми ҷавонӣ
بر آن کامی که ایام جوانی
Буд вақти нишоту Комронӣ
بود وقت نشاط و کامرانی
Канизонро васият кард бисёр
کنیزان را وصیت کرد بسیار
Ки эй нӯшин лабони зинҳори зинҳор
که ای نوشین لبان زنهار زنهار
Ба ҷон дар хизмат Юсуф бакӯшед
به جان در خدمت یوسف بکوشید
Агар заҳр ояд аз дасташ банушед
اگر زهر آید از دستش بنوشید
Ба ҳар ҷои ҷон талаб дорад бибозед
به هر جا جان طلب دارد ببازید
Ба ҷонбозӣ барои ӯ битозед
به جانبازی برای او بتازید
Ба ҳар ҳукмӣ ки ронад шод бошед
به هر حکمی که راند شاد باشید
Ба зери ҳукм ӯ мнқод бошед
به زیر حکم او منقاد باشید
Вале аз ҳар ки гардад баҳра бурдор
ولی از هر که گردد بهره بردار
Маро бояд кунад аввали хабардор
مرا باید کند اول خبردار
Ҳаме зад гўиё чун ношикебӣ
همی زد گوییا چون ناشکیبی
Ба лавҳи орзӯи нақши фиребӣ
به لوح آرزو نقش فریبی
Ки ҳрк уфтад писанди вай азон хайл
که هرک افتد پسند وی ازان خیل
Ба вақти хоби сӯй ӯ кунад майл
به وقت خواب سوی او کند میل
Нишонди хешро пинҳон ба ҷояш
نشاند خویش را پنهان به جایش
Хӯрд бар аз ниҳоли дилрабояш
خورد بر از نهال دلربایش
Ба зери нахл раънояш нишинад
به زیر نخل رعنایش نشیند
Рутаб чӣанд вале дуздида чӣанд
رطب چیند ولی دزدیده چیند
Чу Юсуфро фароз тахт бинишонад
چو یوسف را فراز تخت بنشاند
Нисори ҷону дил дар поиш ифшоанд
نثار جان و دل در پایش افشاند
Канизонро ба пеш ӯ ба по кард
کنیزان را به پیش او به پا کرد
Ба хизмати сарви болоашони ду то кард
به خدمت سرو بالاشان دو تا کرد
Дилу ҷони пеши ёри хеши бгзошт
دل و جان پیش یار خویش بگذاشت
Ба тани роҳи диёри хеши бардошт
به تن راه دیار خویش برداشت
Хуши он ошиқ ки бар фармони маъшӯқ
خوش آن عاشق که بر فرمان معشوق
Буд хуш бар дилаши ҳиҷрони маъшӯқ
بود خوش بر دلش هجران معشوق
Чу хоҳад хотири маъшӯқи даврӣ
چو خواهد خاطر معشوق دوری
Кунад бар меҳнати ҳиҷрони сабурӣ
کند بر محنت هجران صبوری
Чу набӯд васли дилбари рои дилбар
چو نبود وصل دلبر رای دلبر
Буд сад бори ҳиҷр аз васли хуштар
بود صد بار هجر از وصل خوشتر