Чунин зад хомаи нақши ин фасона
چنین زد خامه نقش این فسانه
Ки чун Юсуф бурун омад зи хона
که چون یوسف برون آمد ز خانه
Буруни хона пеш омад азизаш
برون خانه پیش آمد عزیزش
Гуруҳе аз хавоси хона низаш
گروهی از خواص خانه نیزش
Чу дар ҳолаши азиз ошуфтагӣ дид
چو در حالش عزیز آشفتگی دید
Дар он ошуфтагӣ ҳолаш бипурсед
در آن آشفتگی حالش بپرسید
Ҷавобӣ додаш аз ҳасани адаби боз
جوابی دادش از حسن ادب باز
Тиҳӣ аз тӯҳмати ифшои он роз
تهی از تهمت افشای آن راز
Азизаш даст бигирифт аз сари меҳр
عزیزش دست بگرفت از سر مهر
Даруни барадаш ба сӯии он причҳр
درون بردش به سوی آن پریچهر
Чу бо ҳам дидашон бо хештан гуфт
چو با هم دیدشان با خویشتن گفت
Ки Юсуф бо азизи аҳвол ман гуфт
که یوسف با عزیز احوال من گفت
Ба ҳукми он гумони овози бардошт
به حکم آن گمان آواز برداشت
Ниқоб аз чеҳраи он рози бардошт
نقاب از چهره آن راز برداشت
Ки эй мизони адли онро сазо чист
که ای میزان عدل آن را سزا چیست
Ки бо аҳлат на бар кеш вафо зист
که با اهلت نه بر کیش وفا زیست
Ба кори хеш беандешагӣ кард
به کار خویش بی اندیشگی کرد
Дарин пардаи хиёнат пешагӣ кард
درین پرده خیانت پیشگی کرد
Азизаш дод рухсати к-эии прирўӣ
عزیزش داد رخصت کای پریروی
Ки кард ин каҷ наҳодӣ рост бар гӯй
که کرد این کج نهادی راست بر گوی
Бигуфт ин бандаи ибрӣ каз оғоз
بگفت این بنده عبری کز آغاز
Ба фарзандӣ шуд аз лутфати сарафроз
به فرزندی شد از لطفت سرافراز
Дарин хилват ба роҳат хуфта будам
درین خلوت به راحت خفته بودم
Дарун аз гирди меҳнат рафта будам
درون از گرد محنت رفته بودم
Чун дуздон бар сар болинам омад
چون دزدان بر سر بالینم آمد
Ба қасди хирман насринам омад
به قصد خرمن نسرینم آمد
Хаёлаши онкии ман аз вай на огоҳ
خیالش آنکه من از وی نه آگاه
Ба хуррам гулистонам оварад роҳ
به خرم گلستانم آورد راه
Ба изн боғбон ногашта муҳтоҷ
به اذن باغبان ناگشته محتاج
Баради сунбул ба ғорати гул ба тороҷ
برد سنبل به غارت گل به تاراج
Чу даст оварад пеши он нохирадманд
چو دست آورد پیش آن ناخردمند
Ки бигушоед зи ганҷи васли ман банд
که بگشاید ز گنج وصل من بند
Ман аз хоби гарони бедори гаштам
من از خواب گران بیدار گشتم
зи ҷоми бихўдии ҳушёри гаштам
ز جام بیخودی هشیار گشتم
Ҳаросони гашт аз бедории ман
هراسان گشت از بیداری من
Гурезон шуд зи хдмтгории ман
گریزان شد ز خدمتگاری من
Рух аз шармандагии сӯй дар оварад
رخ از شرمندگی سوی در آورد
Ба рӯй некбахтӣ дар баровард
به روی نیکبختی در برآورد
Шитобон аз қафои ваии давидам
شتابان از قفای وی دویدم
Бурун наниҳода по дар ваии расидам
برون ننهاده پا در وی رسیدم
Гирифтам доманашро чусту чолок
گرفتم دامنش را چست و چالاک
Чу гул афтод дар пероҳанаши чок
چو گل افتاد در پیراهنش چاک
Кушодаи чоки пероҳани даҳоне
گشاده چاک پیراهن دهانی
Кунад қавли марои равшан беоне
کند قول مرا روشن بیانی
