Шаб омад ошиқонро пардаи роз
شب آمد عاشقان را پرده راز
Шаб омад бедилонро ғуссаи пардоз
شب آمد بی دلان را غصه پرداز
Тавон баси кор дар шабгир кардан
توان بس کار در شبگیر کردن
Ки рӯзаш кам тавон тадбир кардан
که روزش کم توان تدبیر کردن
Зулайхо чун ғам шаб бигузаронед
زلیخا چون غم شب بگذرانید
На ғами бали мотам шаб бигузаронед
نه غم بل ماتم شب بگذرانید
Балоу меҳнат рӯз омадаш пеш
بلا و محنت روز آمدش پیش
Сад андӯҳ ҷигарсӯз омадаш пеш
صد اندوه جگرسوز آمدش پیش
На рӯй онкӣ дар зиндон кунад рӯй
نه روی آنکه در زندان کند روی
На сабри онкӣ безиндон кунад хуй
نه صبر آنکه بی زندان کند خوی
зи неъматҳои хуш ҳар лаҳзаи чизе
ز نعمت های خوش هر لحظه چیزی
Наҳодӣ бар кафи муҳаррами канизӣ
نهادی بر کف محرم کنیزی
Фиристодӣ ба зиндони сӯии Юсуф
فرستادی به زندان سوی یوسف
Ки то дидӣ ба ҷояш рӯй Юсуф
که تا دیدی به جایش روی یوسف
Чу он муҳаррами з зиндон омадӣ боз
چو آن محرم ز زندان آمدی باز
Бадви сад ъшқбозӣ кардӣ оғоз
بدو صد عشقبازی کردی آغاز
Гуҳии рӯ бар каф поиш наҳодӣ
گهی رو بر کف پایش نهادی
Гуҳии сад бӯсааш бар чашм додӣ
گهی صد بوسه اش بر چشم دادی
Ки ин чашмӣаст кони рухсори дидаи сет
که این چشمیست کان رخسار دیده ست
Ки он поиисти конҷоҳои расидаи сет
که آن پاییست کانجاها رسیده ست
Агар чашмаш наёрам бӯса додан
اگر چشمش نیارم بوسه دادن
Ва ё рӯ бар кафи поиш ниҳодан
و یا رو بر کف پایش نهادن
Бабўсам бории он чашмӣ ки гоҳе
ببوسم باری آن چشمی که گاهی
Кунад дар рӯй зебояши нигоҳӣ
کند در روی زیبایش نگاهی
Нуҳуми рӯ бар кафи он пои борӣ
نهم رو بر کف آن پای باری
Ки вақте мекунад сӯяш гузорӣ
که وقتی می کند سویش گذاری
Бпрсидӣ азон пас ҳол ӯ ро
بپرسیدی ازان پس حال او را
Ҷамол рӯй фаррухи фол ӯ ро
جمال روی فرخ فال او را
Ки рӯйишро нафарсӯда газандӣ
که رویش را نفرسوده گزندی
Ба кор ӯ науфтода сети бандӣ
به کار او نیفتاده ست بندی
Гулашро аз ҳаво пажмурдагӣ нест
گلش را از هوا پژمردگی نیست
Танишро зон замин озурдагӣ нест
تنش را زان زمین آزردگی نیست
зи неъматҳо ки барадӣ хӯрд ё не
ز نعمت ها که بردی خورد یا نی
Азин дилдода ёд оварад ё не
ازین دلداده یاد آورد یا نی
Пас аз пурсиши намӯданҳои бисёр
پس از پرسش نمودن های بسیار
з ҷо бархестӣ бо чашми хўнбор
ز جا برخاستی با چشم خونبار
Ба боми кох дар як ғурфа будаш
به بام کاخ در یک غرفه بودش
Каз онҷои бом зиндон ме намӯдаш
کز آنجا بام زندان می نمودش
Дар он ғурфа шудӣ танҳо нишастӣ
در آن غرفه شدی تنها نشستی
Дар ғурфа ба рӯй халқи бастӣ
در غرفه به روی خلق بستی
Бидида дар ба мижгони лаъли сифтӣ
بدیده در به مژگان لعل سفتی
Сӯии зиндон назар кардӣ ва гуфтӣ
سوی زندان نظر کردی و گفتی
