Чун исои субҳ дам баровард
چون عیسی صبح دم برآورد
Вази зарди қсб илм баровард
وز زرد قصب علم برآورد
Боди дам ӯ ба мшкбизӣ
باد دم او به مشکبیزی
Ахзари шаҷару шукуфаи резӣ
اخضر شجر و شکوفه ریزی
Заррини илмаш ба зарфишонӣ
زرین علمش به زرفشانی
Нилии садафу гҳрФшонӣ
نیلی صدف و گهرفشانی
Қайс аз дами аждаҳоӣ шаб раст
قیس از دم اژدهای شب رست
Вази оҳу нафири дами фурӯи баст
وز آه و نفیر دم فرو بست
Бар ноқаи раҳнавард дам зад
بر ناقه رهنورد دم زد
Вондри раҳ бехудӣ қадам зад
واندر ره بی خودی قدم زد
намеронад ншид шавқ хонон
می راند نشید شوق خوانان
То соҳати хаймаи гоҳи ҷонон
تا ساحت خیمه گاه جانان
Дар хайма чу соя чун на раҳ дошт
در خیمه چو سایه چون نه ره داشت
Аз даври зимоми худ нигаҳ дошт
از دور زمام خود نگه داشت
Нодидаи зи хаймагии нишоне
نادیده ز خیمگی نشانی
намегуфт ба хаймаи достонӣ
می گفت به خیمه داستانی
К-эии қиблаи нуру ҳиҷлаи ҳур
کای قبله نور و حجله حور
Дар сояи ?ути офтоби мастур
در سایه ات آفتاب مستور
Лайлии сети маро чу чашми равшан
لیلی ست مرا چو چشم روشن
Ту пардаи чашми равшани ман
تو پرده چشم روشن من
Ҳастам зи мижаи сршкборон
هستم ز مژه سرشکباران
Чун домани ту ба рӯзи борон
چون دامن تو به روز باران
Бар гиряи зори ман бибахшоӣ
بر گریه زار من ببخشای
Вази талъати ёр парда бигушоӣ
وز طلعت یار پرده بگشای
Чун мехам агар расад ба сари санг
چون میخم اگر رسد به سر سنگ
Зинҷо накунам ба рафтани оҳанг
زینجا نکنم به رفتن آهنگ
Ҳар чанд диҳанд печу тобам
هر چند دهند پیچ و تابم
Худро ба ту баста чун танобам
خود را به تو بسته چون طنابم
Бар бори ту тани ниҳодаи доим
بر بار تو تن نهاده دایم
Ҳастам чу сутуни ситодаи қоим
هستم چو ستون ستاده قایم
Бори дили ман басии сет бе ёр
بار دل من بسی ست بی یار
Аз гардан ман бияфкан ин бор
از گردن من بیفکن این بار
Дар печиши кори ман чаҳ кӯшӣ
در پیچش کار من چه کوشی
Вази ман рухи ёри ман чаҳ пӯшӣ
وز من رخ یار من چه پوشی
Ҷайби ман агар дарди ҷафоят
جیب من اگر درد جفایت
Дасти ману домани вафоят
دست من و دامن وفایت
Ман будаму дӯши гиряу сӯз
من بودم و دوش گریه و سوز
Вой ар гузарад чу дӯшами имрӯз
وای ار گذرد چو دوشم امروز
Лайлии сет чу оби зиндагонӣ
لیلی ست چو آب زندگانی
Ман ташнаи ҷигари чунонкии доне
من تشنه جگر چنانکه دانی
Вақтаст ки бар лабам фишонд
وقت است که بر لبم فشاند
Як қатрау оташами нишонд
یک قطره و آتشم نشاند
Ман аз ғамаш инчунин дар оташ
من از غمش اینچنین در آتش
ӯ хурраму шодкому дилхуш
او خرم و شادکام و دلخوش
Қайс ар чаҳ нашуд баланди овоз
قیس ار چه نشد بلند آواز
Дар хайма шед Лайлии он роз
در خیمه شید لیلی آن راز
Дар сина фурухт оташ ӯ
در سینه فروخت آتش او
Шуд сӯии буруни ънонкш ӯ
شد سوی برون عنانکش او
Аз пардаи хаймаи чеҳраи гулгун
از پرده خیمه چهره گلگون
