Ишқи аввал ӯ сурӯд ва шодӣаст

عشق اول او سرود و شادیست

Беруни зи оҳанги номродист

بیرون ز آهنگ نامرادیست

Неи ранҷ ғароматаст дар вай

نی رنج غرامت است در وی

Неи захм маломатаст дар вай

نی زخم ملامت است در وی

Сармояи роҳат ва сарвар аст

سرمایه راحت و سرور است

Аз суду зиёни даҳр давр аст

از سود و زیان دهر دور است

Чун май ки нахусти ҷуз хушӣ нест

چون می که نخست جز خوشی نیست

Як зарра дар ӯ мушаввашӣ нест

یک ذره در او مشوشی نیست

Меҳнати коҳад тараб фазояд

محنت کاهد طرب فزاید

Вази дили ғами рӯз ва шаб задойад

وز دل غم روز و شب زداید

Неи дардӣ ногувор дорад

نی دردی ناگوار دارد

Неи дарди сар хумор дорад

نی درد سر خمار دارد

Қайс аз май ишқи шодмона

قیس از می عشق شادمانه

Фориғи зи кашокаши замона

فارغ ز کشاکش زمانه

Ҳар рӯз ки бомдод кардӣ

هر روز که بامداد کردی

Дар кори худ истод кардӣ

در کار خود ایستاد کردی

Аз манзили хеши бори бастӣ

از منزل خویش بار بستی

Эҳроми ҳарими ёри бастӣ

احرام حریم یار بستی

Кардӣ чу бар он қабӣлаи иқбол

کردی چو بر آن قبیله اقبال

Рстии зи таниши ду сад пару бол

رستی ز تنش دو صد پر و بال

Бар буии висол шод рафтӣ

بر بوی وصال شاد رفتی

Бе заҳмати по чу бод рафтӣ

بی زحمت پا چو باد رفتی

Будӣ ба раҳаш дамида нашутур

بودی به رهش دمیده نشتر

Аз сабза ба зери пои хуштар

از سبزه به زیر پای خوشتر

Зотши сад кӯҳи пушт бар пушт

زآتش صد کوه پشت بر پشت

Будяш зи реги гарми як мушт

بودیش ز ریگ گرم یک مشت

Гар новаки хору теғи хора

گر ناوک خار و تیغ خاره

Кардӣ кафи поши пораи пора

کردی کف پاش پاره پاره

Бинмудяш андари он таку пўӣ

بنمودیش اندر آن تک و پوی

Аз ҳар порау дурустӣ рӯй

از هر پاره و درستی روی

Зон қиблаи ҷон чу бозгаштӣ

زان قبله جان چو بازگشتی

Чун каъбаи раҳаши дарози гаштӣ

چون کعبه رهش دراز گشتی

Будӣ ба ҳисоби хотири танг

بودی به حساب خاطر تنگ

Ҳар гом бар ӯ ҳазор фарсанг

هر گام بر او هزار فرسنگ

Рафтӣ ба ду чашми ашкполо

رفتی به دو چشم اشکپالا

Чун оби равон ба сӯии боло

چون آب روان به سوی بالا

Пӯёни қадамаш ба манзили хеш

پویان قدمش به منزل خویش

Мӯяши зи қафои кашони дили риш

مویش ز قفا کشان دل ریش

Ҳар бор ки рӯ ба роҳ кардӣ

هر بار که رو به راه کردی

Сад бор ба пас нигоҳ кардӣ

صد بار به پس نگاه کردی

То бӯ ки касе барояд аз роҳ

تا بو که کسی برآید از راه

ки оради хабарӣ ба вай азон моҳ

ک آرد خبری به وی ازان ماه

намерафт чу сайл аз сари кӯҳ

می رفت چو سیل از سر کوه

намеомад ҳамчуи кӯҳи андӯҳ

می آمد همچو کوه اندوه

намерафт чу боди тез дар дашт

می رفت چو باد تیز در دشت

Чун оби ситодаи боз май гашт

چون آب ستاده باز می گشت

Рӯзии зи қазои тании зи таби суст

روزی ز قضا تنی ز تب سست

Раҳи сӯии диёри ёр май ҷуст

ره سوی دیار یار می جست

Поиш ба равиш накард ёрӣ

پایش به روش نکرد یاری

Бе воситаи шутури саворӣ

بی واسطه شتر سواری

Як ноқаи бачаи дор будаш

یک ناقه بچه دار بودش

Каз бача ба дили қарор будаш

کز بچه به دل قرار بودش

Аз бача агар ҷудо фитодӣ

از بچه اگر جدا فتادی

Дар фурқат ӯ з по фитодӣ

در فرقت او ز پا فتادی

Қайс аз бачаи ноқаро ҷудо кард

قیس از بچه ناقه را جدا کرد

Рӯ дар раҳи ёр дилрабо кард

رو در ره یار دلربا کرد

Майлии ду се чунки роҳ биспурад

میلی دو سه چونکه راه بسپرد

Андешаи Лайлӣ аз худаш барад

اندیشه لیلی از خودش برد

Ноқа чу зимом сусттар дид

ناقه چو زمام سستتر دید

Бар буии бачаи з роҳ гардид

بر بوی بچه ز راه گردید

Он лаҳза ки Қайсро хабар шуд

آن لحظه که قیس را خبر شد

