Насозад ишқро кунҷи саломат
نسازد عشق را کنج سلامت
Хушо расвоӣу кӯии маломат
خوشا رسوایی و کوی ملامت
Ғами ишқ аз маломат тоза гардад
غم عشق از ملامت تازه گردد
Вази ин ғавғои баланд овоза гардад
وز این غوغا بلند آوازه گردد
Маломати шаҳнаи бозор ишқ аст
ملامت شحنه بازار عشق است
Маломати сайқали зангор ишқ аст
ملامت صیقل زنگار عشق است
Маломатҳои ишқ аз ҳар карона
ملامت های عشق از هر کرانه
Буд коҳили танонро тозӣона
بود کاهل تنان را تازیانه
Чу бошад мураккаби раҳрави гарони хез
چو باشد مرکب رهرو گران خیز
Шавад зон тозӣонаи сайр ӯ тез
شود زان تازیانه سیر او تیز
Зулайхоро чу бушковати он гули роз
زلیخا را چو بشکفت آن گل راز
Ҷаҳонӣ шуд ба таънаши булбули овоз
جهانی شد به طعنش بلبل آواز
Занони Миср азон огоҳи гаштанд
زنان مصر ازان آگاه گشتند
Маломатро ҳўолтгоаҳи гаштанд
ملامت را حوالتگاه گشتند
Ба ҳар неку бадаш дар пай фитоданд
به هر نیک و بدش در پی فتادند
Забони сарзаниш бар вай кушоданд
زبان سرزنش بر وی گشادند
Ки шуд фориғи з ҳар нанагӣу номӣ
که شد فارغ ز هر ننگی و نامی
Дилаши мафтӯни ъбронии ғуломӣ
دلش مفتون عبرانی غلامی
Чунон дар мағзи ҷонаши ҷои гирифтаи сет
چنان در مغز جانش جا گرفته ست
Ки даст аз дайну дониши вои гирифтаи сет
که دست از دین و دانش وا گرفته ست
Аҷаби гумроҳе пеш омад ӯ ро
عجب گمراهیی پیش آمد او را
Ки рӯ дар банда хеш омад ӯ ро
که رو در بنده خویش آمد او را
Аҷабтар кони ғулом аз вай нФўр аст
عجب تر کان غلام از وی نفور است
зи дмсозӣу ҳмрозиш давр аст
ز دمسازی و همرازیش دور است
На гоҳе мекунад дар ваии нигоҳӣ
نه گاهی می کند در وی نگاهی
На гомӣ мезанад бо вай ба роҳӣ
نه گامی می زند با وی به راهی
Ба ҳар ҷо он равад ин истади боз
به هر جا آن رود این ایستد باز
Ба ҳар ҷои истад рафтан кунад соз
به هر جا ایستد رفتن کند ساز
Ба ҳар ҷо он кашад бурқаъи зи рухсор
به هر جا آن کشد برقع ز رخسار
Занад ин аз мижа бар дидаи мсмор
زند این از مژه بر دیده مسمار
з ҳар ғами кӯи бгриди ин бихандад
ز هر غم کو بگرید این بخندد
Ҳар он дар кӯи кушояди ин бибандад
هر آن در کو گشاید این ببندد
Ҳамоно пеши чашм ӯ накӯ нест
همانا پیش چشم او نکو نیست
Азон рӯи хотирашро майл ӯ нест
ازان رو خاطرش را میل او نیست
Гар он дилбари гуҳӣ бо мо нишастӣ
گر آن دلبر گهی با ما نشستی
зи мо дигари куҷо танҳо нишастӣ
ز ما دیگر کجا تنها نشستی
Раҳи нокомии мо кам гирифтӣ
ره ناکامی ما کم گرفتی
Ба мо ҳам ком додӣ ҳам гирифтӣ
به ما هم کام دادی هم گرفتی
Ба мақбулӣ касеро дастрас нест
به مقبولی کسی را دسترس نیست
Қабули хотири андари даст кас нест
قبول خاطر اندر دست کس نیست
Бсозибои рухи некӯи шамоил
بسازیبا رخ نیکو شمایل
Ки сӯяши табъ мардум нест моил
که سویش طبع مردم نیست مایل
Басои лўлӣ вааш ширини киришма
