зи модар ҳар ки давлатманд зояд
ز مادر هر که دولتمند زاید
Фурӯғи давлаташ зулмат задойад
فروغ دولتش ظلمت زداید
Ба хорстон равад гулзор гардад
به خارستان رود گلزار گردد
Гул аз ваии нофа тотор гардад
گل از وی نافه تاتار گردد
Чу абр ар бугзарад бар ташнаи киштӣ
چو ابر ار بگذرد بر تشنه کشتی
Шавад аз мақдамаши хуррами биҳиштӣ
شود از مقدمش خرم بهشتی
Чу бод ар дар равад дар тозаи боғӣ
چو باد ار در رود در تازه باغی
Фурӯзад аз рух ҳар гули чароғӣ
فروزد از رخ هر گل چراغی
Ба зиндонгар даройади хурраму шод
به زندان گر درآید خرم و شاد
Кунад зиндониёнро аз ғами озод
کند زندانیان را از غم آزاد
Чу зиндон бар гирифторони зиндон
چو زندان بر گرفتاران زندان
Шуд аз дидори Юсуфи боғи хандон
شد از دیدار یوسف باغ خندان
Ҳама аз мақдам ӯ шоди гаштанд
همه از مقدم او شاد گشتند
зи банди дарду ранҷи озоди гаштанд
ز بند درد و رنج آزاد گشتند
Ба гардан ғулашон шуд тавқи иқбол
به گردن غلشان شد طوق اقبال
Ба пои занҷирашони фархундаи халхол
به پا زنجیرشان فرخنده خلخال
Агар зиндонеи бемори гаштӣ
اگر زندانیی بیمار گشتی
Асири меҳнату тимори гаштӣ
اسیر محنت و تیمار گشتی
Камари бастии паии бимордориш
کمر بستی پی بیمارداریش
Халосӣ додӣ аз тиморхўориш
خلاصی دادی از تیمارخواریش
Вагар ҷо бар гирифторӣ шудӣ танг
وگر جا بر گرفتاری شدی تنگ
Сӯии тадбир кораш кардӣ оҳанг
سوی تدبیر کارش کردی آهنگ
Кушода рӯ шудӣ ӯро ризои ҷӯй
گشاده رو شدی او را رضا جوی
зи танагӣ дар кушод оварадяш рӯй
ز تنگی در گشاد آوردیش روی
Вагар бар муфлисӣ ъушрат шудӣ талх
وگر بر مفلسی عشرت شدی تلخ
з нодорӣ намӯдӣ ғаррааш слх
ز ناداری نمودی غره اش سلخ
зи зрдорони калид зар гирифтӣ
ز زرداران کلید زر گرفتی
зи айшаши қуфли танагӣ бар гирифтӣ
ز عیشش قفل تنگی بر گرفتی
Вагар хобӣ бидидӣ некбахтӣ
وگر خوابی بدیدی نیکبختی
Ба гирдоби хаёли афтодаи рахтӣ
به گرداب خیال افتاده رختی
Шунидӣ аз лабаши таъбири он хоб
شنیدی از لبش تعبیر آن خواب
Ба хушкӣ омадӣ рахташи зи гирдоб
به خشکی آمدی رختش ز گرداب
Ду кас аз муҳаррамони шоҳи он бум
دو کس از محرمان شاه آن بوم
зи хилватгоҳи қурбаши мондаи маҳрӯм
ز خلوتگاه قربش مانده محروم
Ба зиндон ҳамдамаш буданду ҳамроз
به زندان همدمش بودند و همراز
Дар он мотмкдаҳ бо ваии ҳам овоз
در آن ماتمکده با وی هم آواز
Ба як шаб ҳар яке диданди хобӣ
به یک شب هر یکی دیدند خوابی
Казон дар ҷонишон афтод тобӣ
کزان در جانشان افتاد تابی
Якеро муждаи даҳ хоб аз нҷотш
یکی را مژده ده خواب از نجاتش
Якеро мухбир аз қатъи ҳётш
یکی را مخبر از قطع حیاتش
Вале таъбири он зишони ниҳон буд
ولی تعبیر آن زیشان نهان بود
Вази он бар ҷонишони бори гарон буд
وز آن بر جانشان بار گران بود
Ба Юсуфи хобҳои худ бигуфтанд
به یوسف خواب های خود بگفتند
Ҷавоби хобҳои худ шнФтнд
جواب خواب های خود شنفتند
Якеро гӯшмол аз дор доданд
یکی را گوشمال از دار دادند
Якеро бар дар шаҳ бор доданд
یکی را بر در شه بار دادند
Ҷавонмардӣ ки сӯй шоҳ ме рафт
جوانمردی که سوی شاه می رفت
Ба маснадгоҳи ъз ва ҷоҳ ме рафт
به مسندگاه عز و جاه می رفت
Чу рӯи сӯии шаҳ мсндншин кард
چو رو سوی شه مسندنشین کرد
Ба ваии Юсуфи васият инчунин кард
به وی یوسف وصیت اینچنین کرد
Ки чун дар суҳбати шаҳи борёбӣ
که چون در صحبت شه باریابی
Ба пешаши фурсати гуфтори ёбӣ
به پیشش فرصت گفتار یابی
Маро дар маҷлисаши ёдоварӣ зуд
مرا در مجلسش یاد آوری زود
Казон ёдоварии вофири барии суд
کزان یادآوری وافر بری سود
Бигӯе ҳаст дар зиндони ғарибӣ
بگویی هست در زندان غریبی
зи адли шоҳи даврон бе насибӣ
ز عدل شاه دوران بی نصیبی
Чунинаш бегунаҳ мапаснд ранҷур
چنینش بی گنه مپسند رنجور
Ки ҳаст ин аз тариқи муъаддилати давр
که هست این از طریق معدلت دور
Чу хӯрд он баҳраи манд аз давлату ҷоҳ
چو خورد آن بهره مند از دولت و جاه
Май аз қробаҳи қурби шаҳаншоҳ
می از قرابه قرب شهنشاه
Чунон рафт он васият аз хаёлаш
چنان رفت آن وصیت از خیالش
Ки бар хотир наомад чанд солаш
که بر خاطر نیامد چند سالش
Ниҳоли ваъдааш маъюсӣ оварад
نهال وعده اش مأیوسی آورد
Ба зиндони бало маҳбӯсӣ оварад
به زندان بلا محبوسی آورد
Балии онро ки эзад баргузинад
بلی آن را که ایزد برگزیند
Ба садри ъз маъшӯқӣ нишинад
به صدر عز معشوقی نشیند
Раҳи асбоб бар рӯйиши бибандад
ره اسباب بر رویش ببندد
Раҳин ин ва онаш кам писандад
رهین این و آنش کم پسندد
Нтобад ҷузи сӯии худ рӯй ӯ ро
نتابد جز سوی خود روی او را
з ҳар кас бугсаланд хуй ӯ ро
ز هر کس بگسلاند خوی او را
Ба дасти ғайр тороҷаш нахоҳад
به دست غیر تاراجش نخواهد
Ба ғайри хеш муҳтоҷаш нахоҳад
به غیر خویش محتاجش نخواهد
Нахоҳад даст ӯ дар домани кас
نخواهد دست او در دامن کس
Асири дом хешаш хоҳаду бас
اسیر دام خویشش خواهد و بس