Ба сидқи он кас ки зад дар ошиқии гом
به صدق آن کس که زد در عاشقی گام
Ба маъшӯқӣ барояд охираши ном
به معشوقی برآید آخرش نام
Ки омад дар тариқи ишқи содиқ
که آمد در طریق عشق صادق
Ки номад бар сараши маъшӯқи ошиқ
که نامد بر سرش معشوق عاشق
Зулайхоро чаҳ сидқӣ буд дар ишқ
زلیخا را چه صدقی بود در عشق
Ки яксар умри худ Фрсўд дар ишқ
که یکسر عمر خود فرسود در عشق
Ба тифлӣ дар ки лаъибати боз будӣ
به طفلی در که لعبت باز بودی
Ба навраси лаъибатони дмсоз будӣ
به نورس لعبتان دمساز بودی
Паии бозӣ чу кардӣ чора созӣ
پی بازی چو کردی چاره سازی
Набӯдӣ бозяши ҷузи ъшқбозӣ
نبودی بازیش جز عشقبازی
Ду лаъибатро ки пеши ҳам нишондӣ
دو لعبت را که پیش هم نشاندی
Яке ошиқи яке маъшӯқ хондӣ
یکی عاشق یکی معشوق خواندی
Чу дасти чапи зи даст рост донист
چو دست چپ ز دست راست دانست
Раҳ ва расм нишаст ва хост донист
ره و رسم نشست و خاست دانست
Дар он хобӣ ки дид аз бахти бедор
در آن خوابی که دید از بخت بیدار
Ба доми ишқ Юсуф шуд гирифтор
به دام عشق یوسف شد گرفتار
Ҳавои малики худ аз дил ба дар кард
هوای ملک خود از دل به در کرد
Ба малики Мисри оҳанг сафар кард
به ملک مصر آهنگ سفر کرد
зи шаҳри худ ба шаҳр Юсуф омад
ز شهر خود به شهر یوسف آمد
На баҳри худ зи баҳр Юсуф омад
نه بهر خود ز بهر یوسف آمد
Ҷавонӣ дар хаёл ӯ ба сари барад
جوانی در خیال او به سر برد
Ба умеди висол ӯ ба сари барад
به امید وصال او به سر برد
Ба перӣ дар таманноӣ вай афтод
به پیری در تمنای وی افتاد
Ба кӯрӣ бетамошоӣ вай афтод
به کوری بی تماشای وی افتاد
Пас аз перӣ ки бино ва ҷавон шуд
پس از پیری که بینا و جوان شد
Ба меҳр рӯй он ҷон ва ҷаҳон шуд
به مهر روی آن جان و جهان شد
Вази он пас дар ҳавояш зист то зист
وز آن پس در هوایش زیست تا زیست
Ба дили қайд вафояш зист то зист
به دل قید وفایش زیست تا زیست
Чу сидқаш буд берун аз ниҳоят
چو صدقش بود بیرون از نهایت
Дар охир кард дар Юсуфи сироят
در آخر کرد در یوسف سرایت
Дили Юсуф ба меҳраш шуд чунон гарм
دل یوسف به مهرش شد چنان گرم
Ки меомад азон дилгармяши шарм
که می آمد ازان دلگرمیش شرم
Чунон зад роҳи дили он длФрибш
چنان زد راه دل آن دلفریبش
Ки як соъат намонад аз ваии шикебаш
که یک ساعت نماند از وی شکیبش
Ба гирди хотираши гаштии рзоҷўӣ
به گرد خاطرش گشتی رضاجوی
Лабаш бар лаб наҳодӣ рӯй бар рӯй
لبش بر لب نهادی روی بر روی
зи баси кишти тарабро об додӣ
ز بس کشت طرب را آب دادی
Ба обаши дмбдм ҳоҷат фитодӣ
به آبش دمبدم حاجت فتادی
Вале ваз бар Зулайхо парда бшикофт
ولی وز بر زلیخا پرده بشکافت
зи хуршеди ҳақиқат пуртӯй тофт
ز خورشید حقیقت پرتوی تافت
Чунон хуршед бар вай аштлм кард
چنان خورشید بر وی اشتلم کرد
Ки Юсуфро дар ӯ чун зарра гум кард
که یوسف را در او چون ذره گم کرد
Балӣ дар бутаи ишқи маҷозӣ
بلی در بوته عشق مجازی
Гузашташи умр дар монеъи гудозӣ
گذشتش عمر در مانع گدازی
Чу хуршеди ҳақиқати гашти толеъ
چو خورشید حقیقت گشت طالع
Набӯдаш пеши дидаи ҳеҷ монеъ
نبودش پیش دیده هیچ مانع
Кашишҳои ҳақиқат дар вай овехт
کشش های حقیقت در وی آویخت
з ҳар чаҳ он ногузираш буд бигурехт
ز هر چه آن ناگزیرش بود بگریخت
Шабӣ аз чанг Юсуф шуд гурезон
شبی از چنگ یوسف شد گریزان
Халосии ҷусти азуи афтону хезон
خلاصی جست ازو افتان و خیزان
Чу зад даст аз қафо дар доман ӯ