То бачаи хеш рҳспр шуд

تا بچه خویش رهسپر شد

Зон қисса чу Қайс огаҳӣ ёфт

زان قصه چو قیس آگهی یافت

Домани зи муроди худ тиҳӣ ёфт

دامن ز مراد خود تهی یافت

Рӯ кард ба роҳи ноқаро боз

رو کرد به راه ناقه را باز

Вази нағма шавқ шуд ҳаддии соз

وز نغمه شوق شد حدی ساز

Майлии ду се чун бурид ноқа

میلی دو سه چون برید ناقه

Давр аз бача ранҷ диду фоқа

دور از بچه رنج دید و فاقه

Шуд Қайси рамидаи дил дигар бор

شد قیس رمیده دل دگر بار

Бе худ зи ҳуҷуми ишқи дилдор

بی خود ز هجوم عشق دلدار

Чун Қайси зи ноқа бе хабари гашт

چون قیس ز ناقه بی خبر گشت

Ноқа ба раҳи гузаштаи баргашт

ناقه به ره گذشته برگشت

Ин қисса чу Қайс бар сар оварад

این قصه چو قیس بر سر آورد

Бор дигараш ба раҳи даровард

بار دگرش به ره درآورد

Бар Қайси з даст дода чора

بر قیس ز دست داده چاره

Ин воқеа шуд се чори бора

این واقعه شد سه چار باره

Зомд шуд ноқа шуд дилаши хӯн

زآمد شد ناقه شد دلش خون

Ин рози з сина дод берун

این راز ز سینه داد بیرون

Кони ганҷ ки ман хароб ӯем

کان گنج که من خراب اویم

Манзилгаҳ ӯст пеш рӯем

منزلگه اوست پیش رویم

Ваон бача ки ноқаро ғамаши кишт

وان بچه که ناقه را غمش کشت

Оромгҳш буд пас пушт

آرامگهش بود پس پشت

Гар рӯй ба мақсади ман орад

گر روی به مقصد من آرد

Бе мақсади хеш ҷон сипорад

بی مقصد خویش جان سپارد

Вар рӯй кунад ба мақсади хеш

ور روی کند به مقصد خویش

Зон ғусса шавад даруни ман риш

زان غصه شود درون من ریش

Ҳамроҳии мо ба ҳам маҳол аст

همراهی ما به هم محال است

Хўшнўдии мо зи ҳам хаёл аст

خوشنودی ما ز هم خیال است

Он ба ки зи дил гиреҳ гушойем

آن به که ز دل گره گشاییم

Ҳар як ба раҳ дигар гароӣам

هر یک به ره دگر گراییم

Ин гуфту зи ноқа рахт бикшод

این گفت و ز ناقه رخت بگشاد

Банд аз дили лухт лухт бикшод

بند از دل لخت لخت بگشاد

ӯро ба диёри хеши бгзошт

او را به دیار خویش بگذاشت

Танҳо раҳи ёри хеши бардошт

تنها ره یار خویش برداشت

Шуд дар раҳ ӯ ба фарқи пӯён

شد در ره او به فرق پویان

Бо хештани ин сурӯди гӯйон

با خویشتن این سرود گویان

К-эии дил ба мувофиқони дроўиз

کای دل به موافقان درآویز

Вази чанг мухолифон бипарҳез

وز چنگ مخالفان بپرهیز

Дар роҳи вафои қадами з сар кун

در راه وفا قدم ز سر کن

Воиини ҷафои зи сар ба дар кун

وآیین جفا ز سر به در کن

Зини роҳ касе ки дорадат боз

زین راه کسی که داردت باز

Аз ҳмрҳиш дарун бипардоз

از همرهیش درون بپرداز

Гар ҳаст ба раҳравяти майлӣ

گر هست به رهرویت میلی

Ҳамроҳи ту баси хаёли Лайлӣ

همراه تو بس خیال لیلی

Лайлӣ май гӯйу роҳ май рӯ

لیلی می گوی و راه می رو

Восўдаҳи дарин паноҳ май рӯ

وآسوده درین پناه می رو

Лайлии зи ҷаҳони туро писанд аст

لیلی ز جهان تو را پسند است

Ҳар кас ки ҷуз ӯст бар ту банд аст

هر کس که جز اوست بر تو بند است

Аз ҳар чаҳ на ӯст банди бугсал

از هر چه نه اوست بند بگسل

Пайванди зи нописанди бугсал

پیوند ز ناپسند بگسل

намезад зинсони таронаи хос

می زد زینسان ترانه خاص

намерафт бар он таронаи раққос

می رفت بر آن ترانه رقاص

По карда зи сар ба расм ҳар рӯз

پا کرده ز سر به رسم هر روز

Паии барад ба кӯии он дили афрӯз

پی برد به کوی آن دل افروز

Ҳар чиз ки буд дӣданӣ дид

هر چیز که بود دیدنی دید

Розӣ ки тавон шунид бишунид

رازی که توان شنید بشنید

Чун шаб шуд азон мақоми баргашт

چون شب شد ازان مقام برگشت

Бо хўшдлии тамоми баргашт

با خوشدلی تمام برگشت

Омад ғамгин ва рафт дилшод

آمد غمگین و رفت دلشاد

Ҳоли дили ошиқони чунин бод

حال دل عاشقان چنین باد