Омад чун гули зи ғунчаи берун
آمد چون گل ز غنچه بیرون
Бар ноқаи ситодаи Қайсро дид
بر ناقه ستاده قیس را دید
Чун субҳ ба рӯй ӯ бихандед
چون صبح به روی او بخندید
Аз ҳуққаи лаъл гавҳар ифшоанд
از حقه لعل گوهر افشاند
Вази пистаи шӯр шукр ифшоанд
وز پسته شور شکر افشاند
Гуфт Эй зада дами з меҳр рӯем
گفت ای زده دم ز مهر رویم
Бар ҷони ту доғ орзӯем
بر جان تو داغ آرزویم
Дардӣ ки туро нишаста дар дил
دردی که تو را نشسته در دل
ё карда ба синаи ту манзил
یا کرده به سینه تو منزل
Дории ту гумон ки мурғи он дард
داری تو گمان که مرغ آن درد
Танҳо ба дили ту ошён кард
تنها به دل تو آشیان کرد
Ҳаст эй зи ту боғи айши хандон
هست ای ز تو باغ عیش خندان
Дарди дили ман ҳазор чандон
درد دل من هزار چندان
Лекин чу ту дам задан наёрам
لیکن چو تو دم زدن نیارم
Сӯии ту қадам задан наёрам
سوی تو قدم زدن نیارم
Розӣ ки тавоняш ту гуфтан
رازی که توانیش تو گفتن
Ман натавонам ба ҷуз нуҳуфтан
من نتوانم به جز نهفتن
Ошиқ зада кӯси ҷомаи покӣ
عاشق زده کوس جامه پاکی
Маъшӯқу либоси шрмнокӣ
معشوق و لباس شرمناکی
Ошиқи ғами дил ба нолаи пардоз
عاشق غم دل به ناله پرداز
Маъшӯқ ва ба ҷон нуҳуфтан он роз
معشوق و به جان نهفتن آن راز
Ошиқ нолад зи дарди даврӣ
عاشق نالد ز درد دوری
Маъшӯқ ва хамӯшӣу сабурӣ
معشوق و خموشی و صبوری
Ошиқ гиряд зи пардаи берун
عاشق گرید ز پرده بیرون
Маъшӯқ ба дил фурӯ хӯрд хӯн
معشوق به دل فرو خورد خون
Ошиқи раҳи ҷуст ва ҷӯ сипорад
عاشق ره جست و جو سپارد
Маъшӯқ ба хона по фишорад
معشوق به خانه پا فشارد
Ошиқ ки кашад фиғон ба Айюқ
عاشق که کشد فغان به عیوق
Бошад зи ҳавоӣ рӯй маъшӯқ
باشد ز هوای روی معشوق
Маъшӯқ ба дарду ғами мъонқ
معشوق به درد و غم معانق
Бошад ба умеди васли ошиқ
باشد به امید وصل عاشق
Созанда ки соз ишқ пардохт
سازنده که ساز عشق پرداخت
Маъшӯқӣу ошиқӣ ба ҳам сохт
معشوقی و عاشقی به هم ساخت
Ин ҳар ду навои з як мақоманд
این هر دو نوا ز یک مقامند
Аз якдигари ҷудо ба номанд
از یکدیگر جدا به نامند
Чун Қайс шунид ин тарона
چون قیس شنید این ترانه
Бардошти сурӯди ошиқона
برداشت سرود عاشقانه
Аз завқ дарид перҳан ро
از ذوق درید پیرهن را
Бар хок фиканд хештан ро
بر خاک فکند خویشتن را
Май хост ки аз ҳавои Лайлӣ
می خواست که از هوای لیلی
Чун соя фитад ба пои Лайлӣ
چون سایه فتد به پای لیلی
Бо ӯ зи гузашта роз гуяд
با او ز گذشته راز گوید
Ғамҳои замона боз гуяд
غم های زمانه باز گوید
Ҳмзодонши равони з ҳар сӯй
همزادانش روان ز هر سوی
Ҳозири гаштанди марҳабои гӯй
حاضر گشتند مرحبا گوی
Даҳшат зада гашти Қайс аз онон
دهشت زده گشت قیس از آنان
Лаби баст з гуфту гӯии ҷонон
لب بست ز گفت و گوی جانان
Маҳрӯми зи коми хеши баргашт
محروم ز کام خویش برگشت
Длхстаҳу синаи риши баргашт
دلخسته و سینه ریش برگشت
намерафт ба дарду ғами дилии ҷуфт