چو زد دست از قفا در دامن او
зи дасташ чок шуд пероҳан ӯ
ز دستش چاک شد پیراهن او
Зулайхо гуфт агар ман бар тани ту
زلیخا گفت اگر من بر تن تو
Даридам пеши азин пероҳани ту
دریدم پیش ازین پیراهن تو
Ту ҳам пероҳанам акнӯн даридӣ
تو هم پیراهنم اکنون دریدی
Ба подоши гуноҳ ман раседӣ
به پاداش گناه من رسیدی
Дарин кор аз тафовут бе ҳаросем
درین کار از تفاوت بی هراسیم
Ба пероҳани дарии рأсои брأсим
به پیراهن دری رأسا برأسیم
Чу Юсуф рӯй ӯ дар бандагӣ дид
چو یوسف روی او در بندگی دید
Вази он нияти дилашро зиндагӣ дид
وز آن نیت دلش را زندگی دید
Ба ном ӯ зи зари кошонае сохт
به نام او ز زر کاشانه ای ساخت
На кошонаи ъбодтхонаҳ эй сохт
نه کاشانه عبادتخانه ای ساخت
Чу кохи осмони фирӯзаи хиштӣ
چو کاخ آسمان فیروزه خشتی
Замин аз лутфу сунъ ӯ биҳиштӣ
زمین از لطف و صنع او بهشتی
Пар аз нақш ванигор аз фарш то сақф
پر از نقش و نگار از فرش تا سقف
Муҳандисро бар ӯ фикру назари вақф
مهندس را بر او فکر و نظر وقف
зи рўзнҳоши нўрбхти тобон
ز روزنهاش نوربخت تابان
зи дарҳо қосиди давлати шитобон
ز درها قاصد دولت شتابان
зи олии ғурфаҳояш чашми бади давр
ز عالی غرفه هایش چشم بد دور
Мқўси тоқҳо чун абрӯии ҳур
مقوس طاق ها چون ابروی حور
зи акси шамсааш хури бардаи моя
ز عکس شمسه اش خور برده مایه
Маҳол аз ваии даруни хонаи соя
محال از وی درون خانه سایه
Дамидаи зи оби калаки некбахтон
دمیده ز آب کلک نیکبختان
зи нахлистони девораши дарахтон
ز نخلستان دیوارش درختان
Ба ҳар шохӣ азон мурғон нишаста
به هر شاخی ازان مرغان نشسته
Валикин аз навои минқори баста
ولیکن از نوا منقار بسته
Миён хона зад фархундаи Тахтӣ
میان خانه زد فرخنده تختی
зи зари лухтии зи лаъли ноби лухтӣ
ز زر لختی ز لعل ناب لختی
Ду сад нақш бадеъ ангехт аз вай
دو صد نقش بدیع انگیخت از وی
Ҳазор овеза дар овехт аз вай
هزار آویزه در آویخت از وی
Зулайхоро гирифт аз меҳри дили даст
زلیخا را گرفت از مهر دل دست
Нишондаш бар фарози тахт ва бинишаст
نشاندش بر فراز تخت و بنشست
Бадв гуфт эй ба анвоъи каромат
بدو گفت ای به انواع کرامت
Маро шарманда кардӣ то қиёмат
مرا شرمنده کردی تا قیامت
Дар он вақте ки мехондӣ ғуломам
در آن وقتی که می خواندی غلامم
Каромати хона Эй кардӣ ба номам
کرامت خانه ای کردی به نامم
зи лаълу зари паии сурхӣу зардӣ
ز لعل و زر پی سرخی و زردی
Ҳар он зинат ки имкон дошт кардӣ
هر آن زینت که امکان داشت کردی
Кунун ман ҳам паии шукри атоят
کنون من هم پی شکر عطایت
Ъбодтхонаҳ Эй кардам бароят
عبادتخانه ای کردم برایت
Дар ӯ биншин паии шукри худоӣ
در او بنشین پی شکر خدایی
Казу дорӣ ба ҳар мӯеи атое
کزو داری به هر مویی عطایی
Тавонгари сохтат баъд аз фақирӣ
توانگر ساختت بعد از فقیری
Ҷавонӣ дод баъд аз заъфу перӣ
جوانی داد بعد از ضعف و پیری
Ба чашми нури рафта нур додат
به چشم نور رفته نور دادت
Вази он бар рӯ дар раҳмати кушодат
وز آن بر رو در رحمت گشادت
Пас аз умрӣ ки заҳр ғам чашондат
پس از عمری که زهر غم چشاندت
Ба тирёки висоли ман расонадат
به تریاک وصال من رساندت
Зулайхои ҳам ба тавфиқи илоҳӣ
زلیخا هم به توفیق الهی
Нишаста бар сарири подшоҳӣ
نشسته بر سریر پادشاهی
Дар он хлўтсро мебуд хурсанд
در آن خلوتسرا می بود خرسند
Ба васли Юсуфу фазли худованд
به وصل یوسف و فضل خداوند