Кунун он ба ки ҳамчун нописандон
کنون آن به که همچون ناپسندان
Кунӣ икчнди маҳбӯсаш ба зиндон
کنی یکچند محبوسش به زندان
Ва ё худ бар тану андоми покаш
و یا خود بر تن و اندام پاکش
Наҳй дардӣ ки созад дарднокаш
نهی دردی که سازد دردناکش
Писандӣ бар ваии ин ранҷи гарон ро
پسندی بر وی این رنج گران را
Ки гардад ибратии мари дигарон ро
که گردد عبرتی مر دیگران را
Азиз аз вай чу бишунид ин сухан ро
عزیز از وی چو بشنید این سخن را
На бар ҷо дид дигари хештан ро
نه بر جا دید دیگر خویشتن را
Дилаши гашт аз тариқи истиқомат
دلش گشت از طریق استقامت
Забонро сохт шамшери маломат
زبان را ساخت شمشیر ملامت
Ба Юсуф гуфт чун гаштами гҳрснҷ
به یوسف گفت چون گشتم گهرسنج
Паии байъи ту холӣ шуд ду сад ганҷ
پی بیع تو خالی شد دو صد گنج
Ба фарзандӣ гирифтам баъд аз онат
به فرزندی گرفتم بعد از آنت
зи ҳишмати сохтам олии маконат
ز حشمت ساختم عالی مکانت
Зулайхоро ҳаводор ту кардам
زلیخا را هوادار تو کردم
Канизонро парастор ту кардам
کنیزان را پرستار تو کردم
Ғуломони ҳалқа дар гӯши ту гаштанд
غلامان حلقه در گوش تو گشتند
СФокишу вФокўши ту гаштанд
صفاکیش و وفاکوش تو گشتند
Ба мол хеш додам ихтиёрат
به مال خویش دادم اختیارت
Накардам ранҷаи дил дар ҳеҷ карт
نکردم رنجه دل در هیچ کارت
На дастури хирад буд ин ки кардӣ
نه دستور خرد بود این که کردی
ЪФоки аллоҳ чаҳ бад буд ин ки кардӣ
عفاک الله چه بد بود این که کردی
Наме шояд дарин дайри пари офот
نمی شاید درین دیر پر آفات
Ҷузи эҳсони аҳли эҳсонро мукофот
جز احسان اهل احسان را مکافات
Ту эҳсон дидӣ ва куфрон намӯдӣ
تو احسان دیدی و کفران نمودی
Ба кофари неъматӣ туғён намӯдӣ
به کافر نعمتی طغیان نمودی
зи кӯии ҳақгузорӣ рахти бастӣ
ز کوی حق گذاری رخت بستی
Намак хӯрдӣ намакдонро шикастӣ
نمک خوردی نمکدان را شکستی
Чу Юсуф аз азизи ин тоб ва туф дид
چو یوسف از عزیز این تاب و تف دید
Чу мӯӣ аз гармӣ оташ бипечед
چو موی از گرمی آتش بپیچید
Бадв гуфт эй азизи ин доварӣ чанд
بدو گفت ای عزیز این داوری چند
Гуноҳии не бад-ӣн хорем мапаснд
گناهی نی بدین خواریم مپسند
Зулайхо ҳар чаҳ мегуяд дурӯғ аст
زلیخا هر چه می گوید دروغ است
Дурӯғ ӯ чароғӣ бефурӯғ аст
دروغ او چراغی بی فروغ است
Зан аз паҳлавӣ чап шуд офарӣда
زن از پهلوی چپ شد آفریده
Кас аз чапи ростии ҳаргизи надида
کس از چپ راستی هرگز ندیده
Бидонад ҳар ки бишносад чап аз рост
بداند هر که بشناسد چپ از راست
Ки аз чапи ростии мушкили тавон хост
که از چپ راستی مشکل توان خواست
Маро то дида дорад дар пем сар
مرا تا دیده دارد در پیم سر
Ки гардад коми вай аз ман муяссар
که گردد کام وی از من میسر
Гуҳӣ аз пас даройади гуҳи зи пешам
گهی از پس درآید گه ز پیشم
Баҳри макр ва фусун хонд ба хешам
بهر مکر و فسون خواند به خویشم
Вале ҳаргиз бар ӯ накушодаам чашм
ولی هرگز بر او نگشاده ام چشم
Ба хон васл ӯ наниҳодаам чашм