می رفت به درد و غم دلی جفت
Бо хештани ин сурӯд ме гуфт
با خویشتن این سرود می گفت
К-эии қавм ки ҳамдамон ёред
کای قوم که همدمان یارید
Икдм ӯро ба ман гузоред
یکدم او را به من گذارید
То сайри ҷамол ӯ бубинам
تا سیر جمال او ببینم
Хуррам ба висол ӯ нишинам
خرم به وصال او نشینم
Зин чист бтар ки длФгорӣ
زین چیست بتر که دلفگاری
Бардаи шаби фурқати интизорӣ
برده شب فرقت انتظاری
Пари хӯни дилу дидаи бомдодон
پر خون دل و دیده بامدادان
Гардад ба висоли дӯсти шодон
گردد به وصال دوست شادان
Ноёфта нутқро маҷолӣ
نایافته نطق را مجالی
Ногуфта ҳануз ҳасби ҳоле
ناگفته هنوز حسب حالی
Ногоҳ гуруҳе аз карона
ناگاه گروهی از کرانه
Ҳоил гирданд дар миёна
حایل گردند در میانه
Аз нутқи забон вай бабанданд
از نطق زبان وی ببندند
Бар ҷони ваии ин гиреҳ писанданд
بر جان وی این گره پسندند
Кас рӯй чунин касони мубиноад
کس روی چنین کسان مبیناد
Ҷузи домани азин хасони мчинод
جز دامن ازین خسان مچیناد
Рӯзии зинсон ба шаб раседаш
روزی زینسان به شب رسیدش
Ранҷӣу ғамӣ аҷаб раседаш
رنجی و غمی عجب رسیدش
Шаб низ бад-ӣни сифат ба сари барад
شب نیز بدین صفت به سر برد
Маҳмил ба нишемани саҳари барад
محمل به نشیمن سحر برد
Пои сохт зи сар ба роҳи Лайлӣ
پا ساخت ز سر به راه لیلی
Шуд боз ба хаймаи гоҳи Лайлӣ
شد باز به خیمه گاه لیلی
Дид аз ағёри хаймаи холӣ
دید از اغیار خیمه خالی
Гум ҳар ки на ёр азон ҳаволӣ
گم هر که نه یار ازان حوالی
Бӯсед ба хизмати остона
بوسید به خدمت آستانه
Бар пои ситоди ходимона
بر پای ستاد خادمانه
Лайлӣ ба даруни хайма аш хонд
لیلی به درون خیمه اش خواند
Бар маснад эҳтиром бинишонад
بر مسند احترام بنشاند
Ҳангома ошиқӣ ниҳоданд
هنگامه عاشقی نهادند
Сари нома ошиқӣ кушоданд
سر نامه عاشقی گشادند
Ҳар ду маъшӯқ ва ҳар ду ошиқ
هر دو معشوق و هر دو عاشق
Чун шеру шукр ба ҳам мувофиқ
چون شیر و شکر به هم موافق
Лайлӣу сиррӣ ба ишва созӣ
لیلی و سری به عشوه سازی
Қайсу назарӣ ба покбозӣ
قیس و نظری به پاکبازی
Қайсу хати сабз бар биногваш
قیس و خط سبز بر بناگوش
Лайлӣу сафари зи хиттаи ҳуш
لیلی و سفر ز خطه هوش
Лайлӣу гиреҳи зи мӯи кушодан
لیلی و گره ز مو گشادن
Қайсу дилу дайн ба бод додан
قیس و دل و دین به باد دادن
Қайсу суханони хандаи ангез
قیس و سخنان خنده انگیز
Лайлӣу зи ханда дар шукри рез
لیلی و ز خنده در شکر ریز
Лайлӣу киришмаҳои хӯбӣ
لیلی و کرشمه های خوبی
Қайсу ғами ишқу синаи кӯбӣ
قیس و غم عشق و سینه کوبی
Алқсаҳи ду дӯст гашта ҳамдам
القصه دو دوست گشته همدم
Карданд асоси ишқи муҳкам
کردند اساس عشق محکم
Он бар сари садр ноз бинишаст
آن بر سر صدر ناز بنشست
Вена дар сафи ошиқии камари баст
وین در صف عاشقی کمر بست
Бурданд ба сари чунонкии доне
بردند به سر چنانکه دانی
Дар шеваи ишқи зиндагонӣ
در شیوه عشق زندگانی