بسا لولی وش شیرین کرشمه
Ки резади хӯни зи дилҳо чашмаи чашма
که ریزد خون ز دل ها چشمه چشمه
Зулайхо чун шунид ин достон ро
زلیخا چون شنید این داستان را
Фзиҳти хости он норостон ро
فضیحت خواست آن ناراستان را
Равон фармуд ҷашнӣ соз карданд
روان فرمود جشنی ساز کردند
Занони Мисрро овоз карданд
زنان مصر را آواز کردند
Чаҳ ҷашнии базмгоҳи хусравона
چه جشنی بزمگاه خسروانه
Ҳазораш нозу неъмат дар миёна
هزارش ناز و نعمت در میانه
зи шарбатҳои рангоранги софӣ
ز شربت های رنگارنگ صافی
Чу нур аз акс дар зулмати шикофӣ
چو نور از عکس در ظلمت شکافی
Булӯрӣни ҷомҳо лабрез карда
بلورین جام ها لبریز کرده
Ба моӣолўрд атромез карда
به مائالورد عطرآمیز کرده
з заррин хон заминаши матраҳи хур
ز زرین خوان زمینش مطرح خور
зи симини косаҳо бурҷии пари ахтар
ز سیمین کاسه ها برجی پر اختر
Ба таъму буии хуши он коса ва хон
به طعم و بوی خوش آن کاسه و خوان
Таомаши қӯти ҷисму қӯти ҷон
طعامش قوت جسم و قوت جان
Дар ӯ аз хӯрданиҳо ҳар чаҳ хоҳӣ
در او از خوردنی ها هر چه خواهی
з мурғ оварда ҳозир то ба моҳӣ
ز مرغ آورده حاضر تا به ماهی
Пай ҳалвоаш дода некӯони вом
پی حلواش داده نیکوان وام
зи лаби шукри зи дандони мағзи бодом
ز لب شکر ز دندان مغز بادام
зи таҳтаи таҳтаи ҳалвоҳои рангин
ز تخته تخته حلواهای رنگین
Баннои қасри ҷашнаш буд ширин
بنای قصر جشنش بود شیرین
Барои фарш дар саҳни ваии афканд
برای فرش در صحن وی افکند
Ҳазорон хишт аз полудаи қанд
هزاران خشت از پالوده قند
Даҳони танагон ба лабҳои шкрхо
دهان تنگان به لب های شکرخا
Надода дар даҳони лўзинаҳро ҷо
نداده در دهان لوزینه را جا
Чу гашта комҷуи лўзинаҳи зонҳо
چو گشته کامجو لوزینه زانها
Ба ҳшўши номи рафта бар забонҳо
به حشوش نام رفته بر زبانها
зи тозаи миваҳои тар ноёб
ز تازه میوه های تر نایاب
Сабадҳо боғбон пар карда аз об
سبدها باغبان پر کرده از آب
Накарда ҳеҷ нодарбайнии тасаввур
نکرده هیچ نادربین تصور
Каз об ояд буруни зонсони сабади пар
کز آب آید برون زانسان سبد پر
Равон ҳар сӯи канизону ғуломон
روان هر سو کنیزان و غلامان
Ба хизмати ҳамчуи товусони хиромон
به خدمت همچو طاووسان خرامان
Прирўёни мисрии ҳалқаи баста
پریرویان مصری حلقه بسته
Ба маснадҳои зркш хуш нишаста
به مسندهای زرکش خوش نشسته
з ҳар хон ончӣ мебоист хӯрданд
ز هر خوان آنچه می بایست خوردند
з ҳар кори ончӣ мешоист карданд
ز هر کار آنچه می شایست کردند
Чу хон бардоштанд аз пеши онон
چو خوان برداشتند از پیش آنان
Зулайхои шкргўён мадҳ хонон
زلیخا شکرگویان مدح خوانان
Ниҳод аз табъи ҳиялати сози пари фан
نهاد از طبع حیلت ساز پر فن
Туранҷу гзлкӣ бар даст ҳар тан
ترنج و گزلکی بر دست هر تن
Ба як кафи гзлкӣ дар кори худ тез
به یک کف گزلکی در کار خود تیز
Ба дигари кафи туранҷии шодии ангез
به دیگر کف ترنجی شادی انگیز
