Чу шуд хонаи тамом аз саъии устод
چو شد خانه تمام از سعی استاد
Ба тазйинаши Зулайхо даст бикшод
به تزیینش زلیخا دست بگشاد
Замин орост аз фарши ҳарираш
زمین آراست از فرش حریرش
Ҷамоли афзуд аз заррини сарираш
جمال افزود از زرین سریرش
Қнодили гуҳар пайвандаш овехт
قنادیل گهر پیوندش آویخت
Раёҳини баҳри атраш дар ҳам омехт
ریاحین بهر عطرش در هم آمیخت
Ҳамаи боистниҳои сохт онҷо
همه بایستنیها ساخت آنجا
Бисоти хуррамии андохти онҷо
بساط خرمی انداخت آنجا
Дар он ъшртгаҳ аз ҳар чиз ва ҳар кас
در آن عشرتگه از هر چیز و هر کس
намебоисташ алои Юсуфу бас
نمی بایستش الا یوسف و بس
Балӣ бе рӯй ҷононгар биҳишт аст
بلی بی روی جانان گر بهشت است
Ба чашми ошиқи муштоқ зишт аст
به چشم عاشق مشتاق زشت است
Бар он шуд то ки Юсуфро бихонад
بر آن شد تا که یوسف را بخواند
Ба садри иззату ҷоҳаши нишонд
به صدر عزت و جاهش نشاند
Ба хилват бо ҷамолаш ишқ бозад
به خلوت با جمالش عشق بازد
Ба майдони висолаш Рахш тозад
به میدان وصالش رخش تازد
зи лаъли ҷонФзоиш ком гирад
ز لعل جانفزایش کام گیرد
Ба зулфи саркашаш ором гирад
به زلف سرکشش آرام گیرد
Вале аввали ҷамол худ биёрост
ولی اول جمال خود بیاراست
Вази он майли дили Юсуф ба худ хост
وز آن میل دل یوسف به خود خواست
Ба зеварҳо набӯдаш эҳтиёҷӣ
به زیورها نبودش احتیاجی
Вале афзуд азон худро ривоҷӣ
ولی افزود ازان خود را رواجی
Ба хӯбии гул ба бустонҳо смр шуд
به خوبی گل به بستانها سمر شد
Вале аз ақди шабнам хубтар шуд
ولی از عقد شبنم خوبتر شد
зи ғозаи ранги гулро тозагӣ дод
ز غازه رنگ گل را تازگی داد
Латофатро накӯ овозагӣ дод
لطافت را نکو آوازگی داد
зи васмаи абрувонро кор пардохт
ز وسمه ابروان را کار پرداخت
Ҳилоли идро қавси қзҳи сохт
هلال عید را قوس قزح ساخت
Нғўлаҳи басти мӯии анбарин ро
نغوله بست موی عنبرین را
Гиреҳ дар икдгр зад машки чин ро
گره در یکدگر زد مشک چین را
з пушт овехт мишкӣни гесувон ро
ز پشت آویخت مشکین گیسوان را
з анбар дод пуштии арғавон ро
ز عنبر داد پشتی ارغوان را
Мкҳли сохт чашм аз серумаи ноз
مکحل ساخت چشم از سرمه ناز
Сиҳкорӣ ба мардум кард оғоз
سیهکاری به مردم کرد آغاز
Ниҳод аз анбартар ҷо ба ҷои хол
نهاد از عنبر تر جا به جا خال
Ба ҷонон кард арзи сӯрати ҳол
به جانان کرد عرض صورت حال
Ки рӯяти оташӣ дар ман фиканда сет
که رویت آتشی در من فکنده ست
Бар он оташи дилу ҷонам сапанд аст
بر آن آتش دل و جانم سپند است
Ба ма хаттӣ кашид аз нил чун майл
به مه خطی کشید از نیل چون میل
Ки шуд Мисри ҷамоли обод азон нил
که شد مصر جمال آباد ازان نیل
Набӯд он хати нилӣ бар рухи моҳ
نبود آن خط نیلی بر رخ ماه
Ки майлӣ буд баҳри чашми бадхоҳ
که میلی بود بهر چشم بدخواه
Магар машшота дид он наргиси маст
مگر مشاطه دید آن نرگس مست
Фитод онҷоаши майли серума аз даст
فتاد آنجاش میل سرمه از دست