Кӣм то рӯй глФомши бубинам
کیم تا روی گلفامش ببینم
Пас ин каз боми худ бомаши бубинам
پس این کز بام خود بامش ببینم
Ним шоистаи дидор дидан
نیم شایسته دیدار دیدن
Хушам бо он дару девор дидан
خوشم با آن در و دیوار دیدن
Ба ҳар ҷои моҳи ман манзил нишин аст
به هر جا ماه من منزل نشین است
На хонаи равзаи хулд барин аст
نه خانه روضه خلد برین است
зи давлати сақф ӯ сармоя дорад
ز دولت سقف او سرمایه دارد
Ки хуршедии чунон дар соя дорад
که خورشیدی چنان در سایه دارد
Марои девораш аз ғам пушт бишикаст
مرا دیوارش از غم پشت بشکست
Ки пушти он ма бар ӯ биниҳода бинишаст
که پشت آن مه بر او بنهاده بنشست
Саодат сарфароз ояд азон дар
سعادت سرفراز آید ازان در
Ки сарви ман фурӯди орад ба он сар
که سرو من فرود آرد به آن سر
Чаҳ давлатманд бошад остонӣ
چه دولتمند باشد آستانی
Ки бӯсади пои онсони длстонӣ
که بوسد پای آنسان دلستانی
Хуши он каз теғи меҳраши ошкора
خوش آن کز تیغ مهرش آشکاره
Танам чун зарра карда пораи пора
تنم چون ذره کرده پاره پاره
Дар уфтами сарнигӯн аз равзан ӯ
در افتم سرنگون از روزن او
Ба пеши офтоби равшан ӯ
به پیش آفتاب روشن او
Ҳазорон рашк дорам бар заминӣ
هزاران رشک دارم بر زمینی
Ки бхромди бдонсони нозанинӣ
که بخرامد بدانسان نازنینی
Шавад аз гирди домонаши муаттар
شود از گرد دامانش معطر
зи мӯии ънброФшонши мънбр
ز موی عنبرافشانش معنبر
Сухани кӯтоҳ то шаби кораши ин буд
سخن کوتاه تا شب کارش این بود
Гирифторяши он гуфтораши ин буд
گرفتاریش آن گفتارش این بود
Дарин гуфтори ҷонаш бар лаб омад
درین گفتار جانش بر لب آمد
Дарин андӯҳи рӯзаш то шаб омад
درین اندوه روزش تا شب آمد
Чу омад шаб дигар шуд ҳилаи андеш
چو آمد شب دگر شد حیله اندیش
Ки гирад пеши ойини шаби пеш
که گیرد پیش آیین شب پیش
Шабаши ин буду рӯзон то бидон рӯз
شبش این بود و روزان تا بدان روز
Ки зиндон буд ҷои он дили афрӯз
که زندان بود جای آن دل افروز
Ба шаби зиндон шуданро чора кардӣ
به شب زندان شدن را چاره کردی
Ба рӯз аз ғурфааш назора кардӣ
به روز از غرفه اش نظاره کردی
Набӯдӣ ҳичгаҳи холии азин кор
نبودی هیچگه خالی ازین کار
Гуҳӣ девор дидӣ гоҳи дидор
گهی دیوار دیدی گاه دیدار
Чунон Юсуф ба хотир хона кардаш
چنان یوسف به خاطر خانه کردش
Ки аз ҷону ҷаҳон бегона кардаш
که از جان و جهان بیگانه کردش
зи бас дар ёд ӯ гум кард худ ро
ز بس در یاد او گم کرد خود را
Бишуст аз лавҳи хотири неку бад ро
بشست از لوح خاطر نیک و بد را
Канизон гарчи медодандаш овоз
کنیزان گرچه میدادندش آواز
намеомад ба ҳоли хештани боз
نمی آمد به حال خویشتن باز
Бигуфтӣ бо канизони гоҳу бегоҳ
بگفتی با کنیزان گاه و بیگاه
Ки ман ҳаргиз набошам аз худ огоҳ
که من هرگز نباشم از خود آگاه