Туранҷии ранги он сФроءи Фоқъ
ترنجی رنگ آن صفراء فاقع
Паии сФроиёни дармони нофеъ
پی صفراییان درمان نافع
Бадишон гуфт пас к-эии нозанинон
بدیشان گفت پس کای نازنینان
Ба базми некуии болоншинон
به بزم نیکویی بالانشینان
Чаро доред азинсони талхи комам
چرا دارید ازینسان تلخ کامم
Ба таъни ишқи ъбронии ғуломам
به طعن عشق عبرانی غلامم
Агар дидаи зи ваии пар нур доред
اگر دیده ز وی پر نور دارید
Ба дидораши маро маъзӯр доред
به دیدارش مرا معذور دارید
Иҷозатгар буд орми бурунаш
اجازت گر بود آرم برونش
Бад-ӣн андеша кардам раҳнамӯнаш
بدین اندیشه کردم رهنمونش
Ҳама гуфтанд каз ҳар гуфту гӯйӣ
همه گفتند کز هر گفت و گویی
Ба ҷуз вай нест моро орзӯе
به جز وی نیست ما را آرزویی
Бифармо то бурун ояд хиромон
بفرما تا برون آید خرامان
Кашад бар фарқи мо аз нози домон
کشد بر فرق ما از ناز دامان
Ки мо аз ҷону дил муштоқ ӯйем
که ما از جان و دل مشتاق اوییم
Рахши нодида аз ушшоқ ӯйем
رخش نادیده از عشاق اوییم
Туранҷӣ каз ту акнӯн бар кафи мост
ترنجی کز تو اکنون بر کف ماست
Паии сФроиён доруӣ сафрост
پی صفراییان داروی صفراست
Баридан беРахш некӯ наёяд
بریدن بی رخش نیکو نیاید
Наме барад касе то ӯ наёяд
نمی برد کسی تا او نیاید
Зулайхои дояро сӯяш фиристод
زلیخا دایه را سویش فرستاد
Ки бигузар сӯии мо эй сарви озод
که بگذر سوی ما ای سرو آزاد
Бурун на по ки дар пой ту уфтем
برون نه پا که در پای تو افتیم
Ба пеши қади раъноӣ ту уфтем
به پیش قد رعنای تو افتیم
Буд ғмхонаҳи дили такяи гоҳат
بود غمخانه دل تکیه گاهت
Биё то дида гардад фарши роҳат
بیا تا دیده گردد فرش راهت
Ба қавли дояи Юсуф дар наомад
به قول دایه یوسف در نیامد
Чу гули зи афсун ӯ хуш барнаёмад
چو گل ز افسون او خوش برنیامد
Ба пои худ Зулайхои сӯй ӯ шуд
به پای خود زلیخا سوی او شد
Дар он кошонаи ҳмзонўӣ ӯ шуд
در آن کاشانه همزانوی او شد
Ба зорӣ гуфт к-эии нури ду дида
به زاری گفت کای نور دو دیده
Таманнои дили меҳнати расида
تمنای دل محنت رسیده
з худ кардӣ нахусти умедворам
ز خود کردی نخست امیدوارم
Ба навмидӣ фитод охири қарорам
به نومیدی فتاد آخر قرارم
Фитодам дар забони мардум аз ту
فتادم در زبان مردم از تو
Шудам расвои миёни мардум аз ту
شدم رسوا میان مردم از تو
Гирифтам онкӣ дар чашми ту хорам
گرفتم آنکه در چشم تو خوارم
Ба наздики ту бас бе эътиборам
به نزدیک تو بس بی اعتبارم
Мадаи зини хорӣ ва бе эътиборӣ
مده زین خواری و بی اعتباری
зи хотунони Мисрами шармсорӣ
ز خاتونان مصرم شرمساری
Дили ришами нмкхўор лаб туаст
دل ریشم نمکخوار لب توست
Нмкризӣ бар ӯ кор лаб туаст
نمکریزی بر او کار لب توست
Мадаи раҳ дар вафодорем шак ро
مده ره در وفاداریم شک را
Нигаҳ май дори ҳақи ин намак ро
نگه می دار حق این نمک را
Шуд аз афсуни он афсунгари гарм