Ба дастон дод симини панҷаро ранг
به دستان داد سیمین پنجه را رنگ
Казон дастони дилии оради фарои чанг
کزان دستان دلی آرد فرا چنگ
Ба каф нақшӣ зад ӯро хурдаи корӣ
به کف نقشی زد او را خرده کاری
Казон нақшаш ба даст ояд нигорӣ
کزان نقشش به دست آید نگاری
Ба фундуқи гӯнаи унноб тар дод
به فندق گونه عناب تر داد
Ба ҷонони зошки уннобӣ хабар дод
به جانان زاشک عنابی خبر داد
Ба санъати даҳ ҳилоли маи қафо ро
به صنعت ده هلال مه قفا را
зи ҷлбоб шафақ кард ошкоро
ز جلباب شفق کرد آشکارا
Ки то аз торами давлати ҳилолӣ
که تا از طارم دولت هلالی
Нишонаш бахшад аз иди висолӣ
نشانش بخشد از عید وصالی
Намӯд аз тарафи оризи гӯшвора
نمود از طرف عارض گوشواره
Қирони афканди маро бо ситора
قران افکند مه را با ستاره
Ки то он давлати дунёу дайнаш
که تا آن دولت دنیا و دینش
Ба ҳукми он қирон гардад қаринаш
به حکم آن قران گردد قرینش
Чу ғунча бо ҷамоли тоза ва тар
چو غنچه با جمال تازه و تر
Либоси ту ба ту пӯшида дар бар
لباس تو به تو پوشیده در بر
Мураттаби сохт бар тани перҳан ро
مرتب ساخت بر تن پیرهن را
зи гул пар кард домони саман ро
ز گل پر کرد دامان سمن را
Шиори шохи гул аз ёсамин кард
شعار شاخ گل از یاسمین کرد
Саман дар ҷайбу гул дар остин кард
سمن در جیب و گل در آستین کرد
Надидӣ дида гар кардӣ таъаммул
ندیدی دیده گر کردی تأمل
Ба ҷузи оби тнк бар лолау гул
به جز آب تنک بر لاله و گل
Аҷаби обӣ дар ӯ аз нуқраи хом
عجب آبی در او از نقره خام
Ду моҳӣ аз ду соид карда ором
دو ماهی از دو ساعد کرده آرام
зи дстинаҳи ду соиди дидаи равнақ
ز دستینه دو ساعد دیده رونق
з зар карда ду моҳиро мтўқ
ز زر کرده دو ماهی را مطوق
Рахш медод бо соиди гувоҳӣ
رخش می داد با ساعد گواهی
Ки ҳасанаш гирад аз ма то ба моҳӣ
که حسنش گیرد از مه تا به ماهی
Чу бар нозук таниш шуд перҳани рост
چو بر نازک تنش شد پیرهن راست
Ба зркши дибаҳ чинаш биёрост
به زرکش دیبه چینش بیاراست
Бути чин бо ҳазорон нозанинӣ
بت چین با هزاران نازنینی
Ба ҷавлон омад аз дебои чинӣ
به جولان آمد از دیبای چینی
Ниҳод аз лаъли серобу зари хушк
نهاد از لعل سیراب و زر خشک
Фурӯзони тоҷро бар хирмани машк
فروزان تاج را بر خرمن مشک
Шуд аз гавҳари мурассаъи ҷайбу домон
شد از گوهر مرصع جیب و دامان
Ба саҳни хонаи товуси хиромон
به صحن خانه طاووس خرامان
Хиромон мешуду ойӣна дар даст
خرامان می شد و آیینه در دست
Хаёли ҳасани худ бо худ ҳамеи баст
خیال حسن خود با خود همی بست
Чу акс рӯй худ дид аз муқобил
چو عکس روی خود دید از مقابل
Айёри нақди худро ёфт комил
عیار نقد خود را یافت کامل
зи нақди худ даруни ганҷ тараб кард
ز نقد خود درون گنج طرب کرد
Ба қасди он харидорӣ талаб кард
به قصد آن خریداری طلب کرد
Ба ҷусту ҷӯии Юсуф кас фиристод
به جست و جوی یوسف کس فرستاد
Парасторони зи пеш ва пас фиристод