به خوان وصل او ننهاده ام چشم
Ки бошам ман ки бо халқи Каримат
که باشم من که با خلق کریمت
Нуҳуми пои хиёнат дар ҳаримат
نهم پای خیانت در حریمت
Бади он банда ки чун мавло набинад
بد آن بنده که چون مولا نبیند
Равад дар маснад мавло нишинад
رود در مسند مولا نشیند
зи ғурбати доштам бар синаи доғӣ
ز غربت داشتم بر سینه داغی
Гирифта аз ҳамаи кунҷи фироқӣ
گرفته از همه کنج فراغی
Зулайхо қосидӣ сӯем фиристод
زلیخا قاصدی سویم فرستاد
Ба рӯем сад дар андеша бикшод
به رویم صد در اندیشه بگشاد
Ба афсунҳои ширин аз раҳами барад
به افسون های شیرین از رهم برد
Ба ҳамроҳии дарин хлўтгҳми барад
به همراهی درین خلوتگهم برد
Қазои ҳоҷати худ хост аз ман
قضای حاجت خود خواست از من
Сукӯн офият бархест аз ман
سکون عافیت برخاست از من
Гурезони рӯ ба сӯй дар давидам
گریزان رو به سوی در دویدم
Ба сад дармондагии онҷои расидам
به صد درماندگی آنجا رسیدم
Гирифт инак қафои доманам ро
گرفت اینک قفای دامنم را
Дарид аз сӯии пас пероҳанам ро
درید از سوی پس پیراهنم را
Маро бо ваии ҷузи ин кории набӯдаи сет
مرا با وی جز این کاری نبوده ست
Буруни зини кори бозории набӯдаи сет
برون زین کار بازاری نبوده ست
?герат набӯд қабули ин бе гуноҳӣ
گرت نبود قبول این بی گناهی
Бикун бисмии аллоҳ инак ҳар чаҳ хоҳӣ
بکن بسم الله اینک هر چه خواهی
Зулайхо чун шунид ин моҷаро ро
زلیخا چون شنید این ماجرا را
Ба покӣ ёд кард аввали худо ро
به پاکی یاد کرد اول خدا را
Вази он пас хӯрд савгандони дигар
وز آن پس خورد سوگندان دیگر
Ба фарқи шоҳи Мисру тоҷу афсар
به فرق شاه مصر و تاج و افسر
Ба иқболи азизу ъзу ҷоҳаш
به اقبال عزیز و عز و جاهش
Ки давлати сохт аз хосони шоҳаш
که دولت ساخت از خاصان شاهش
Балӣ чун уфтад андари даъвӣии банд
بلی چون افتد اندر دعویی بند
Гувоҳ бегувоҳон чист савганд
گواه بی گواهان چیست سوگند
Кунад савганд бисёр ошкора
کند سوگند بسیار آشکاره
Дурӯғи андешии савганди хора
دروغ اندیشی سوگند خواره
Пас аз савганди об аз дидагони рехт
پس از سوگند آب از دیدگان ریخت
Ки Юсуф аз нахусти ин фитна ангехт
که یوسف از نخست این فتنه انگیخت
Чароғи кизбро коФрўздши зан
چراغ کذب را کافروزدش زن
Ба ҷузи ашк дуруғин нест равған
به جز اشک دروغین نیست روغن
Азон равғани чароғаш чун фурӯзад
ازان روغن چراغش چون فروزد
Ба як соъати ҷаҳониро бисӯзад
به یک ساعت جهانی را بسوزد
Азизи он гиряу савганд чун дид
عزیز آن گریه و سوگند چون دید
Бисоти рости бинӣ дар навардед
بساط راست بینی در نوردید
Ба сарҳангӣ ишорат кард то зуд
به سرهنگی اشارت کرد تا زود
Занад бар ҷони Юсуфи захма чун авд
زند بر جان یوسف زخمه چون عود
Ба захми ғами раги ҷонаши харошад
به زخم غم رگ جانش خراشد
зи лавҳаши ояти роҳати тарошад
ز لوحش آیت راحت تراشد
Ба занадонаш кунад маҳбӯси чандон
به زندانش کند محبوس چندان
Ки гардад ошкори он сари пинҳон
که گردد آشکار آن سر پنهان