شد از افسون آن افسونگر گرم
Дили Юсуф ба берун омадани нарм
دل یوسف به بیرون آمدن نرم
Паии тазйин ӯ чун бод бархест
پی تزیین او چون باد برخاست
Чу сарв аз ҳала сабзаш биёрост
چو سرو از حله سبزش بیاراست
Фурӯ овехт гесуии мънбр
فرو آویخت گیسوی معنبر
Ба пеши ҳалааш чун анбар тар
به پیش حله اش چون عنبر تر
Ту пиндорӣ ки буд аз машки Марӣ
تو پنداری که بود از مشک ماری
Кашида хешро дар сабзаи зорӣ
کشیده خویش را در سبزه زاری
Майонашро ки бо мӯ ҳамбарӣ кард
میانش را که با مو همبری کرد
зи заррини минтақа зеваргарӣ кард
ز زرین منطقه زیورگری کرد
зи чандон гавҳару лаъли гаронсанг
ز چندان گوهر و لعل گرانسنگ
Аҷаб дорам ки номади он миёни танг
عجب دارم که نامد آن میان تنگ
Ба сари тоҷи мурассаъ аз ҷавоҳир
به سر تاج مرصع از جواهر
з ҳар ҷавҳари ҳазораш лутфи зоҳир
ز هر جوهر هزارش لطف ظاهر
Ба пои наълин аз лаълу гуҳари пар
به پا نعلین از لعل و گهر پر
Бар ӯ бастаи дўол аз ришта дар
بر او بسته دوال از رشته در
Радое аз қсб карда ҳамоил
ردایی از قصب کرده حمایل
Ба ҳар тораши гиреҳи сад ҷон ва сад дил
به هر تارش گره صد جان و صد دل
Ба дасташ дод заррини офтоба
به دستش داد زرین آفتابه
Канизӣ аз пеши зркши ъсобаҳ
کنیزی از پیش زرکش عصابه
Яке ташташ ба каф аз нуқраи хом
یکی طشتش به کف از نقره خام
Ба сони соя ӯро гом бар гом
به سان سایه او را گام بر گام
Бдонсон ҳар ки дидаш чобуку чуст
بدانسان هر که دیدش چابک و چست
Нахуст аз ҷони ширини дасти худ шаст
نخست از جان شیرین دست خود شست
Наёрам беш азин гуфтан ки чун буд
نیارم بیش ازین گفتن که چون بود
Ки аз ҳар васфи кондишми бурун буд
که از هر وصف کاندیشم برون بود
зи хлўтхонаҳи он ганҷи наҳуфта
ز خلوتخانه آن گنج نهفته
Бурун омад чу гулзори шигифта
برون آمد چو گلزار شگفته
Занони Мисри кони гулзори диданд
زنان مصر کان گلزار دیدند
зи гулзораши гул дидор чиданд
ز گلزارش گل دیدار چیدند
Ба як дидори кор аз дасташон рафт
به یک دیدار کار از دستشان رفت
Зимоми ихтиёр аз дасташон рафт
زمام اختیار از دستشان رفت
зи зебои шакл ӯ ҳайрон бимонаданд
ز زیبا شکل او حیران بماندند
зи ҳайрат чун тан беҷон бимонаданд
ز حیرت چون تن بی جان بماندند
Чу ҳар якро дар он дидор дидан
چو هر یک را در آن دیدار دیدن
Таманно шуд туранҷи худ баридан
تمنا شد ترنج خود بریدن
Надониста туранҷ аз дасти худ боз
ندانسته ترنج از دست خود باز
зи дасти худ баридан кард оғоз
ز دست خود بریدن کرد آغاز
Яке аз теғи ангуштон қалам кард
یکی از تیغ انگشتان قلم کرد
Бидон ҳарфи вафоӣ ӯ рақам кард
بدان حرف وفای او رقم کرد
Қалам дидӣ ки бо теғ ар ситезад
قلم دیدی که با تیغ ار ستیزد
з ҳар бандаши буруни шингарфи резад
ز هر بندش برون شنگرف ریزد
Яке пари сохт каф аз сафҳаи сим
یکی پر ساخت کف از صفحه سیم
Кашидаш ҷадвал аз сурхӣ чу тақвим