پرستاران ز پیش و پس فرستاد
Даромад ногаҳон аз дар чу моҳӣ
درآمد ناگهان از در چو ماهی
Уториди ҳишматии хуршеди ҷоҳӣ
عطارد حشمتی خورشید جاهی
Вуҷӯдӣ аз хавоси обу гули давр
وجودی از خواص آب و گل دور
Ҷабину талъатии нури алии нур
جبین و طلعتی نور علی نور
Азуи як лмъаҳу равшани ҷаҳонӣ
ازو یک لمعه و روشن جهانی
Ва зу як ҳарф ва ҳар сӯи достонӣ
و زو یک حرف و هر سو داستانی
Зулайхоро чу дида бар вай афтод
زلیخا را چو دیده بر وی افتاد
зи шавқаши шуълаи гӯйӣ дар не афтод
ز شوقش شعله گویی در نی افتاد
Гирифташ дасти к-эии покизаи сират
گرفتش دست کای پاکیزه سیرت
Чароғи дидаи аҳли басират
چراغ دیده اهل بصیرت
Бномизд чаҳ некӯи бандае ту
بنامیزد چه نیکو بنده ای تو
Ба ҳар эҳсонӣу лутфи арзандае ту
به هر احسانی و لطف ارزنده ای تو
Ба некӯи бандагиҳои ту нозам
به نیکو بندگی های تو نازم
Ба тавқи миннатати гардани фарозам
به طوق منتت گردن فرازم
Биё то ҳақ шиност бошам амрў
بیا تا حق شناست باشم امرو
Замонӣ дар сипосат бошам имрӯз
زمانی در سپاست باشم امروز
Кунам қонӯни эҳсон кунун соз
کنم قانون احسان کنون ساز
Ки то бошад ҷаҳон гӯйанд азон боз
که تا باشد جهان گویند ازان باز
Ба найрангу фусун каз ҳади буруни барад
به نیرنگ و فسون کز حد برون برد
Ба аввали хона зон ҳафташ даруни барад
به اول خانه زان هفتش درون برد
зи заррин дар чу дод Андами гузораш
ز زرین در چو داد آندم گذارش
Ба қуфли оҳанӣни крдостўорш
به قفل آهنین کرداستوارش
Чу шуд дар баста аз лаб меҳр бикшод
چو شد در بسته از لب مهر بگشاد
зи дили рози даруни худ бурун дод
ز دل راز درون خود برون داد
Нахустин гуфт к-эии мақсӯди ҷонам
نخستین گفت کای مقصود جانم
Ки ҷонро ҷузи ту мақсӯдӣ надонам
که جان را جز تو مقصودی ندانم
Хаёли худ ба хоб ман намӯдӣ
خیال خود به خواب من نمودی
Ба тифлии хоб аз чашмами рабӯдӣ
به طفلی خواب از چشمم ربودی
зи савдои худам девона кардӣ
ز سودای خودم دیوانه کردی
Ба ғамҳои худам ҳамхона кардӣ
به غم های خودم همخانه کردی
Нтр накушода дар назораи ту
نطر نگشاده در نظاره تو
Бад-ӣн кишвар шудам овораи ту
بدین کشور شدم آواره تو
Надидаи чораи овораге ҳо
ندیده چاره آوارگی ها
Кашидам дар ғамати бечорагӣ ҳо
کشیدم در غمت بیچارگی ها
Кунун каз дидан рӯй ту шодам
کنون کز دیدن روی تو شادم
з бе рӯеи ту баси номродм
ز بی رویی تو بس نامرادم
з бе рӯеи гузари рӯе ба ман кун
ز بی رویی گذر رویی به من کن
з рӯй меҳр бо ман як сухан кун
ز روی مهر با من یک سخن کن
Ҷавобаш дод Юсуфи сарфиканда
جوابش داد یوسف سرفکنده
Ки эй ҳамчуи миннати сад шоҳи банда
که ای همچو منت صد شاه بنده
Маро аз банди ғами озоди гардон
مرا از بند غم آزاد گردان
Ба озодии диламро шоди гардон
به آزادی دلم را شاد گردان
Маро хуш нест коинҷо бо ту бошам
مرا خوش نیست کاینجا با تو باشم