Ба гуфтор аз ман огоҳии мҷўиид
به گفتار از من آگاهی مجویید
Бҷнбонидми аввал пас бигӯед
بجنبانیدم اول پس بگویید
зи ҷнбонидни аввал бо худ оем
ز جنبانیدن اول با خود آیم
Вазони пас гӯши бшнидни гушойам
وزان پس گوش بشنیدن گشایم
Дил ман ҳаст бо зиндонии ман
دل من هست با زندانی من
Аз онаст ин ҳамаи ҳайронии ман
از آنست این همه حیرانی من
Ба хотир ҳар киро он моҳ гардад
به خاطر هر که را آن ماه گردد
Куҷо аз дайгарӣ огоҳ гардад
کجا از دیگری آگاه گردد
Бгшт аз ҳоли худ рӯзии мизоҷаш
بگشت از حال خود روزی مزاجش
Ба захм нашутур афтод эҳтиёҷаш
به زخم نشتر افتاد احتیاجش
зи хунаш бар замин дар дидаи кас
ز خونش بر زمین در دیده کس
Наомад ғайри Юсуфи Юсуфу бас
نیامد غیر یوسف یوسف و بس
Ба калак нашутур устоди сбкдст
به کلک نشتر استاد سبکدست
Ба лавҳи хоки нақши ин ҳарфро баст
به لوح خاک نقش این حرف را بست
Чунон аз дӯсти пар будаш рагу пӯст
چنان از دوست پر بودش رگ و پوست
Ки беруни номдш аз пӯсти ҷузи дӯст
که بیرون نامدش از پوست جز دوست
Хуши он каси кӯ раҳоӣ ёбад аз хеш
خوش آن کس کو رهایی یابد از خویش
Насим ошноӣ ёбад аз хеш
نسیم آشنایی یابد از خویش
Кунад дар дили чунон ҷои дилбарӣ ро
کند در دل چنان جا دلبری را
Ки гнҷоиӣ намонад дайгарӣ ро
که گنجایی نماند دیگری را
Даройади ҳамчуи ҷонаш дар рагу пай
درآید همچو جانش در رگ و پی
Набинад як сари мӯи холӣ аз вай
نبیند یک سر مو خالی از وی
На бӯе бошадаш аз худ на рангӣ
نه بویی باشدش از خود نه رنگی
На сулҳӣ бошадаш бо кас на ҷангӣ
نه صلحی باشدش با کس نه جنگی
На дил дар тоҷ ва на дар тахти бандад
نه دل در تاج و نه در تخت بندد
зи кӯй ӯ ҳавасҳо рахти бандад
ز کوی او هوس ها رخت بندد
Агар гуяд сухан бо ёр гуяд
اگر گوید سخن با یار گوید
Вагар ҷӯяд мурод аз ёр ҷӯяд
وگر جوید مراد از یار جوید
Наёрад хештанро дар шуморӣ
نیارد خویشتن را در شماری
Нагирад пеши ғайр аз ишқи корӣ
نگیرد پیش غیر از عشق کاری
Рухи андари пухтагии оради зи хомӣ
رخ اندر پختگی آرد ز خامی
з буд худ бурун ояд тамомӣ
ز بود خود برون آید تمامی
Ту ҳам ҷомии тамом аз худ буруни ой
تو هم جامی تمام از خود برون آی
Ба дўлтхонаҳи сармади даруни ой
به دولتخانه سرمد درون آی
Чу донам роҳи дўлтхонаҳи доне
چو دانم راه دولتخانه دانی
На аз давлат буд чандини гаронӣ
نه از دولت بود چندین گرانی
Бар ин доми гарони ҷонони қадам на
بر این دام گران جانان قدم نه
Қадам дар давлати ободи адам на
قدم در دولت آباد عدم نه
Набӯдӣу зӣоне зон набӯдат
نبودی و زیانی زان نبودت
Мабош имрӯзи ҳам кинаст судат
مباش امروز هم کین است سودت
Мҷўии андари худии беҳбуди худ ро
مجوی اندر خودی بهبود خود را
Казин савдо наёбӣ суди худ ро
کزین سودا نیابی سود خود را