کشیدش جدول از سرخی چو تقویم
Ба ҳар ҷадвали равонаи силӣ аз хӯн
به هر جدول روانه سیلی از خون
зи ҳади худ ниҳодаи пои берун
ز حد خود نهاده پای بیرون
Чу дидандаш ки ҷузи воло гуҳар нест
چو دیدندش که جز والا گهر نیست
Баромади бонги зишони кин башар нест
برآمد بانگ زیشان کین بشر نیست
На чун одами зи об ва гул сиришта сет
نه چون آدم ز آب و گل سرشته ست
зи болои омадаи қудсии фириштаи сет
ز بالا آمده قدسی فرشته ست
Зулайхо гуфт ҳаст ин он ягона
زلیخا گفت هست این آن یگانه
Каз ӯем сарзанишҳоро нишона
کز اویم سرزنش ها را نشانه
Маломат каз шумо бар ҷони ман буд
ملامت کز شما بر جان من بود
Ҳама аз ишқи ин нозуки бадан буд
همه از عشق این نازک بدن بود
Муроди ҷону тан ман хондам ӯ ро
مراد جان و تن من خواندم او را
Ба васли хештан ман хондам ӯ ро
به وصل خویشتن من خواندم او را
Вале ӯ сар ба корам дар наёвард
ولی او سر به کارم در نیاورد
Умеди рӯзгорам бар наёвард
امید روزگارم بر نیاورد
Агар наниҳад ба коми ман дигар пой
اگر ننهد به کام من دگر پای
Азин пас кунҷи зиндони созмши ҷой
ازین پس کنج زندان سازمش جای
Расад кораш дар он зиндон ба хорӣ
رسد کارش در آن زندان به خواری
Гузорад умр дар меҳнат гузорӣ
گذارد عمر در محنت گذاری
зи зиндони хуии саркаш нарм гардад
ز زندان خوی سرکش نرم گردد
Дилаш дар никхўиӣ гарм гардад
دلش در نیکخویی گرم گردد
Нагардад мурғи ваҳшӣ ҷуз бидон ром
نگردد مرغ وحشی جز بدان رام
Ки гирад дар қафаси икчнди ором
که گیرد در قفس یکچند آرام
Гуруҳе зон занони кафи бурӣда
گروهی زان زنان کف بریده
зи ақлу сабру ҳушу дили рамида
ز عقل و صبر و هوش و دل رمیده
зи теғи ишқи Юсуф ҷон набурданд
ز تیغ عشق یوسف جان نبردند
Азон маҷлис нарафта ҷон супурданд
ازان مجلس نرفته جان سپردند
Гуруҳе аз хиради бегонаи гаштанд
گروهی از خرد بیگانه گشتند
зи ишқи он парии девонаи гаштанд
ز عشق آن پری دیوانه گشتند
Бараҳнаи пойу сар берун давиданд
برهنه پای و سر بیرون دویدند
Дигар рӯй хирадмандӣ надиданд
دگر روی خردمندی ندیدند
Гуруҳе омаданд охир ба худ боз
گروهی آمدند آخر به خود باز
Вале бо сӯзу дарди ишқи дмсоз
ولی با سوز و درد عشق دمساز
Злихоўори маст аз ҷоми Юсуф
زلیخاوار مست از جام یوسف
Фитодаи мурғи дил дар доми Юсуф
فتاده مرغ دل در دام یوسف
Ҷамол Юсуф омад хамӣ аз май
جمال یوسف آمد خمی از می
Ба қадари худ насиб ҳар кас аз вай
به قدر خود نصیب هر کس از وی
Якеро баҳраи махмурӣу мастӣ
یکی را بهره مخموری و مستی
Якеро растан аз пиндор ҳастӣ
یکی را رستن از پندار هستی
Якеро ҷон фишондан бар ҷамолаш
یکی را جان فشاندن بر جمالش
Якеро лоли мондан дар хаёлаш
یکی را لال ماندن در خیالش
Набояд ҷуз бар он бе баҳраи бхшўд
نباید جز بر آن بی بهره بخشود
Казон май баҳрааш бебаҳрагӣ буд
کزان می بهره اش بی بهرگی بود