Пас ин парда танҳо бо ту бошам
پس این پرده تنها با تو باشم
Ту кони оташии ман пунбаи хушк
تو کان آتشی من پنبه خشک
Ту боди сарсарии ман нФҳаҳи машк
تو باد صرصری من نفحه مشک
Куҷои ин пунба бо оташ барояд
کجا این پنبه با آتش برآید
Чаҳ сони ин нФҳаҳ бо сарсар гароед
چه سان این نفحه با صرصر گراید
Зулайхои он нафаси ҷуз бод нашимурд
زلیخا آن نفس جز باد نشمرد
Сухани гӯйон ба дигари хонааш барад
سخن گویان به دیگر خانه اش برد
Бар ӯ қуфл дигар муҳками фурӯи баст
بر او قفل دگر محکم فرو بست
Дили Юсуф азон андӯҳ бишикаст
دل یوسف ازان اندوه بشکست
Дигар бораи Зулайхои нолаи бардошт
دگر باره زلیخا ناله برداشت
Ниқоб аз рози чандини солаи бардошт
نقاب از راز چندین ساله برداشت
Бигуфт эй хуштар аз ҷони нохушӣ чанд
بگفت ای خوشتر از جان ناخوشی چند
Ба поят май кашами срсри кашӣ чанд
به پایت می کشم سرسر کشی چند
Тиҳӣ кардам хзоин дар бҳоят
تهی کردم خزاین در بهایت
Матоъи ақл ва дайн кардам фидоят
متاع عقل و دین کردم فدایت
Ба он ният ки дармонам ту бошӣ
به آن نیت که درمانم تو باشی
Раҳин тавқи фармонам ту бошӣ
رهین طوق فرمانم تو باشی
На он каз тоъати ман рӯй тобӣ
نه آن کز طاعت من روی تابی
Ба ҳар раҳ бар хилофи ман шитобӣ
به هر ره بر خلاف من شتابی
Бигуфто дар гунаҳ Фрмонбрӣ нест
بگفتا در گنه فرمانبری نیست
Ба исёни зистан тоътўрӣ нест
به عصیان زیستن طاعتوری نیست
Ҳар он корӣ ки напасандад худованд
هر آن کاری که نپسندد خداوند
Буд дар коргоҳи бандагии банд
بود در کارگاه بندگی بند
Бидон корами шиносои мабодо
بدان کارم شناسایی مبادا
Бар он дасти тавонои мабодо
بر آن دست توانایی مبادا
Дар он хонаи сухан кӯтоҳ карданд
در آن خانه سخن کوتاه کردند
Ба дигари хона манзилгоҳ карданд
به دیگر خانه منزلگاه کردند
Зулайхо бар дараш қуфлӣ дигар зад
زلیخا بر درش قفلی دگر زد
Дигар сони қиссааш аз сина сар зад
دگر سان قصه اش از سینه سر زد
Бад-ӣни дастури зи афсуну фасона
بدین دستور ز افسون و فسانه
Ҳамеи барадаши даруни хона ба хона
همی بردش درون خانه به خانه
Ба ҳар ҷои қиссае дигар ҳаме хонд
به هر جا قصه ای دیگر همی خواند
Ба ҳар ҷои нуктае дигар ҳаме ронад
به هر جا نکته ای دیگر همی راند
Ба шаш хона нашуд комаши муяссар
به شش خانه نشد کامش میسر
Наомад муҳрааш беруни зи шшдр
نیامد مهره اش بیرون ز ششدر
Ба ҳафтум хона кард ӯро қадами чуст
به هفتم خانه کرد او را قدم چست
Кушоди кори хеш аз ҳафтумин ҷуст
گشاد کار خویش از هفتمین جست
Балӣ набӯд дарин раҳи ноумедӣ
بلی نبود درین ره ناامیدی
Сиёҳиро буд рӯ дар сипедӣ
سیاهی را بود رو در سپیدی
зи сад даргар умедат бар наёяд
ز صد در گر امیدت بر نیاید
Ба навмидии ҷигар хӯрдан нишоед
به نومیدی جگر خوردن نشاید
Дарии дигар бибояд зад ки ногоҳ
دری دیگر بباید زد که ناگاه
Азон дар сӯии мақсӯдоварӣ роҳ
ازان در سوی مقصود آوری راه